Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Atención sanitaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Antonio Urda, coordinador do grupo de traballo de calidade asistencial e seguridade no paciente pediátrico da Asociación Española de Pediatría

As incidencias máis frecuentes nos nenos son as reaccións adversas á medicación

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 06deMarzode2012

A seguridade dos nenos atendidos na sanidade española é alta. No entanto, durante o proceso asistencial cométense un 2% de erros graves ou moi graves de distintos tipos. Os eventos máis frecuentes son os relacionados co tratamento. Para mellorar esta situación, os pediatras cren necesario implantar un rexistro de incidencias de seguridade no paciente pediátrico a nivel nacional, dirixido polo Ministerio de Sanidade, Servizos Sociais e Igualdade. No entanto, nos últimos anos rexistráronse avances importantes para evitar erros na medicación, como a historia electrónica única e a inclusión dos datos do paciente no cartón sanitario, xunto con melloras nos sistemas de identificación, que hoxe farían case imposible sucesos como o da trama dos nenos roubados, explica nesta entrevista Antonio Urda, coordinador do grupo de traballo de calidade asistencial e seguridade no paciente pediátrico da Asociación Española de Pediatría (AEP).

Como é o nivel de seguridade dos nenos en hospitais e en atención primaria en España?

Pensamos que é alto. Aínda así, o motivo de crear este grupo de traballo é promover unha iniciativa nacional para coñecer de maneira detallada as incidencias no paciente pediátrico.

Que tipo de incidencias recollerá ese rexistro?

Gustaríanos recollelas todas: non só do proceso asistencial, senón tamén incidencias administrativas, estruturais, etc. Calquera aspecto que xurda ao redor da asistencia do paciente pediátrico desde que sae de casa e vai ao hospital, ata que regresa ao seu fogar.

Onde levará a cabo o rexistro de incidencias no paciente pediátrico?

“Un 2% dos erros no proceso asistencial pediátrico ten consecuencias graves ou moi graves”A idea é que sexa en toda España. O idóneo é que o xestione o propio Ministerio de Sanidade, Servizos Sociais e Igualdade, para recoller as incidencias notificadas por todos os pediatras e non só os pertencentes á Asociación Española de Pediatría. É unha iniciativa de interese nacional.

Cales son os erros máis frecuentes que se cometen cos nenos?

As incidencias máis frecuentes son as reaccións adversas provocadas polo tratamento. Máis que erros, son feitos que ocorren durante toda a atención ao paciente. Rexistrar estes sucesos é necesario para mellorar a calidade do proceso que leva a cabo. Se se coñece onde falla, podemos melloralo e modificalo. Pero o aspecto máis importante desde o punto de vista da seguridade dos pacientes pediátricos é a súa identificación.

Refírese ao nacer?

En xeral. Hoxe dispomos de sistemas e técnicas informáticas que melloraron moito os sistemas de identificación con códigos de barras e lectores.

Entón, é difícil que se reproduza outra trama de nenos roubados como a que se investiga na actualidade?

Claro, porque a cada neno, cando nace, tómaselle a pegada do pé e pónselle unha anilla cun código de barras, tanto a el como á nai. É moi difícil que volva ocorrer unha trama de nenos roubados.

Que outros erros se cometen cos nenos durante o proceso asistencial?

“O máis importante desde o punto de vista da seguridade é a identificación dos paciente”Erros na identificación das probas diagnósticas, porque cada día a asistencia sanitaria é máis complexa e require o uso de máis aparataje e máis procedementos ao redor do tratamento dos nenos. Outro exemplo de evento adverso é o feito de que a estes pacientes despráceselles o catéter -por onde se infunde o soro e a medicación- fóra da vea ou que, no canto de picarlles nun sitio, píqueselles noutro, aínda que isto é pouco frecuente.

Que se pode facer para diminuír os erros na atención aos nenos?

O uso da historia electrónica única dos pacientes pediátricos en todas as comunidades diminuíu a incidencia de erros. A inclusión da historia dentro do cartón sanitario, onde figuran todos os datos dun individuo (fármacos que recibe, se lle han ido ben ou mal, se está tratado ou non) e a prescrición electrónica tamén foron moi importantes, porque reduciron as equivocacións provocadas pola ilegibilidad da letra dos facultativos nas receitas, as doses ou coa vía de administración dos fármacos.

É o nivel de seguridade parecido en todas as comunidades autónomas?

“É moi difícil que volva ocorrer unha trama de nenos roubados”Si, creo que é parecido, porque a calidade asistencial sanitaria de España é moi boa e está recoñecida a nivel mundial. Temos uns índices de calidade asistencial moi altos e estamos satisfeitos con ela. Agora, hai que ir a por a excelencia na asistencia sanitaria. Debemos establecer uns indicadores de calidade asistencial e avanzar neste sentido. O medicamento é unha ciencia complexa, polo que necesita sistemas de seguridade.

Os recortes en sanidade debido á crise, poden repercutir e diminuír a seguridade do paciente pediátrico?

Se os sistemas e os procesos sanitarios xestiónanse de forma intelixente, non se necesitan recortes. O gasto sanitario pódese aplicar nas estruturas asistenciais; os recortes non teñen que repercutir necesariamente no acto asistencial do paciente.

Para os proxenitores é moi duro que se cometa un erro na asistencia ao seu fillo. Neste caso, que deben facer, onde poden reclamar?

O máis importante é que a persoa que cometeu o erro explíqueo aos proxenitores e, se non se soluciona, hai un marco legal que permite levar a cabo as accións correspondentes. Con todo, hai que entender que non todas as accións derivadas da asistencia sanitaria teñen que ser punibles, porque non traballamos con máquinas, senón con seres humanos cunha sensibilidade diferente ante un mesmo proceso.

Que porcentaxe dos erros que se producen cun neno son graves ou moi graves?

A gravidade dunha incidencia nun proceso é secundaria a ese erro. Non todos os resultados son graves ou moi graves. O 2% dos erros que se cometen cun neno no proceso asistencial teñen consecuencias graves ou moi graves. Moitos non teñen transcendencia e non causan lesións secundarias; noutros casos, si. Ás veces, a pesar desas lesións non desexadas, as consecuencias non son vitais; e, por último, hai casos nos que o erro si afecta á vida do neno.

As consecuencias dos erros nos nenos son máis graves que nos adultos?

Un neno non é un adulto en pequeno. Os índices de gravidade non son maiores nin menores que no adulto, senón que en función das súas características especiais deben diferenciarse en leve, moderado ou grave.

ERRO NA MEDICACIÓN

Na actualidade, entre o 2,3% e o 7,5% dos nenos atendidos nos servizos de sanidade poden sufrir unha reacción adversa relacionada coa medicación. Os erros no tratamento e as reaccións adversas que se derivan destes teñen que ver con “a clasificación, a forma de administración, a frecuencia e, mesmo, o tempo de duración e os efectos secundarios debidos ao seu uso”, detalla Antonio Urda.

De aí a proposta de impulsar un rexistro, de ámbito nacional, onde queden recoñecidos todos os eventos coa medicación, así como outros erros que se produzan durante os procesos asistenciais e que poden afectar os nenos. A seguridade é un aspecto da calidade asistencial que a Organización Mundial da Saúde (OMS) considera prioritario. A iniciativa dos pediatras españois responde a esta filosofía e ten o obxectivo de mellorar a seguridade dos nenos atendidos na sanidade española.


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións