Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Prevención

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Asma e deporte na adolescencia

O exercicio físico xoga un papel moi importante na prevención de crise asmáticas na poboación xuvenil

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 31deOutubrode2007

O hábito tabáquico é aínda a principal causa de exacerbación, e que os asmáticos que practican un deporte con regularidade padecen menos crise que quen frecuentan as pistas de baile ou se abonan ao computador e as videoconsolas. Así conclúe un recente estudo alemán sobre o impacto da enfermidade asmática na poboación xuvenil.

ImgImagen: Cheryl Empey

O equipo de investigadores liderado por Christian Vogelberg, do Hospital Universitario Infantil de Dresde, acaba de publicar na revista “European Respiratory Journal” (ERJ) o resultado dunha enquisa formulada a 3.000 adolescentes diagnosticados de asma. A principal conclusión da consulta realizada é que as crises asmáticas, exacerbaciones ou episodios de afogo son significativamente máis frecuentes entre quen acoden con regularidade ás discotecas e pistas de baile, menos frecuentes entre quen pasan o maior intre sentados fronte a un computador ou videoconsola e aínda menos entre quen practican con asiduidade algún deporte ao aire libre.

O hábito tabáquico e os ambientes en que prevalece o fume do tabaco seguen sendo os factores ambientais máis desencadenamentos de crises asmáticas. Os autores sosteñen que a prevalencia do hábito tabáquico pode ser a causa de que os mozos discotequeros (tradicionalmente máis fumadores) padezan máis crises que os deportistas ou os cibernéticos.

Un cuestionario de 121 preguntas

A prevalencia da asma nas poboacións occidentais non para de crecer, tanto en nenos como en adultos. Por este motivo, neumólogos e alergólogos levan tempo tratando de pescudar por que. Entre as posibles explicacións barállanse factores xenéticos, impacto ambiental e cambio nos estilos de vida. Un dos achados máis relevantes é a relación inversa detectada entre a gravidade da asma e os niveis de deporte realizado, o que levou aos investigadores a apuntar que o exercicio físico podería actuar previndo as crises asmáticas ou amortecendo a súa gravidade por medio dun fortalecemento da tolerabilidad bronquial.

O hábito tabáquico e os ambientes en que prevalece o fume do tabaco son os factores ambientais máis desencadenamentos de crises asmáticas

Coa súa enquisa, Vogelberg quixo corroborar se a práctica de exercicio traducíase de certo en menos exacerbaciones, e deseñou un completo cuestionario para os adolescentes asmáticos, orientado a explorar os seus hábitos de lecer e en que medida devanditos hábitos repercutían na súa enfermidade. Para iso, serviuse dunha cohorte de pacientes que tomara parte no maior estudo internacional xamais realizado sobre asma infantil, o ISAAC (International Study of Asthma and Allergies in Childhood). En 2000, esta investigación chegou a recrutar a 6.400 nenos e nenas con idades comprendidas entre o nove e o once anos.

O especialista alemán seleccionou a tres mil daqueles nenos, que na actualidade teñen entre 16 e 18 anos, que mantiñan un bo control asmático (sen exacerbaciones) e someteunos a un cuestionario moi detallado con 121 preguntas relativas aos hábitos de tempo libre, tipoloxía, frecuencia, duración, entre outros. Unha das preguntas cruciais era o número de exacerbaciones experimentadas ao longo dos últimos 12 meses e 330 enquisados recoñeceron padecer polo menos unha crise en todo ese tempo.

Computadoras si, televisores non

«Os asmáticos deberían evitar as discotecas», sostén Vogelberg, «tendo en conta que esta afección se salda cunha cifra nada despreciable de crise asmáticas provocadas». Non é ningunha sorpresa para o autor do artigo que se 13 de cada cen adolescentes padecen polo menos algunha exacerbación asmática ao longo do ano, 10 deses 13 acudan asiduamente a distraerse ou bailar ás discotecas. Tampouco se mostrou sorprendido ao descubrir que a hiperreactividad bronquial dos asmáticos enquisados era maior conforme menos se exercitaban.

A sorpresa chegou ao pescudar que quen pasaban máis dunha hora fronte a unha computadora caracterizábanse por unha mellor saúde bronquial que o resto e que, de forma incomprensible, devandito efecto protector non se daba entre quen miraban a tele.
Outra curiosidade de corte máis epidemiolóxico foi pescudar que a historia familiar de asma non desempeñou ningún papel á hora de padecer exacerbaciones.

Preguntado achega do papel do tabaquismo pasivo, asumiu que nas discotecas pode ser un problema, pero subliñou que se no conxunto da poboación adolescente alemá a prevalencia de fumadores é do 7,5%, «entre os mozos asmáticos supera o 19%». Foi máis aló e xustificou que se un adolescente asmático que realiza exercicio físico con regularidade empeza a fumar, a protección do exercicio fronte á hiperreactividad bronquial desaparece do todo.

OUTEIRO, UN ANTIGO NOVO REMEDIO

A preocupación polo crecemento epidemiolóxico da asma acompáñase tamén dunha preocupación por conseguir tratamentos que garantan un control eficaz e práctico, sen efectos secundarios. A pesar de que os glucocorticoides son a ferramenta terapéutica principal, ven limitada a súa utilidade pola frecuencia de efectos secundarios. E aínda que a investigación de tratamentos alternativos non para de dar con novos compostos, agora, o outeiro, un coñecido fosfolípido, apúntase agora como posible novo axente antiasmático.

Bhanu Pratap Singh, investigador do Instituto de Xenómica e Bioloxía Integrativa de Nova Dehli (India) ensaiou os efectos antiinflamatorios dunha dose oral ou intranasal de outeiro en modelos de rata con asma alérxica inducido. Nun artigo publicado na mesma edición de “European Respiratory Journal”, Singh apunta de que o tratamento con outeiro inhibe o desenvolvemento de hiperreactividad bronquial e de inflamación por eosinófilos nos pulmóns.

Fisiológicamente, dita inhibición acompáñase dunha redución nos niveis de inmunoglobulina E (IGE) e células T tipo 2 (Th2) parecida á que consegue a terapéutica estándar da asma. «Así mesmo, o tratamento con outeiro diminúe a produción de moco bronquial e protexe fronte á obstrución das vías respiratorias».

O outeiro desempeña unha función biolóxica esencial na formación da membrana celular e do neurotransmisor acetilcolina. Singh considera transcendentais os resultados obtidos no seu laboratorio, «por canto estariamos ante a posibilidade de tratar a asma coa mesma eficacia dos corticoesteroides pero sen os seus efectos adversos». No entanto, admite que son necesarios aínda estudos clínicos en humanos a fin de corroborar a idoneidade deste tratamento.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións