Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Problemas de saúde

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Atención á sordoceguera

Os nenos sordociegos vivirían illados do mundo se non fóra polo tacto, o único sentido que lles permite aprender e comunicarse

  • Autor: Por

  • Data de publicación: Domingo, 21deSetembrode2008

Aínda que son poucos os afectados por sordoceguera que alcanzan un alto coñecemento do mundo que lles rodea, existen talleres e programas dirixidos tanto paira eles, como aos seus familiares e amigos, que lles axudan no seu difícil desenvolvemento. No entanto, a asociación que os representa, APASCIDE, afirma que fan falta mediadores paira estas persoas e médicos de referencia que as atendan.

Sordoceguera

En España hai unhas 6.000 persoas con sordoceguera congénita ou adquirida en idade activa (sen contar coas persoas da terceira idade que van perdendo a vista e o oído debido á deterioración inherente ao envellecemento), mentres que en Europa a taxa de sordoceguera é de 15 casos por 100.000 habitantes, segundo información da Asociación Española de Pais de Sordociegos, APASCIDE. A sordoceguera non é una enfermidade senón una discapacidade. Así o recoñece o Parlamento Europeo nunha declaración que recolle a necesidade de recursos paira atender aos afectados.

Paira os nenos con sordoceguera, a única forma de ser conscientes de que hai un mundo exterior e aprender a coñecelo é o tactoEnfermidades ou traumatismos a calquera idade, como anoxia, asfixia, infeccións e traumatismos oculares e auditivos, encefalitis, meninxites, ictus, tumores, axentes químicos, cirurxía e una longa lista de síndromes, son algunhas de cáusalas desencadenamentos desta discapacidade. Considérase que un neno é sordociego congénito cando ou ben nace coa discapacidade ou perde a audición e a visión antes de adquirir a linguaxe oral, aproximadamente facía os dous anos de idade. Una vez aprendeuno, con independencia de si a causa que conduce á perda da audición e a visión é congénita, a sordoceguera considérase adquirida.

Os afectados sordociegos congénitos “teñen una dificultade extrema paira a aprendizaxe, no sentido máis amplo da palabra, non só no colexio, senón tamén paira adquirir as habilidades da vida diaria, comunicarse e coñecer o mundo, posto que se atopan privados dos dous principais sentidos do ser humano: a vista e o oído”, informa María Dores Romeu, médico e presidenta de APASCIDE. Paira os nenos con sordoceguera, a única forma de ser conscientes de que hai un mundo exterior e aprender a coñecelo é mediante o tacto e moi poucas veces poden alcanzar un nivel normal de coñecementos.

Vivir a través do tacto

A principal vía paira mostrar o mundo ao neno sordociego -e para que chegue a desenvolverse- é o tacto e a propia experiencia. Existe una metodoloxía especial paira este propósito que debe aplicarse o máis precozmente posible. Ao estar os nenos sordociegos privados de vista e oído, os pais deben habituarse a comunicarse con eles a través do tacto, que debe formar parte da rutina diaria para que o pequeno vaia comprendendo que sucede ao seu ao redor. A guía sobre o bebé sordociego de Peggy Freeman achega información de gran utilidade.

“É absolutamente fundamental usar as mans paira ensinarlles”, aínda que “os nenos non cho pon fácil”, declara Romeu. Ao principio, é posible que teñan medo ao descoñecido e non se deixen tocar. Tamén é habitual que, por inercia, os pais só lles falen e, aínda que cando son moi pequenos non se sabe con certeza se perciben algún son, é moi importante que os proxenitores aprendan a comunicarse con eles tamén a través das mans. A comunicación natural co seu fillo debe ser o tacto.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións