Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Investigación médica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Aumento de beizos

A propia graxa do paciente serve paira obter o volume desexado

Tradicionalmente, o tratamento de aumento de beizos estivo asociado ao uso da silicona. Un material que, aínda que serve paira outro tipo de implantes, no caso desta intervención está terminantemente prohibido polo Ministerio de Sanidade e Consumo. O aumento de beizos non se realiza mediante unha operación propiamente dita, senón a través de una inxección do material elixido, segundo os intereses do paciente ou o diñeiro que estea disposto a gastar. Na súa maioría, son as mulleres a partir de corenta anos quen optan maioritariamente por este tratamento que permite eliminar engúrralas que rodean ao beizo e recuperar parte da súa mocidade por un prezo que oscila entre os 500 e os 1.800 euros.

Materiais utilizados

Con cada ano cumprido, o aspecto físico é testemuña do paso do tempo. Os cambios no rostro son cada vez máis acentuados e o beizo comeza a perder grosor, rodeado de engurras que gañan en profundidade. É sobre todo a partir do corenta anos cando as persoas perciben máis claramente estas alteracións e xorde o interese pola mellora estética.

Devolver aos beizos a súa forma e deixar atrás o efecto plano é tarefa dos cirurxiáns plásticos, aínda que hai que asegurarse de que estes contan cos correspondentes títulos e permisos sanitarios paira realizar a intervención. Respecto dos materiais de recheo, na actualidade existen multitude deles pero non todos son adecuados. Así, poden dividirse en dous grupos: os permanentes e os temporais.

No grupo dos primeiros inclúense aqueles cuxo efecto perdura no tempo, polo que hai que estar moi seguro do paso que se vai a dar: o implante queda no organismo, integrándose nel, e non desaparece. Entre os máis empregados atópanse o Aquamid, o Dermalive e o Bio-Alcamid lips, obtidos en laboratorio mediante a mestura de preparados acrílicos.

Doutra banda, se o paciente desexa que o volume do beizo dure un determinado período de tempo, o cirurxián pode recorrer a materiais reabsorbibles como o ácido hialurónico -tamén utilizado paira corrixir engurras finas e superficiais- e o colágeno – para engurras máis marcadas-, que son absorbidos polo organismo de maneira progresiva, co que ao cabo dun tempo o recheo ou perfilado conseguido na intervención desaparece. Este tipo de material é tamén recomendable paira persoas que non están seguras de dar o paso definitivo: poden probar como quedaría o recheo, e si senten a gusto co resultado obtido, sentirán máis seguras ao someterse á intervención co material permanente.

Outro ‘material’ utilizado no tratamento de aumento de beizos é a propia graxa do paciente que, una vez extraída por liposucción, é procesada, purificada e, por último, inxectada no beizo. “Una alternativa moi efectiva que carece dalgúns dos potenciais efectos secundarios que presentan os materiais sintéticos”, matiza o cirurxián plástico Juan Monreal.

En canto á silicona, moi utilizada como prótese no aumento de peito, o Ministerio de Sanidade e Consumo prohibiu o seu uso en forma de aceite ao comprobar os seus efectos perniciosos no organismo, posto que, segundo explica o presidente da Asociación Española de Cirurxía Estética e Plástica (AECEP), Cristino Suárez, “mentres en calquera dos casos o material inxectado pódese retirar cunha pequena incisión, no caso do aceite de silicona é totalmente imposible”.”O aceite mestúrase coas estruturas formando un todo, coma se botásemos aceite nunha esponxa. Déronse situacións nas que foi necesario extirpar parte do beizo porque a reacción da silicona fora moi agresiva”, advirte.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións