Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Prevención

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Autobronceadores

Dan cor pero non protexen contra as radiacións solares

Proporcionar unha cor de pel tostado sen risco de sufrir radiacións solares é a función dos autobronceadores, produtos cosméticos que permiten obter de forma case instantánea una coloración de pel similar á dun bronceado pero esquivando os efectos daniños dos raios ultravioleta. Esta característica convérteos nunha boa alternativa aos baños solares, especialmente paira persoas con peles moi sensibles ao sol. No entanto, debe terse en conta que a tonalidade que se consegue con estes produtos é superficial, que non ten nada que ver co bronceado natural e, por tanto, que non protexe contra as radiacións solares.

Aplicación e efectos

O principio activo dos autobronceadores é una molécula chamada dihidroxiacetona (DHA). Cando esta molécula entra en contacto coa capa córnea da pel iníciase un proceso químico que fai que dita capa cambie de cor. A DHA reacciona cos aminoácidos da epidermis e a través dun proceso de oxidación as células externas adquiren un ton marronáceo, lixeiramente alaranxado, similar ao de certos tons de bronceado. Isto débese á formación de melanoidinas marróns que escurecen as células.

Ao producirse esta oxidación exclusivamente nas capas externas da pel, a duración da coloración obtida será moi breve: durará o que tarde a capa máis externa en desprenderse e ser substituída por células máis novas.

/imgs/2006/10/autobronceado5.jpg

As células da pel fórmanse na capa basal, a máis profunda da epidermis. Aos poucos, estas células van sendo empuxadas cara ao exterior por outras células máis novas, ata que terminan desprendéndose do corpo. “O que tingue a dihidroxiacetona é exclusivamente a capa córnea e lixeiramente a capa granulosa, que son células que están xa próximas a eliminarse; polo que esa pigmentación só dura entre catro e sete días”, explica José Luís Díaz Pérez, presidente da Academia de Dermatoloxía e Venereología. Cando as células tinguidas son substituídas por outras máis novas, a pel recupera a súa cor orixinal.

Trátase, por tanto, dun proceso de coloración moi diferente ao dun bronceado solar e que permite sortear os efectos nocivos deste, obtendo un resultado estético similar. Os compoñentes destes cosméticos son inocuos paira a saúde. “Son sustancias relativamente pouco nocivas se se compara sobre todo cos efectos coñecidos da luz ultravioleta necesaria paira conseguir os mesmos efectos”, resume José Luís Díaz Pérez.

A dihidroxiacetona empeza a facer efecto a partir das tres ou catro horas da aplicación e consegue o seu máximo efecto ás 24 horas. Canto máis tempo permaneza o produto sobre a pel, máis intenso será o efecto bronceador. Por iso, recoméndase aplicalo antes de deitarse.

A coloración que se consegue con estes cosméticos dependerá do tipo de pel, da composición do produto e da frecuencia de aplicación. Será máis ou menos intensa segundo a cantidade de aminoácidos da epidermis e da súa PH. As peles secas, ademais, se autobroncean mellor que as graxas.

O ton tamén depende da cantidade de DHA que incorpore o produto e do número de veces que se aplique. “Cun 3% de DHA conséguese un bronceado máis suave, mentres que cun 5% conséguese un bronceado máis tostado”, aclara Miguel Cánovas, do departamento de I+D do laboratorio farmacéutico Dermofarm, creador de produtos cosméticos. “Se o ton logrado tras unha primeira aplicación parécenos moi claro, pode realizarse una segunda aplicación ao cabo de oito horas paira obter a cor desexada”, matiza. Con todo, a partir das primeiras tres horas xa se pode observar o ton que vai quedar o a pel.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións