Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Psicoloxía e saúde mental

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Avós que viven en familia

Tres xeracións compartindo a casa familiar resulta un modo de convivencia que a miúdo se converte en fonte de conflitos

Una enfermidade que imposibilita á persoa maior, a viuvez ou dificultades económicas propias ou dos seus fillos son actualmente as principais causas que favorecen que tres xeracións -avós-pais-fillos- convivan baixo o mesmo teito. Un modelo de estrutura familiar en clara tendencia á baixa, que en ocasións se converte nunha fonte de conflitos paira a familia, xa que limita a independencia e intimidade das dúas xeracións de adultos, pero que tamén pode enriquecer a todos os membros do núcleo familiar cando a decisión é aceptada pola maioría.

Fenómeno con tendencia á baixa

Os hábitos de convivencia familiar cambiaron moito nos últimos anos e cada vez son menos os avós que forman parte da familia. O, até hai poucos anos, habitual modelo de familia no que convivían tres xeracións escasea, xa que a sociedade cambia rapidamente. A considerable mellora na esperanza e calidade de vida das persoas maiores, unida aos cambios que supuxo paira a estrutura familiar a masiva incorporación da muller ao traballo, deron paso a un novo tipo de relación pais-fillos-netos, segundo sinalan os expertos, como Teresa Sancho, da Sociedade Española de Xeriatría e Gerontología.

Na actualidade una de cada catro acodes maiores vive soa en España e “na maior parte das ocasións a soidade responde a unha decisión propia”, indica. Os datos do Informe das Persoas Maiores en España 2004, elaborado polo Observatorio de Persoas Maiores do Imserso, así o indican. O estudo reflicte una tendencia crecente nos maiores a vivir en solitario, sen ter que ir a casa de fillos ou familiares (opinión que comparten estes), “e isto até a franxa de idade dos 90 ou máis anos”, como indica Lourdes Pérez Ortiz, profesora de Sociología e una das autoras do citado informe.

Este estudo pon de manifesto o progresivo envellecemento da poboación española, con máis de 7,2 millóns de persoas maiores (un 17% da poboación), o 65% mulleres. Una cifra que se prevé vaia en aumento e que paira o ano 2050 superaría os 16 millóns de persoas maiores, segundo a proxección do Instituto Nacional de Estatística. Tendo en conta os datos de Nacións Unidas, España será, tras Xapón, o país máis envellecido do mundo paira esa data. Pero, a pesar da súa vellez, só una enfermidade que imposibilite ao ancián vivir só, a escaseza de recursos económicos e, en ocasións, a viuvez (só o 48% dos viúvos maiores de 65 anos vive só), fará que as persoas maiores apártense do seu domicilio e vaian vivir con algún dos seus fillos. “Porque a gran maioría dos maiores de 65 anos en España desexa gardar celosamente a súa independencia e non quere vivir en común coa xeración seguinte”, asegúrase no informe. Só no 10% dos fogares españois viven persoas de tres e mesmo máis xeracións e as causas achéganse máis ao atraso da emancipación e o elevado paro xuvenil que ás necesidades de dependencia das persoas maiores respecto dos seus fillos.

Así, todos os que poden optan polo que os expertos- como Teresa Sancho- denominan intimidade a distancia, “xa que lles permite estar en contacto diario cos seus fillos e familiares máis queridos, pero sen ter que desprazarse e deixar o seu domicilio habitual”. Que propiciou este cambio de modelo familiar en apenas trinta anos?

Paxinación dentro deste contido

Etiquetas:

avós


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións