Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Atención sanitaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Ébola: sete meses despois de declararse a epidemia

Máis de 10.000 persoas foron infectadas polo Ébola desde que se declarou a epidemia o pasado mes de marzo

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 05deNovembrode2014
Img ebola africa hd Imaxe: Angela Sevin

Desde o pasado mes de marzo, a enfermidade hemorrágica provocada polo virus do Ébola ocasionou ao redor de 5.000 mortes. Desde a Organización Mundial da Saúde, os expertos afirman que esta epidemia sen precedentes puxo de manifesto que non se está preparado para facer fronte a unha emerxencia grave e prolongada en saúde pública e que os países máis pobres son sempre os máis prexudicados. Este artigo describe cales son as leccións do Ébola que non habería que esquecer e apunta cales son os tratamentos experimentais que mostran resultados esperanzadores.

Img ebola africa art
Imaxe: Angela Sevin

Xa pasou máis de medio ano desde que saltase a alarma o pasado 22 de marzo. Ese día o Ministerio de Saúde de Guinea declarou no sur do país africano a epidemia polo virus do Ébola.

A pesar de que a enfermidade se describiu hai case 40 anos, aínda non hai dispoñible nin tratamento nin vacina

Desde entón, este virus, que provoca febre hemorrágica en persoas e en primates (monos, gorilas e chimpancés), xa se cobrou preto de 5.000 vítimas. Así o declararon expertos da Organización Mundial da Saúde (OMS) en Xenebra, quen sinalaron que, segundo o último reconto oficial do pasado 23 de outubro, a cifra de infectados polo virus do Ébola supera as 10.000 persoas en oito países. Hai pouco, Nixeria e Senegal declaráronse libres da enfermidade.

As leccións do Ébola

Cando se cumpriron máis de seis meses desde que a enfermidade hemorrágica do Ébola fose noticia en todo o mundo, a doutora Margaret Chan, directora xeral da OMS, sinalou que desta situación, que provocou o maior brote de Ébola da historia, hai que extraer seis aprendizaxes:

  • 1. A epidemia deixou constancia de que as desigualdades sociais e económicas en saúde existen e os prexudicados son sempre as persoas máis pobres.
  • 2. O pánico esténdese máis rápido que o propio virus e iso leva perdas económicas máis aló das zonas afectadas polo brote. O Banco Mundial ha estimado que a maioría das perdas débense aos esforzos descoordinados e irracionais da poboación polo medo a enfermar.
  • 3. Cando un brote dun virus mortal concéntrase nos máis desvalidos, o mundo enteiro está en perigo. Tanto, que a experta sinala que se o brote reavívase en Nixeria, cuarto maior produtor mundial de petróleo e o segundo provedor máis importante de gas natural do mundo, poderían perigar as perspectivas económicas mundiais.
  • 4. A pouca atención que tiveron os sistemas e servizos de saúde nos países afectados non se pode restablecer en metade dunha crise como a do Ébola. Un deficiente sistema de saúde, ante unha epidemia, non ten poder de nin de asumir a situación nin de sobreporse a ela.
  • 5. A pesar de que a enfermidade se describiu hai case 40 anos, aínda non hai dispoñibles nin tratamentos nin vacúas para previla. O principal motivo, segundo a directora xeral da OMS, é porque ata agora só afectara a países africanos pobres. A industria tampouco inviste en mercados dos que non poden extraer beneficios. Foi precisamente agora cando a opinión pública fíxose consciente de que a falta de I+D leva a perda de vidas humanas.
  • 6. A última lección importante que apunta a doutora Chang para extraer da epidemia actual de Ébola é que o mundo non está preparado para facer fronte a calquera emerxencia grave e prolongada en saúde pública. Esta conclusión, que xa se estableceu durante a avaliación da resposta á gripe epidémica de 2009, por desgraza, persiste.

Curar o Ébola co sangue dos sobreviventes

Contra o virus do Ébola, ademais dos fármacos experimentais, como o Zmapp ou Zmab ou o TKM ou Favipiravir, tamén se utilizou soro de convalecentes da enfermidade. Favipiravir, xunto co soro último, foi o que se administrou, e con éxito, en España, no primeiro caso de contaxio rexistrado fóra do continente africano e que tanta atención centrou en todos os medios durante as últimas semanas.

Para o tratamento da muller afectada, o soro proviña de dúas relixiosas que sobreviviran á infección. No entanto, non todo o mundo pode recibir o soro dun sobrevivente á infección provocada polo virus do Ébola. Primeiro é necesario descartar que o doante teña enfermidades infecciosas que poderían contaxiarse mediante a transfusión (como a hepatite ou sida, entre outras). Segundo, que doante e receptor compartan grupo sanguíneo.

Desde a OMS, os expertos tamén sinalan as vantaxes e inconvenientes de utilizar tanto a transfusión de sangue enteiro como o soro de sobreviventes desta infección. A pesar de que se utilizou en poucas persoas, os resultados son prometedores. No entanto, tamén insisten en que para dispor de soro é necesario ter instalacións e tecnoloxía sofisticada e, por tanto, é posible que non sexa factible en países como Guinea, Serra Leona e a República Democrática do Congo. Pero animan a seguir investigando neste campo e a organización mantén conversacións cos especialistas destes países para examinar a practicidad de utilizalos.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións