Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Psicoloxía e saúde mental

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Calvicie por tensión

O cabelo que cae adóitase recuperar espontaneamente antes do seis meses da súa perda

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 07deAbrilde2005

Os factores psico-emocionais e a tensión, en particular, forman parte de moitas enfermidades dermatológicas, entre elas certas alopecias, que poden presentarse de forma súbita e de maneira difusa ou por placas. O problema produce un impacto negativo no paciente pola alteración da súa imaxe corporal e pode contribuír a agravar a súa ansiedade. Por iso, en determinados casos os especialistas consideran necesario incluír terapias psicolóxicas nalgúns tratamentos. No entanto, segundo os dermatólogos, a maioría das calvicies por tensión se autocorrigen espontaneamente nun prazo que vai do tres aos seis meses.

TRASTORNO PSICOSOMÁTICO

A alopecia areata (por áreas) é un trastorno inmunológico que causa perda temporal do cabelo. Existe outra caída do pelo intensa, o efluvio telógeno, que se divide á súa vez en varios subtipos e que non se produce por “placas”, como normalmente faio a areata, senón que é difusa e de aparición súbita. Tanto as pequenas calvas como un pelo que de súpeto se volve ralo, sempre que o diagnóstico do dermatólogo descarte unha orixe biolóxica, comparten a categoría de enfermidades psicosomáticas e poden ter que ver coa tensión.

Os trastornos psicosomáticos son enfermidades físicas causadas, agravadas ou reactivadas por factores psicolóxicos. José Luís González de Rivera, xefe do Servizo de Psiquiatría e Medicamento Psicosomática da Fundación Jiménez Díaz, afirma que normalmente son trastornos pasaxeiros na medida en que se derivan dunha tensión “situacional”, transitorio, froito da esixencia dun momento concreto.

/imgs/2006/10/calvicie.jpg

A modo de exemplo, Enrique Llongueras, especialista en tratamentos capilares dos centros de estética Llongueras, comenta que a perda de cabelo que se manifesta en pequenas calvas coma se fosen “ronchitas ou círculos como moedas” é un fenómeno relativamente frecuente nos adolescentes en épocas de exames. Refírese á alopecia areata.

A areata adoita ser a forma máis clara de alopecia por tensión e a que os propios pacientes mellor relacionan con situacións estresantes, segundo Antonio Rodríguez Pichardo, xefe clínico do Servizo de Dermatoloxía do Hospital Virxe da Macarena (Sevilla) e coordinador da Asociación Española de Dermatoloxía e Psiquiatría (AEDyP).

Pero tamén existe unha tensión estrutural, que podería resumirse en “a forma que ten una persoa de tomarse as cousas da vida”. Este tipo de tensión crónica tamén pode ter a súa orixe -segundo o psiquiatra González de Rivera- nun “conflito non resolto”. En calquera caso, incide nas emocións e estas á súa vez no sistema nervioso, que pode modificar o funcionamento hormonal e, polo tanto, a circulación e o sistema inmunológico até ocasionar lesións de distinto tipo. Cada persoa manifesta a tensión con certas tendencias, desde eczemas a orzuelos pasando por pupas na boca, continúa este doutor. O coordinador da AEDyP ratifícao.

Ademais destes dous tipos de calvicie, nas consultas dermatológicas trátanse moitas outras enfermidades que non teñen definida una base biolóxica, como a dishidrosis (reacción eczematosa), o vitíligo (despigmentación de zonas da pel) ou a rosácea (inflamación acneiforme). Segundo datos achegados pola Asociación Europea de Dermatoloxía e Psiquiatría (ESDaP) e a AEDyP, polo menos uno de cada catro enfermos que visitan as consultas dos dermatólogos atópase afectado por desordes no seu estado de ánimo. “Algo que non ten por que ser vergonzante pero que, con todo, aínda na nosa cultura está estigmatizado até o punto de dificultar en ocasións o tratamento”, laméntase Rodríguez Pichardo.

O psiquiatra González de Rivera considera que “os pacientes recoñecen a dimensión psicolóxica dun problema cutáneo cando se lles explica que o organismo está unido e que a división entre corpo e mente responde a un concepto falso, que as emocións inflúen continuamente no estado de saúde e ao revés”, aclara.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións