Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Problemas de saúde

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Cancro de mama: resolvemos as dúbidas máis frecuentes

Coñecer como se decide o tratamento a seguir, que implican as técnicas actuais ou se se pode realizar unha reconstrución mamaria enseguida son algunhas preguntas habituais

Health 3713192 1280 Imaxe: Marijana

Existen moitas dúbidas, mitos e preguntas sobre o cancro de mama. Para despexalas e coidar a nosa saúde, unha das ferramentas máis eficaces que temos ao noso alcance é contar con información completa e veraz sobre a prevención, o diagnóstico e o tratamento desta enfermidade. Conscientes diso, desde a Asociación Española Contra o Cancro procuramos axudar e resolver todas as incertezas. Neste artigo abordamos as máis habituais.

Que é un carcinoma de mama?

Desde que aparecen células malignas no tecido da mama, o tumor vai desenvolvéndose e vai pasando por distintos estadios ou fases. Cando o proceso de malignización orixínase no conduto denomínase o carcinoma ductal. Cando comeza no lobulillo da mama denomínase carcinoma lobulillar.

O termo In situ utilízase cando a proliferación das células malignas ocorre dentro do conduto ou lóbulo, é dicir, non hai infiltración ao tecido que o rodea. Úsase o termo “Infiltrante” cando as células malignas si invadiron o tecido circundante. Este tipo de tumor representa o 90 % dos cancros de mama.

Como se determina o mellor tratamento?

Para poder determinar o tratamento máis adecuado do cancro de mama é importante coñecer en que fase atópase. Hai que ter en conta estes aspectos:

  • 1. Bioloxía da célula tumoral: o tratamento varía en función do estado dos receptores hormonais do HER2 ou se é triplo negativo.
  • 2. Clasificación TNM: mide tres aspectos do tumor, o tamaño, se hai afectación ganglionar ou se hai afectación doutros órganos.
  • 3. Estadio clínico: en función do TNM, o tumor clasifícase en catro estadios, do I ao IV, sendo o I de mellor prognóstico.
  • 4. Grao histolóxico: o grao está en relación co parecido que posúen as células tumorales respecto das células normais da mama e indican a velocidade coa que o cancro pode desenvolverse.

Que significa a proteína HER2 sobreexpresada?

As células tumorales malignas son capaces de producir sustancias (proteínas) diferentes ás que producen as células normais. Isto débese a alteracións nos xenes ou cambios na expresión dos mesmos. Unha destas sustancias é a proteína HER2. Cando se atopa nunha cantidade moi alta na superficie da célula tumoral, denomínase “sobreexpresión”. Esta característica biolóxica da célula tumoral relacionouse cunha maior agresividade do tumor.

Entre o 25 % e o 30 % das mulleres con cancro de mama diseminado presentan unha alteración do xene HER2/ neu. Descubriuse que os anticorpos monoclonales son eficaces en anular ou inhibir a acción desta proteína.

Todas as mulleres con cancro de mama son operadas?

Mujer tristeza soledad

Imaxe: Pixabay

A cirurxía é a primeira opción de tratamento nos cancros de mama en estadios localizados. Trátase dunha intervención cirúrxica maior, polo que é necesario un ingreso hospitalario durante un tempo variable que dependerá do tipo de cirurxía.

  • Cando se extirpa só o tumor chámase tumorectomía.
  • Cando se extirpa o cuadrante onde se localiza o tumor, denomínase cuadrantectomía.
  • Cando se extirpa a mama enteira, chámase mastectomía.

O tipo de cirurxía dependerá do tamaño, localización e extensión do tumor. Nalgúns casos, o tratamento inicial do cancro de mama consiste en quimioterapia (denominada quimioterapia neoadyuvante), procedéndose á cirurxía tras lograr unha redución do tumor con este tratamento.

Por que se extirpan os ganglios da axila?

Sexa cal for o tipo de intervención, debe facerse unha valoración dos ganglios axilares. É preciso coñecer se o tumor hase diseminado aos ganglios axilares, xa que o prognóstico e o plan terapéutico posterior variarán en función diso. Na actualidade, a técnica da biopsia do ganglio sentinela permite evitar a linfadenectomía axilar en moitos casos, polo que a súa realización debe valorarse de forma rutineira.

O ganglio sentinela é o ganglio axilar sobre o que, en primeiro lugar, drena a mama. Se este ganglio está afectado o tumor, é necesario levar a cabo un estudo do resto dos ganglios da axila, polo que se realiza linfadenectomía axilar. Se non está afectado, non é necesario realizar un vaciamiento axilar.

Ao quitar os ganglios, que risco hai de desenvolver linfedema? O linfedema é a secuela máis común tras a extirpación dos ganglios. Estímase que ata un 30 % das mulleres operadas poden desenvolvelo. Esta porcentaxe pódese incrementar se ademais recibiron radioterapia axilar.

A obesidade ou o sobrepeso poden predisponer ás mulleres ao linfedema despois de tratamento do cancro de mama. Con todo, o exercicio físico fisiológico, progresivo e coidadosamente controlado podería, de feito, ser beneficioso, contrariamente ao que se pensaba hai uns anos. Se necesitas máis información, podes visitar a nosa sección sobre o linfedema.

Pódese reconstruír a mama enseguida?

Hai moitas mulleres que se reconstruíron a mama e outras non. A decisión é moi persoal e debe basearse nunha boa información. A reconstrución da mama pode realizarse de forma inmediata tras a cirurxía ou pasado un tempo, meses ou anos despois.

Na actualidade, existen moitas técnicas para reconstruír a mama. O aconsellable é que consultes co teu oncólogo e cirurxián plástico para poder tomar unha decisión sobre cal é a mellor opción no teu caso. Se queres saber máis, podes visitar a nosa sección de reconstrución mamaria.

Tratamientos

Imaxe: AECC

Que é a quimioterapia?

É a administración de fármacos (habitualmente por vía intravenosa) para destruír as células cancerosas que puideron dispersarse polo organismo. Á quimioterapia que se aplica como complemento á cirurxía denomínaselle quimioterapia adyuvante. Cando a quimioterapia se utiliza para reducir o tamaño do tumor antes da cirurxía, é quimioterapia neoadyuvante.

É eficaz? Só a través das probas é posible saber se o tumor diminuíu, desaparecido ou, se pola contra, permanece igual. Durante o tratamento, o teu oncólogo solicitará unha serie de probas que lle permitirán saber como está a responder o tumor. A resposta do tumor á quimioterapia é independente dos efectos secundarios que produza.

Por que ás veces se cae o pelo coa quimioterapia, e ás veces non? A quimioterapia é unha das modalidades terapéuticas máis empregada. O seu obxectivo é destruír as células que compoñen o tumor, pero é un tratamento sistémico, é dicir, non só afecta as células malignas, senón tamén ás células sas.

A caída do cabelo, tamén chamada alopecia, é un efecto secundario frecuente do tratamento con quimioterapia. Prodúcese pola acción dos distintos fármacos sobre o folículo piloso que provocan unha destrución do mesmo e, por tanto, a perda do pelo.

É un efecto secundario que non aparece sempre, xa que depende fundamentalmente do tipo de medicamento empregado. Ten en conta que non tes por que presentar todos os efectos secundarios que se coñecen (alopecia, síntomas dixestivos, cansazo…). É máis, moitos pacientes non teñen ningún efecto ou cando xorden; a maioría das veces son tolerables.

Que é a radioterapia?

A radioterapia consiste no emprego de radiacións ionizantes para o tratamento local de determinados tumores, empregando raios x de alta enerxía. O seu obxectivo é destruír as células tumorales causando o menor dano posible aos tecidos sans que rodean ao tumor.

A radioterapia emprégase tras a intervención cirúrxica para “limpar” a zona da cirurxía das posibles células tumorales que puidesen quedar. No caso de cirurxía conservadora, a aplicación da radioterapia tras a intervención é imprescindible. Nalgunhas mastectomías, tamén se utiliza con posterioridade.

Para que serve o tratamento hormonal?

Consiste na administración, xeralmente por vía oral, de hormonas que bloquean a produción ou a acción dos estrógenos sobre as células malignas da mama. As células normais da mama son estimuladas polas hormonas sexuais femininas, e o mesmo pode ocorrer coas células tumorales (receptores hormonais positivos). Cando isto pasa é posible administrar tratamento hormonal, cuxo obxectivo é reducir o risco de recaída do tumor.

É un tratamento que se administra por vía oral, e a duración do tratamento é prologada, como mínimo durante cinco anos. A terapia hormonal pode provocar ondas de calor, regras irregulares, pequenos sangrados (por iso aconséllase acudir a revisións periódicas xinecolóxicas) ou potenciar perda de masa ósea.

Cancro de mama no embarazo

Durante a xestación débense facer revisións periódicas co xinecólogo. Se este médico detectase algunha alteración na mama, sería preciso realizar probas diagnósticas sen atrasalas ata despois do parto. Existen diferentes tipos de tratamentos para tratar o cancro de mama se estás embarazada:

  • Cirurxía. É o primeiro tratamento que se utiliza. A anestesia non supón un risco para o feto. A técnica cirúrxica máis empregada é a mastectomía radical, xa que a cirurxía conservadora necesita a administración posterior de radioterapia e esta podería danar ao feto. As mulleres que elixan un tratamento conservador, deben demorar o tratamento con radioterapia ata despois do parto. Nese caso, descoñécese se a radiación podería perder eficacia.
  • Quimioterapia. Estudos recentes demostraron que determinados axentes quimioterápicos poden administrarse no segundo e terceiro trimestre do embarazo sen incrementar o risco de malformacións no feto. Cando unha muller embarazada precisa tratamento con quimioterapia tras a cirurxía, a súa administración atrásase ata o segundo trimestre do embarazo. Se xa está no terceiro trimestre, indúcese o parto unhas semanas antes da data esperada para reducir o tempo de atraso.
AECC

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións