Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Problemas de saúde

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Cando o dor se converte en enfermidade

Un de cada catro europeos padece dor intensa e a metade deles non recibe tratamento

img_como duele

Denomínase dor crónica á dor que persiste durante un tempo prolongado e que, a miúdo, non responde a cirurxía, fármacos, repouso, fisioterapia ou outros métodos de tratamento. En ocasións, deixa de ser un síntoma de que algo non funciona no organismo para converterse en enfermidade, aínda que este aspecto non se ten en conta nin por parte dos profesionais sanitarios nin polos propios afectados. Con todo, as cifras son preocupantes: 100 millóns de europeos e 10 millóns de españois (un 22% da poboación) conviven con el. A pesar de que a dor é unha causa recorrente de visita nos servizos de urxencias e aínda que cada vez afecta a idades máis temperás, poucos centros sanitarios están preparados para tratalo de forma efectiva.

Img como duele art
Imaxe: a.tobias

Uns 100 millóns de europeos e 10 millóns de españois padecen algún tipo de dor crónica, que limita a calidade de vida. Facilitar o acceso á información, a educación e o diagnóstico sobre a enfermidade, actualizar tratamentos, concienciar sobre o impacto social, médico e económico da dor e previlo son algunhas das finalidades da Pain Alliance Europe (PAE). Esta nova entidade europea recentemente formada no Parlamento aglutina a 18 ONG que representan a 11 países.

Con PAE tamén se pretende establecer unha plataforma europea que fomente a investigación sobre a dor. O intercambio de tendencias respecto de tratamentos, servizos e resultados entre os Estados membros é clave para o avance do coñecemento da enfermidade, co obxectivo de crear unhas directrices únicas que proporcionen un sistema óptimo de tratamento. A dor crónica podería custarlle a Europa ata 300 mil millóns de euros anuais e, segundo a Sociedade Española da Dor (SEDE), un 2% do Produto Interior Bruto (PIB) a España.

Dor intensa e de urxencia

Un de cada catro europeos padece dor intensa e a metade non recibe tratamento. O PAE manifestou que, mentres as doenzas reumáticas, ortopédicas e oncolóxicas están aceptadas por moitos grupos que impulsan o seu recoñecemento e tratamento adecuado, a dor crónica como enfermidade é unha entidade bastante descoñecida, tanto para os profesionais sanitarios como para a sociedade en xeral. O 21% dos europeos afectados non pode traballar. Do 79% restante, un 61% ve alterada a súa vida diaria.

A dor crónica é cada vez máis frecuente na idade infantil e as nenas sófreno máis a miúdo

En realidade, a dor é unha causa moi recorrente nos servizos de urxencia. A dor aguda é o principal motivo de ingreso en servizos de urxencias hospitalarias, que aduce o 43% dos pacientes. No entanto, un estudo recente levado a cabo pola Sociedade Española da Dor (SEDE) e a Sociedade Española de Medicamento de Urxencias e Emerxencias (SEMES) asegura que a medición e o tratamento da dor é unha materia pendente neste ámbito. Desde a SEDE tamén se advirte de que ningunha especialidade médica está preparada para tratalo de maneira específica.

A dor máis habitual

Aínda que as causas non se coñecen sempre, a miúdo, a dor crónica está provocada por diversas condicións médicas como diabetes, artrites, hemicrania, fibromialxia, cancro, herpes zóster, ciática, traumatismos ou algunha lesión antiga. Pode empeorar como resposta a factores ambientais ou psicolóxicos. O recente estudo realizado pola SEDE apunta que a dor en urxencias débese, sobre todo, a traumatismos (39,2%), dor grave (27,7%) e pacientes con agudización de dor crónica (15,9%).

O 80% dos pacientes ingresan por dor musculoesquelético. Séguenlle a dor abdominal, o torácico e isquémico ou o neuropático. En termos xerais, máis aló das urxencias, os máis frecuentes son os de costas e lumbares, entre todas as molestias osteomusculares, cabeza, pescozo, problemas dixestivos e xinecolóxicos.

En moitos casos, a dor crónica non se diagnostica ata pasados uns anos, cando o paciente decide visitar ao médico, algo que ocorre de maneira máis frecuente entre as mulleres. En xeral, esta demora achácase a que é soportable e os afectados interprétano como un fenómeno normal. A angustia e o malestar que provoca transfórmanse de forma paulatina nunha sensación común non agradable, pero que chega a ser tolerable e, por tanto, conviven con el. Outros motivos para non recorrer ao médico son o prezo dos tratamentos (estímanse demasiado caros), a escasa eficacía ou a posibilidade de causar efectos secundarios.

Con todo, os especialistas insisten en que é importante non automedicarse e consultar o médico. Mesmo pode ser necesario aceptar a necesidade de tratamento psicolóxico. Sufrir dor crónica pode afectar á vida en todos os aspectos: parella, traballo, amizades e tempo libre. Mesmo provoca ansiedade, depresión ou insomnio, entre outros.

MÁIS DOR EN NENOS

Un novo estudo publicado na revista ‘Pain’ mostrou que a dor crónica é cada vez máis frecuente na idade infantil, aínda que as nenas sófreno máis a miúdo. Os investigadores, que revisaron 32 estudos sobre este aspecto, detectaron que a cefalea é o máis común: un 23% dos nenos entre 7 e 18 anos padeceuno polo menos unha vez por semana e un 5%, de forma diaria. Séguenlle en frecuencia o malestar abdominal, de costas e musculoesquelético.

En xeral, entre o 11% e o 38% dos nenos experimentou algún tipo de dor crónica. Ademais, estas taxas aumentaron durante as últimas décadas e increméntanse aínda máis coa idade. Resultados como estes argumentan que investigadores e médicos deben ser conscientes da importancia da afección infantil e das súas consecuencias a longo prazo. Se se detectan as causas, poderíase tentar reducir os seus efectos negativos cando os afectados alcancen a madurez. A dor persistente ou recorrente pode provocar que os nenos falten á escola e socialicen menos. Á vez, aumenta o risco de desenvolver ansiedade, depresión e baixa autoestima.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións