Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Problemas de saúde

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Cóbado do tenista: os exercicios máis apropiados

Un estudo revela que os exercicios de adestramento con forza poderían aliviar a dor e mellorar o movemento do cóbado

ImgImagen: Lenore Edman

O cóbado do tenista ou epicondilitis é unha lesión que afecta a cóbados e antebrazos. Trátase dunha distensión muscular na zona de inserción dos músculos extensores do brazo e da man. O primeiro síntoma é dor na zona externa do cóbado e do antebrazo. Esta dor pode progresar ata a boneca, mesmo en repouso, se se segue practicando a actividade que produce a lesión. A dor tamén pode persistir cando o brazo e a man colócanse coa palma cara abaixo sobre unha mesa e esta téntase levantar vencendo certa resistencia.

Afecta tanto a mulleres como a homes e aínda que é habitual en tenistas, tamén a poden padecer todas as persoas de entre 40 e 50 anos que someten os antebrazos a posturas repetidas ou a esforzos prolongados (mecánicos, carniceiros, amas de casa ou xardineiros, entre outros). Trátase dunha sobrecarga muscular producida, sobre todo, cando se empuña de maneira repetida un obxecto (coitelo, desaparafusador, ferro ou outras ferramentas) que ofrece certa resistencia. Outros factores de risco son o levantamento de caixas durante un tempo prolongado ou os movementos xerados polo uso do teclado.

Exercicios de boneca

Ata a data describíronse numerosas técnicas para o tratamento da epicondilitis, que evitan o paso polo quirófano dos pacientes, sendo esta a última alternativa. Un estudo recente, presentado na reunión anual da American Orthopaedic Society for Sports Medicine en Keystone (Colorado, EE.UU.), engade un novo tipo de terapia, esta vez sinxela e que pode practicar o propio paciente. Os investigadores remarcan como vantaxe (en comparación con outros tratamentos, como as inxeccións de cortisona ou o óxido nítrico tópico, que esixen supervisión médica directa e con frecuencia teñen efectos secundarios) que non é só rendible, senón que a dose non esixe que o paciente deba acudir a unha clínica.

O cóbado do tenista é unha sobrecarga muscular que se orixina cando se empuña un obxecto que ofrece certa resistencia de forma repetida
A investigación suxire que o exercicio simple para fortalecer a boneca podería aliviar a dor da epicondilitis. Para o estudo, os investigadores traballaron con dous grupos. O primeiro realizou, cunha barra de caucho, exercicios illados de fortalecemento excéntrico do extensor da boneca (tres series de 15 repeticións diarias); cando se levanta unha pesa, os músculos contráense de maneira concéntrica e, cando se baixa, alóngase as fibras musculares e a acción é excéntrica.

O outro grupo desenvolveu exercicios de fortalecemento da boneca centrados na resistencia. Os investigadores comprobaron que o primeiro grupo mellorou de forma significativa a dor, o movemento e a forza, en comparación co segundo.

Tratamentos

Hai poucos estudos sobre os resultados dos tratamentos para o cóbado do tenista a longo prazo. Tan só un traballo de 2007, elaborado na Universidade de Pittsburgh (EE.UU.) e presentado na Reunión Anual da Sociedade Americana de Ortopedia, demostrou a eficacia a longo prazo da artroscopia para tratar a doenza. Esta practícase por medio de mínimas incisiones e é pouco agresiva, o que permite que o paciente se recupere de forma precoz cun baixo índice de complicacións. Segundo o traballo, os pacientes con epicondilitis sometidos a este método non necesitan ser intervidos nin sofren infeccións de ningún tipo, cun grao de satisfacción do 93%.

Pero son moitos os estudos que avalan ou desmenten as bondades doutro tipo de terapias, o que constata que ata o momento non hai un tratamento único que sexa máis apropiado que outro para este tipo de lesión. A fisioterapia con exercicios para mobilizar o brazo, por exemplo, mostrou ser eficaz nun estudo australiano realizado en 2006. Leste mesmo traballo, levado a cabo na Universidade de Leeds (EE.UU.) descartaba outra das terapias empregadas de forma habitual: as inxeccións de corticoides. O estudo publicouse na revista “British Medical Journal”.

O uso de xeo para reducir a inflamación e a dor foi rexeitado por un estudo tamén de 2006 publicado en British “Journal of Sports Medicine”. O mesmo ano desaconsellouse o uso de ondas de choque (ondas de ultrasóns emitidas por unha máquina e dirixidas a un punto determinado do organismo) cun traballo realizado no Cabrini Medical Center de Australia. Neste caso tratábase dunha revisión de 10 estudos con máis de 1.000 participantes.

Con todo, a maioría dos pacientes mellora co tratamento non cirúrxico. De feito, hai unha alta taxa de curación. Pero cando non funciona ningún destes tratamentos, debe optarse pola intervención cirúrxica, a artroscopia, que consiste na liberación dunha parte da inserción ósea do tendón. Esta liberación diminúe a tensión do tendón e permite que mellore a vascularización dos tecidos, necesaria para o proceso de cicatrización. Tras a cirurxía, é conveniente continuar cos exercicios de estiramento e potenciación para previr recidivas.

O CÓBADO DO CELULAR

As novas tecnoloxías deron con outra síndrome que afecta tamén o cóbado. O “cóbado do celular” é definido como a “síndrome do túnel cubital”. Provoca entumecimiento, hormigueo e dor do antebrazo e da man causado pola compresión do nervio cubital, que pasa ao longo da protuberancia ósea na parte interior do cóbado. A causa, segundo os expertos da Universidade de Cleveland (EE.UU.) que puxeron nome a esta doenza, é o excesivo uso dos móbiles e as charlas inacabables produto das tarifas planas tan habituais na actualidade.

Nalgunhas persoas, manter a posición do cóbado flexionado por períodos prolongados pode reducir o fluxo sanguíneo, causar inflamación e comprimir o nervio. A medida que avanzan os síntomas (entumecimiento, hormigueo e dor), pódese orixinar perda de forza muscular, de coordinación e de mobilidade, que poden dificultar escribir e teclear.

Entre as causas que provocan esta síndrome destaca durmir cos cóbados debaixo do peito, sentar nun escritorio cos cóbados a un ángulo superior a noventa graos e conducir durante un tempo prolongado co cóbado sobre a xanela.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións