Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Psicoloxía e saúde mental

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Celos pola chegada dun irmán

É una reacción normal que se pode evitar ou reducir seguindo certas pautas

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 13deXuñode2005

É necesario alarmarse ante o rexeitamento que o até agora fillo ou filla única sente cara ao novo membro da familia? Os psicólogos consideran que é una reacción normal e mesmo necesaria e advirten que os nenos celosos poden presentar síntomas moi variados como regresión a etapas evolutivas xa superadas (choros continuos), trastornos emocionais ou físicos (cambios de humor e certa agresividade), que non sempre son facilmente reconocibles como celos. Todos estes problemas poden controlarse en gran medida se os proxenitores preparan aos pequenos paira a chegada do bebé, fomentando sobre todo a autoestima e a confianza do menor e facéndolle partícipe de todo o relacionado coa chegada do novo membro da familia. En definitiva deben actuar con moito agarimo, pero con firmeza e sen perder de vista os seus criterios educativos.

Erros máis comúns

A pesar da boa vontade dos pais no que respecta á educación dos fillos e fillas, a miúdo cometen importantes erros que lles prexudican. Segundo sinala a pedagoga Susana Niso, do Gabinete Bizia, una das principais equivocacións ante a chegada dun novo irmán é non falar do tema co irmán maior. “É importante explicarlle que vai chegar un novo neno e que hai que coidalo, aínda que tampouco é bo cargarlle a el con toda a responsabilidade. Trátase de facerlle partícipe de todo o que vai supor o nacemento do novo membro da familia e explicarlle que cambios vai haber na rutina familiar”.

/imgs/2006/10/celos2.jpg

Outro erro habitual é a comparación entre irmáns cando xa son algo máis maiores,Outro erro habitual é a comparación entre irmáns cando xa son algo máis maiores una actitude moi prexudicial paira os nenos, en opinión da doutora en psicoloxía Juncal Yubero. “Non é bo crear un trato diferencial entre uns e outros. Os pais e nais deben valorar positivamente a diferenza de cada un e ser conscientes de que non se pode educar a todos da mesma maneira porque cambian moitas cousas. Non poden equipararlles continuamente”. A pedagoga Niso coincide nesta idea e resalta a importancia de non facer favoritismos segundo o sexo, “ou porque uno dos fillos ou fillas sexa o ojito dereito do pai ou a nai. Cada neno é un mundo e hai que tentar tratalos como iguais, potenciando e destacando as habilidades de cada un, pero non comparándoos entre eles”.

Como deben actuar os pais e nais ante a chegada dun novo irmán? É recomendable que empecen a seguir certos consellos uns meses antes de que naza o bebé. Yubero explica que deben ir abonando o terreo e preparando ao outro irmán ou irmáns paira o nacemento, aínda que tampouco recomenda facelo moi pronto para que non se lles faga demasiado longo. “Cara ao segundo trimestre é bo falarlles dos cambios que se van a ir producindo, pero deben facelo cunha linguaxe que entendan e sen saturarlles con demasiada información. Deben facerlles entender a parte positiva de ter un novo irmán ou irmá. Por exemplo, facéndolles ver todas as cousas bonitas que van poder facer xuntos”. Na mesma liña, Susana Niso aconsella realizar algo similar a un xogo de rol. “Antes de que naza o irmán poden coller un boneco coma se fose un recentemente nado e ir explicándolle todo o que van facer co bebé, como darlle o peito e que saiba que el tamén o facía cando era pequeno”.

Outro momento clave paira o que hai que preparar aos pequenos é a ausencia da nai ou o pai tras o parto, se o nacemento é natural ou á ausencia de ambos os si teñen que viaxar ao estranxeiro paira adoptar. Os expertos recomendan tratalo con antelación: que o neno ou nena saiba con quen se vai a quedar e avisarlle de todo o que vai ocorrer para que non lle cause inseguridade ou sorpresa. Ademais débese procurar que, sempre que se poida, uno dos proxenitores quede co pequeno para que non senta abandonado durante uns días. Doutra banda, a primeira visita do neno ao hospital tamén é un momento importante que debe facerse con moito tacto e agarimo cara ao irmán maior.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións