Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Científicos de EE.UU. identifican una resistencia natural fronte ao VIH

Este achado pode abrir as portas ao desenvolvemento de novas estratexias terapéuticas contra a sida.

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Sábado, 10deAgostode2002

Un novo tipo de resistencia natural á infección producida polo virus da inmunodeficiencia humana (VIH) foi detectado en laboratorio por científicos ingleses e de EE.UU. Aínda que serán necesarias máis investigacións, este achado pode abrir as portas ao desenvolvemento de novas estratexias terapéuticas contra a sida.

Un equipo de investigadores ingleses do Kings College de Londres e estadoudinenses da Universidade de Pensilvania aseguran que identificaron un xene que actúa como un escudo fronte ao proceso infeccioso do virus da inmunodeficiencia humana (VIH), que causa a sida. Michael Malim e Ann Sheehy denominaron a este xene «Cem 15», tras estudar «in vitro» células infectadas polo virus da sida. Segundo publicaron en «Nature», trátase dun tipo de resistencia natural á actividade viral que pode servir para sintetizar novos medicamentos antirretrovirais.

En opinión destes investigadores, o «Cem 15» é capaz de deter a infección no organismo, pero adoita ser desactivado pola proteína «vif» (factor de infectividad virión), sen que polo momento coñézase este mecanismo.

«Atopamos unha serie de significativos aspectos que poderían abrir a porta a novos tratamentos contra o virus da sida», asegurou Michael Malim, tras lembrar que a proteína «vif» é fundamental no proceso infeccioso xa que neutraliza determinados sistemas de defensa das células sas. O futuro traballo deste investigador centrarase, antes de realizar probas con humanos, en conseguir un sistema que poida bloquear a acción desa proteína.

Este achado -aínda nas súas fases iniciais, polo que terá que ser obxecto de novos traballos para coñecer as funcións concretas da proteína «vif»- lembra ás 43 prostitutas de Kenia que mostraron inmunidade natural contra o virus da sida durante dez anos. En xaneiro de 2000, científicos británicos confirmaron que perderan ese «escudo xenético» que estaba sustentado polo papel dunhas quimioquinas.

Cada vez é maior o número de manifestacións patolóxicas nas que, dunha ou outra forma, as quimioquinas están involucradas nelas, por exemplo procesos inflamatorios, enfermidades dexenerativas do sistema nervioso, alteracións cardiovasculares, rexeitamento crónico de transplantes, crecemento e diseminación de tumores e a síndrome da inmunodeficiencia adquirida.

O virus da inmunodeficiencia humana invade as células uníndose a dúas proteínas da súa membrana, un CD4 e un receptor de quimioquinas. Fai cinco anos que un equipo de investigadores do Departamento de Inmunología e Oncoloxía do Centro Nacional de Biotecnoloxía (CNB), dirixidos por Carlos Martínez, publicou en «Nature» os resultados dun traballo sobre as quimioquinas «CCR5» e«CXCR4» e o papel que desempeñan no atraso do desenvolvemento da enfermidade de dúas a catro anos.

Entre o 10 e o 20 por cento da poboación teñen de forma natural unha mutación nun destes receptores, o CCR2, que cando resultan infectados polo virus da inmunodeficiencia humana atrasan a aparición da enfermidade. Esta mutación -como demostraron estes científicos- correspóndese cunha diminución dos receptores máis comunmente utilizados polo VIH, o «CCR5» e o «CXCR4», sen saber moi ben cal é a causa que o provoca.

Ese receptor alterado, ao unirse á quimioquina correspondente, é capaz de dimerizar, agregarse con outros receptores activados á súa vez polo seu respectivo ligando (entre eles as dúas quimioquinas mencionadas). Desta forma, a dimerización con eses receptores inhabilítaos para unirse ao virus, polo que non pode entrar na célula e a enfermidade ten un progreso moito máis lento.

Este proceso, que se coñece co nome de heterodimerización de receptores, é fundamental no coñecemento dos mecanismos moleculares implicados na sinalización por receptores de quimioquinas, pero fundamentalmente ofrece unha explicación de por que algunhas factores quimotácticos bloquean a infección do virus da sida.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións