Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Científicos de todo o mundo reúnense en Albacete paira analizar as propiedades terapéuticas do azafrán

Aseguran que esta planta podería protexer contra enfermidades cardiovasculares e o cancro
Por mediatrader 27 de Outubro de 2003

Desde hai séculos veñen atribuíndose ao azafrán propiedades cardiovasculares e paira favorecer a dixestión, combater bronquite e enfermidades contaxiosas, ademais de para mitigar as dores da dentición infantil e da menstruación e facilitar os partos. Durante a Idade Media foi una coñecida planta medicinal en toda Europa ata que no século XVIII foi substituída por outras e arrinconada como una especia máis nas despensas. Con todo, en países como A India, Xapón ou China seguiuse confiando nas súas bondades terapéuticas que a ciencia occidental parece haber redescubierto agora. Con este obxectivo reuniuse en Albacete un centenar de científicos procedentes do cinco continentes que analizou o cultivo de azafrán desde distintas perspectivas -una delas a das súas propiedades medicinais- dentro do “Simposio Internacional sobre Bioloxía e Tecnoloxía do Azafrán”, organizado pola Universidade de Castela-A Mancha, que terminou este fin de semana.

José Antonio Fernández, catedrático de Xenética nesta universidade, foi o director deste encontro, que contou coa colaboración do profesor de Acerbaixán, Fikrat Abdullaev, uno dos maiores investigadores do mundo sobre as propiedades anticancerosas do azafrán e experto que tamén descubriu as súas aplicacións paira tratar enfermidades dos ollos, corazón, nerviosas ou parálises.

Esta flor, introducida polos árabes desde Oriente -o seu nome procede do árabe “assfar” (amarelo)-, concentra hoxe a atención de numerosos científicos que buscan nela remedios a enfermidades. “Está a analizarse en moitos laboratorios o uso do azafrán no control do metabolismo dos lípidos, é dicir, a súa capacidade protectora contra enfermidades cardiovasculares e como axente antitumoral que tamén actúa contra os procesos dexenerativos celulares”, explica José Antonio Fernández, que dirixe un dos grupos de investigación do azafrán creados en España. “Son liñas de investigación que están aí e que continuarán durante moitos anos”, aventura este científico, que non dubida en admirar o empuxe investigador de Irán, país que produce o 80% desta especia en todo o mundo (150 toneladas anuais), moi por diante do 6% de Grecia e de España. O noso país non chega a cultivar na actualidade o 3%, cando hai tres décadas era o principal produtor.

Segundo este catedrático de Xenética, resulta absurdo comparar as propiedades medicinais do azafrán iraniano coas do español, “porque os compoñentes responsables das súas capacidades biomédicas están presentes nos dous”. Pero esta comparación inclínase a favor do azafrán español cando se analiza a súa calidade desde un punto de vista gastronómico: o seu aroma e sabor son superiores, afirman os expertos.

Esta vantaxe que podería ser aproveitada paira a súa comercialización resulta estéril, xa que a produción de azafrán en España -sobre todo na Mancha e Teruel- segue caendo. E é que aos agricultores xa non lles resulta rendible o seu cultivo, non poden competir cos prezos do azafrán iraniano; de aí a importancia de lograr sistemas de cultivo en zonas que permitan una floración máis ampla.

Neste sentido, o catedrático de Bioloxía Vexetal da Universidade Politécnica de Valencia, José L. Guardiola, conseguiu resolver o problema da “estacionalidade”. Mediante o control de temperaturas e a procura de condicións idóneas paira o bulbo, logrou que as flores broten ao longo de tres meses en lugar dunha semana que é o habitual desta planta.

Desta maneira, a recolección pode iniciarse desde mediados de setembro até a segunda quincena de decembro, sen temor a que se perda a colleita e sen necesidade de utilizar man de obra intensiva paira una soa semana de traballo.

Trátase dun avance revolucionario, pois non hai que esquecer que se necesitan máis de 3.000 florecillas paira reunir apenas 25 g de azafrán. Un proceso que se realiza a man, xa que una vez extraídas as flores deben separarse o tres pistilos do interior dos pétalos paira despois tostalos, o cal explica que o auténtico azafrán español sexa tan caro, pois se calcula que se requiren 250.000 rosas paira conseguir un quilo de azafrán.