Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Científicos españois descobren unha conexión entre cancro e envellecemento

O achado permitirá desenvolver tratamentos máis personalizados contra tumores

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 23deMaiode2006

Envellecemento e cancro están intimamente relacionados, pero existe escasa información de como é a relación a nivel molecular, aínda que se estableceron diversas conexións bioquímicas e xenéticas nestes últimos anos. Científicos do Centro Nacional de Investigacións Oncolóxicas (CNIO) deron agora con outra destas conexións, de modo que é posible vincular os anos de vida dunha persoa, o cancro e a regulación dun xene. A clave está na inactivación do xene que causa a síndrome de Werner, unha enfermidade que provoca un envellecemento tan acelerado que as persoas que o padecen adquiren aos 40 anos o aspecto e as patoloxías propias de anciáns. O achado permitirá avanzar en tratamentos máis personalizados contra o cancro.

O equipo do Laboratorio de Epigenética do CNIO, que dirixe Manel Esteller, detectou a alteración do xene da síndrome de Werner no 25% dos tumores humanos, con especial presenza nos cancros de colon, estómago, linfomas e sarcomas. A función normal deste xene é protexer as nosas células das lesións externas, restaurando o ADN. “O cancro aparece cando o ADN deixa de repararse porque o xene provoca unha maior fraxilidade dos cromosomas e o seu fragmentación”, explicou onte Esteller.

O avance abre unha nova vía de estudo para comprender mellor as relacións entre envellecemento e cancro, coa epigenética como mediadora do proceso. A investigación tamén terá unha aplicación inmediata na práctica clínica. As células tumorales crecen e multiplícanse coa perda do xene do envellecemento, o que supón o seu “talón de Aquiles”. “Ao non poder reparar adecuadamente o seu ADN, os tumores nos que este xene está inactivado son máis vulnerables a un determinado tipo de quimioterapia que ataca ese ADN. Isto permitirá identificar os enfermos que mellor van responder á quimioterapia antes de comezar o tratamento; sen perder un tempo precioso”, sinalou Esteller.

Ese tipo de quimioterapia utilízase no tratamento do cancro de colon, de vejiga e de ovario. Neses tumores, a alteración do xene da síndrome de Werner será un factor predictivo da resposta ao tratamento que permitirá realizar un medicamento máis personalizado. Outra opción será utilizar medicamentos capaces de espertar “” o xene, cando se saiba que está inactivado, para tratar o cancro. Ou probar con terapia génica. “Ao reintroducir o xene da síndrome de Werner nunha célula deficiente conséguese unha acción antitumoral”, asegurou o especialista.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións