Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Científicos estadounidenses crean nanopartículas dirigibles que portan fármacos contra o cancro

Liberan o medicamento no lugar preciso e na dose elixida polo médico

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 03deDecembrode2007

A terapia farmacolóxica contra o cancro está a rexistrar grandes avances. A última novidade neste campo son unhas nanopartículas que portan fármacos antitumorais e que poden ser dirixidas a vontade do médico a través do torrente circulatorio.

Os responsables deste achado foron científicos do Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts (MIT), dirixidos pola doutora Sangeeta Bhatia. Estes expertos explican na revista “Advanded Materials” que as nanopartículas diríxense por control “remoto” cara ao tecido tumoral para liberar, unha vez alí e no momento elixido polos médicos, os fármacos que portan, de forma que actúan no lugar preciso e na dose elixida, minimizando os efectos adversos para o resto do organismo.

Anteriormente, o equipo da doutora Bathia desenvolvera nanopartículas con propiedades magnéticas que, unha vez inxectadas no caudal circulatorio, podían ser dirixidas a vontade ata concentrarse ao redor das células tumorales. Estas nanopartículas, cargadas con ións de ferro, facilitaban a visualización do tumor con imaxes de resonancia magnética.

Agora, os científicos estadounidenses han ido un pouco máis aló e lograron que estas mesmas nanopartículas leven incorporados fármacos antitumorais -en forma de moléculas activas- por medio de dous “hebras” de ADN unidas por ligazóns de hidróxeno. Unha vez que se concentraron no tecido tumoral, as nanopartículas son expostas a un campo magnético de baixa frecuencia xerado no exterior do corpo, de entre 350 e 400 kilohercios. Estas ondas atravesan os tecidos sen causar dano, e a calor xerada nas nanopartículas provoca a rotura por fusión da ligazón de hidróxeno que mantiña unidas as dúas “hebras” de ADN, de maneira que unha delas queda adherida á nanopartícula, mentres que a outra é liberada xunto coas moléculas que actúan como fármacos.

Este achado aínda está lonxe de ser utilizado en humanos, pero en roedores xa foi probada a súa eficacia. O equipo do MIT implantou nun rato de laboratorio un xene coas propiedades dun tumor. Logo fixo chegar ata el un torrente de nanopartículas cargadas con fármacos anticanceríxenos e aplicou, mediante unha bobina eléctrica, impulsos magnéticos sobre a zona de actuación. Os medicamentos quedaron liberadas e actuaron eficazmente sobre o tecido tumoral.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións