Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Prevención

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Coidado coas carreiras populares

Os especialistas advirten de que realizar unha carreira popular sen adestramento adecuado nin revisión médica previa pode entrañar riscos para a saúde

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Domingo, 15deXullode2012

As carreiras populares, tríatlons ou maratóns cada vez congregan a máis participantes que se apuntan a correr nestes eventos deportivos, máis se están organizados por unha boa causa. Pero correr só un día, sen un control médico previo e sen unha preparación física adecuada, pode resultar perigoso para o corazón, sobre todo de quen superan os 35 ou 40 anos, idades a partir das que aumenta o risco cardiovascular. A continuación detállanse que medidas hai que ter en conta ao facer deporte afeccionado para previr ao máximo os riscos para a saúde e o corazón.

Img carrera articulo
Imaxe: Omar de Armas

O 75% das persoas que practican deporte din facelo pola súa conta e só o 19% afirman realizalo como integrantes dun club, asociación, organización ou federación, segundo datos da última enquisa de hábitos deportivos en España, de 2010, realizada polo Consello Superior de Deportes e o Centro de Investigacións Sociolóxicas.

Aínda que o hábito de practicar exercicio é saudable, as cousas cambian cando leva a cabo por libre e sen control. Novos datos evidénciano: menos do 2% das persoas que se someten a un exame médico-deportivo de forma voluntaria corresponden a este perfil de deportistas afeccionados ou por libre, segundo a actividade da Unidade de Medicamento Deportivo (UME) do Hospital de San Rafael, de Barcelona. O 98% son deportistas federados e, entre eles, case todos, futbolistas que deben pasar de maneira obrigatoria por estas probas. Estas cifras pon de manifesto que a maioría da poboación que practica deporte pola súa conta faino desprotexida, sen saber se o exercicio físico entraña algún risco para a súa saúde e o seu corazón.

Esta é unha práctica habitual nos participantes de carreiras deportivas, tríatlons e maratóns, que saen a correr por unha causa xusta. Para moitos, é a escusa perfecta para reconciliarse co exercicio físico e pensan que poderán facelo facilmente porque aos 20 anos eran bos nalgún deporte. Con todo, a forma física pérdese e volver practicar exercicio de súpeto, só por un día, despois de moito tempo (ás veces anos) de inactividade, sen unha revisión médico-deportiva e unha boa preparación física previas, entraña riscos de diversa consideración para a saúde.

Riscos para a saúde en competicións populares

Nestas competicións, os corredores amateurs poden sufrir desde lesións e desmaios sen importancia ata arritmias e outros episodios de gravidade e, mesmo, morrer. Por esta razón, “sempre que se vaia a realizar unha actividade deportiva nova e intensa, como saír a correr por conta propia, unha carreira popular, un tríatlon ou un partido de fútbol nun ‘día de costillada’, é necesario someterse a unha avaliación médico-deportiva previa, sobre todo se a persoa é un adulto que ten entre 35 e 40 anos”, advirte Joan Bosch, médico especialista da Unidade de Medicamento Deportivo (UME) do Hospital de San Rafael, de Barcelona.

Os corredores amateurs poden sufrir lesións, desmaios e, mesmo, arritmias e morrer
Isto débese a que as persoas que superan os 35 anos e as que teñen máis de dous factores de risco cardiovascular, como hipertensión arterial, colesterol elevado, diabetes, tabaquismo, obesidade ou sedentarismo, entre outros, teñen máis risco cardiovascular durante o exercicio físico ou as seguintes horas. Así, entre o 74% e o 94% das mortes súbitas de deportistas profesionais e afeccionados ocorren durante as 24 horas posteriores á práctica deportiva, segundo datos da UME do Hospital de San Rafael.

Revisión médico-deportiva e adestramento previos

A tenor dos riscos que supón o deporte sen control, “a mensaxe que hai que difundir é, ‘antes de facelo, pénsao’: ademais da revisión médico-deportiva, hai que adestrarse e é posible que, en certos casos, mesmo faga falta un preparador. Hai que exercitarse cada semana, dúas ou tres veces, e o adestramento previo a calquera actividade de intensidade media debe iniciarse polo menos dous meses antes. E, canto máis tempo prepárese un, mellor”, puntualiza Bosch.

Agora ben, cada canto e onde debe levar a cabo esta avaliación médico-deportiva? En referencia á periodicidade, as federacións fixan os límites para os deportistas federados, pero para os afeccionados que van por libre non hai unha norma fixa. Bosch aconsella realizar unha consulta antes de empezar a practicar deporte e despois unha revisión entre cada dúas e cinco anos(nunca máis aló do cinco anos). Así mesmo, se unha persoa nota máis fatiga que antes ou que lle custa respirar, tamén é conveniente que non espere dous anos máis, para a seguinte revisión, senón que acuda antes.

En canto a onde desenvolver estes exames médico-deportivos, “as persoas coa formación máis adecuada para levalos a cabo son os profesionais de Medicamento do Deporte, polo que sería bo que os ximnasios, que realizan moitas destas avaliacións, vinculásense ás Unidades de Medicamento do Deporte. O idóneo é que as persoas que requiran estas avaliacións diríxanse a unha destas unidades”, informa Bosch.

Esta revisión médico-deportiva inclúe a elaboración da historia clínica do deportista profesional ou afeccionado, na que se recolle se ten algún risco coñecido para a saúde ou antecedentes familiares (de risco cardíaco, hipertensión, etcétera); unha avaliación do estado básico do individuo (talla, peso, etc.), así como unha primeira valoración do seu sistema osteomuscular (musculatura e flexibilidade); e un electrocardiograma de repouso, avalado pola Federación Española de Medicamento do Deporte, que achega información sobre como está o corazón.

Ademais, segundo a situación de partida, pódense engadir unha espirometría, para valorar a situación dos pulmóns, e un electrocardiograma de esforzo, consistente en colocar eléctrodos por distintos puntos do corpo (brazos e extremidades) para ver como responde o corazón mentres a persoa móvese sobre un andador mecánico ou unha bicicleta estática.

Utilidade das revisións predeportivas

Someterse a unha revisión de saúde nunha Unidade de Medicamento Deportivo pode axudar tanto a mellorar a saúde como o rendemento físico. Segundo a UME do Hospital de San Rafael, con estas revisións, pódese conseguir o seguinte:

  1. Preservar a seguridade da práctica deportiva.
  2. Detectar enfermidades ou alteracións físicas que convertan realizar exercicio físico nun risco para a saúde en xeral (ou do corazón en particular).
  3. Identificar patoloxías que limiten a práctica deportiva.
  4. Satisfacer os requirimentos legais para facer deporte.
  5. Expor unha estratexia terapéutica e/ou de rehabilitación para patoloxías.
  6. Previr lesiones músculo-esqueléticas como unha patoloxía de pés ou trastornos da marcha.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións