Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Prevención

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Coidado coas doses altas de ibuprofeno!

A Axencia Española de Medicamentos e Produtos Sanitarios fixo un comunicado alertando dos riscos cardiovasculares de tomar doses altas de ibuprofeno e dexibuprofeno

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 17deAbrilde2015
Img ibuprofeno hd Imaxe: imagepointfr

O pasado 13 de abril, o Ministerio de Sanidade, Servizos Sociais e Igualdade lanzou unha alerta sobre o risco cardiovascular que supón tomar altas doses de ibuprofeno e dexibuprofeno e da posibilidade de interacción entre o ibuprofeno e o ácido acetilsalicílico. Esta información baséase nas recomendacións feitas polo Comité para a Avaliación de Riscos en Farmacovigilancia europeo (PRAC), tras unha extensa revisión sobre este fármaco de uso tan estendido. O seguinte artigo achega as conclusións da Axencia Española de Medicamentos e Produtos Sanitarios dependente deste Ministerio e apunta cales son os efectos adversos dos antiinflamatorios non esteroideos (AINE), a familia de fármacos aos que pertencen o ibuprofeno e o dexibuprofeno.

Img ibuprofeno art
Imaxe: imagepointfr

Ibuprofeno e dexibuprofeno: advertencia de Sanidade

A Axencia Española de Medicamentos e Produtos Sanitarios (AEMPS) recomenda aos profesionais sanitarios non administrar doses altas de ibuprofeno e dexibuprofeno a pacientes con algunha enfermidade cardiovascular grave, como insuficiencia cardíaca, cardiopatía isquémica establecida, enfermidade arterial periférica ou enfermidade cerebrovascular. Tamén aconsella que antes de iniciar con estes fármacos un tratamento a longo prazo, sobre todo se se necesitan doses altas, valórese de forma moi minuciosa que factores de risco cardiovascular ten a persoa. Os datos utilizados na revisión do AEMPS, procedentes de ensaios clínicos, estudos observacionales e metaanálisis, confirman que doses altas de ibuprofeno asócianse cun maior risco de trombosis arterial, un risco comparable ao dos inhibidores da ciclooxigenasa-2 (outro tipo de antiinflamatorios non esteroideos) a dose estándar.

Por doses altas de ibuprofeno considérase tomar 2.400 miligramos ou máis cada día, o que corresponde a catro comprimidos de 600 mg, que son os de uso máis habitual. Con todo, esta cifra supón o dobre da dose frecuente utilizada como analxésico, antiinflamatorio ou antitérmico, que adoita ser de 1.200 mg ao día e, de momento, esta cantidade non se relaciona cun incremento de risco cardiovascular. E, no caso do dexibuprofeno, as doses altas considéranse a partir de 1.200 mg diarios. De todas as persoas que se tratan con ibuprofeno, só un 2% faino a estas doses altas.

Desde o AEMPS instan os cidadáns a controlar os síntomas comúns coas doses máis baixas de ibuprofeno e durante o menor tempo posible
No entanto, os expertos do AEMPS conclúen que non hai información que suxira que existe un risco aumentado de infarto nin trombosis co uso ocasional ou se non se superan o 1.200 mg ao día de ibuprofeno, pero instan os cidadáns a controlar os síntomas coas doses máis baixas e durante o menor tempo posible. Tamén advirten a quen, por prescrición médica, utilicen doses altas de calquera destes dous antiinflamatorios ou teñan antecedentes de enfermidade cardíaca ou trombosis cerebral que consulten co seu médico por se debe realizar cambios na pauta de tratamento.

Respecto da posible interacción do ibuprofeno co ácido acetilsalicílico (Aspirina®), os estudos farmacodinámicos mostran que o ibuprofeno reduce o efecto cardioprotector -polo seu efecto de antiagregante plaquetario- do ácido acetilsalicílico. A pesar de que, segundo os estudos dispoñibles ata o momento, esta interacción non é clinicamente significativa, desde o AEMPS avisan de que non se pode obviar esta posibilidade cando se administren de maneira conxunta e regular.

Consideracións dos AINE

Esta revisión do AEMPS é a continuación doutra realizada en 2012 que xa concluíu que o uso xeral destes fármacos asociábase a un pequeno incremento do risco cardiovascular, aínda que o balance beneficio-risco dos antiinflamatorios non esteroideos tradicionais era favorable. Tamén se apuntaba ao diclofenaco como o que parecía posuír maior risco cardiovascular de tipo aterotrombótico (fenómeno polo cal se forma un trombo sobre unha lesión arteriosclerótica xa existente). Con todo, as recomendacións xerais foron que os antiinflamatorios non esteroideos (AINE) hai que utilizalos ás doses eficaces máis baixas posibles e durante o menor tempo, valorando sempre os factores de risco cardiovascular e gastrointestinal da persoa.

Tanto o ibuprofeno como o dexibuprofeno son dous fármacos da familia dos AINE. Ambos dispénsanse sen receita e como xenérico ou baixo distintos nomes comerciais. Os máis coñecidos son, para o ibuprofeno, Algiasdin®, Dalsy®, Dolorac®, Doltra®, Espididol®, Espidifen®, Gelofeno® e Saetil®, entre outros moitos; e para o dexibuprofeno, Atriscal® e Seractil®.

Os expertos, con todo, fan unha chamada á tranquilidade e ao sentido común. Non hai que esquecer que son medicamentos e non hai que tomalos a treo, pero tampouco que o seu uso puntual, cun e dous comprimidos diarios, en persoas sen problemas de corazón é seguro.

Con todo, a recomendación xeral é sempre ler con detemento o prospecto de calquera fármaco e, ante calquera dúbida sobre indicacións, posología, modo de administración ou contraindicaciones, consultar ao profesional sanitario de referencia.

Efectos secundarios dos AINE

Os fármacos antiinflamatorios non esteroideos (AINE) son un grupo de medicamentos moi utilizados e moi efectivos na prevención e o control de multitude de síntomas. Nesta ampla clasificación atópanse analxésicos e antitérmicos tan coñecidos como o ácido acetilsalicílico ou Aspirina®, a indometacina, o diclofenaco, o naproxeno e o ibuprofeno, entre os máis empregados para aliviar a dor, a inflamación -aguda e crónica- e diminuír a febre. Pola súa propiedade de antiagregante plaquetario, algúns se usan para a prevención e o tratamento de enfermidades vasculares como o infarto de miocardio ou os ictus.

Con todo, e como sucede con todos os fármacos, non están exentos de efectos secundarios. Os efectos adversos máis comúns van desde as molestias gastrointestinales, náuseas e diarrea, aínda que tamén poden producir lesión na mucosa gástrica e hemorraxias. De feito, a pesar de que se tomen con leite ou alimentos, ou se utilicen os comprimidos con cuberta entérica (con propiedade de liberación prolongada e que nunca deben ser trituradas), iso só reduce lixeiramente os síntomas gastrointestinales, non o potencial dano. Por este motivo, as persoas con antecedentes ou risco de úlcera gastroduodenal son individuos de risco e deberían: ou ben tomar un inhibidor selectivo da ciclooxigenasa-2 (AINE que provoca menos problemas dixestivos, como o meloxicam, o rofecoxib ou o celecoxib) ou inxerilos cun protector gástrico.

Outros efectos adversos que poden dar son: erupciones e broncoespasmo, dor de cabeza, insomnio, mareo, depresión, obnubilación e, mesmo, acúfenos. Poden tamén provocar retención de líquidos, elevar a tensión arterial e desencadear insuficiencia renal en pacientes con alteracións renais.

E entre os efectos descritos como máis raros están lesións hepáticas, pancreatitis, exacerbación da colitis ulcerosa e lesións oculares.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións