Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Prevención

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Coidados da pel no inverno

Una adecuada protección da pel fronte ao frío evita a deshidratación e o envellecemento precoz

A concienciación social sobre a importancia de coidar e protexer a pel do sol estival é cada vez maior, pero durante os meses de frío esta parte do noso corpo convértese na gran esquecida. Con todo, hai moitos factores propios do inverno que causan importantes danos á pel e que producen, a longo prazo, deshidratación e envellecemento, ademais de incrementar o risco de sufrir certas enfermidades producidas polo frío. Os dermatólogos recomendan coñecer que tipo de pel ten cada persoa e brindarlle, durante todo o ano, os coidados específicos que require, sobre todo ante condicións climatolóxicas adversas.

Tipos de pel e causas da súa deterioración no inverno

A pel actúa como una barreira de protección ante calquera cambio exterior e a súa función, entre outras, é protexer ao resto do organismo das inclemencias meteorolóxicas. Con todo non todas as peles son iguais, o grao de sensibilidade é diferente e por tanto a súa reacción tamén. Por esta razón, os dermatólogos subliñan a importancia de que cada persoa coñeza con exactitude as características da súa pel e o grupo ao que pertence: graxa, normal, seca e moi sensible.

A pel moi sensible é a que máis sofre no inverno e no verán. Caracterízase por ser moi irritable tanto cos cambios de temperatura ou as alteracións climatolóxicas como polo rozamento con certas pezas de vestir. Así mesmo, este tipo de pel tende a ruborizarse e alterarse con facilidade. Nestes casos o coidado e a hidratación deben ser aínda moito maiores que nas peles normais, mixtas ou graxas. A pel seca adoita gretarse e resecarse con facilidade se se lle somete a aire frío e tamén necesita una adecuada hidratación. A pel graxa aguanta mellor os cambios bruscos de temperatura, así como os rigores propios do inverno e o verán.

Esta é a clasificación xeral que os dermatólogos fan das peles, aínda que ao mesmo tempo recoñecen que na maioría das persoas danse varios tipos de pel á vez dependendo das zonas do corpo, tal e como explica José Luís Díaz, catedrático de Dermatoloxía da Universidade do País Vasco.”A pel non adoita ser homoxénea, anatomicamente temos zonas máis graxas ou máis secas. Por exemplo, a zona central da cara (nariz, fronte e mentón) sempre é máis graxa que as fazulas e zonas próximas ás orellas. No tronco ocorre igual porque na columna e centro do peito temos máis graxa que nos laterais, brazos e pernas. En definitiva, todas as persoas temos peles máis ou menos mixtas, pero á vez hai quen ten zonas moi secas por todo o corpo”, detalla.

José Luís Díaz lembra, ademais, que a pel vai evolucionando e modificándose cos anos. Así, una mesma persoa pode pasar por varios tipos de pel ao longo da súa vida. “A idade exerce una serie de cambios sobre a pel. Na infancia adoita ser máis seca, faise máis graxa ao chegar á puberdade e mantense graxa ou mixta durante a idade adulta. Ao chegar ao climaterio ou a vellez tende a facerse de novo máis sensible ou irritable”, concreta o dermatólogo.

Os principais factores asociados ao inverno que afectan de forma negativa á pel son o frío, o vento, a humidade, os cambios bruscos de temperatura ambiental (contrastes de frío e calor) ou a sequedad producida por algunhas calefaccións con excesiva calor, principalmente as de aire quente. Todo iso provoca una gran deshidratación ademais de alteracións cutáneas que se traducen visualmente nunha pel seca, descamada e fisurada, que a longo prazo leva un envellecemento maior da pel.

A Academia Española de Dermatoloxía, que reúne a un gran número de profesionais médicos, subliña que o frío é un dos factores que máis prexudica a boa saúde da nosa pel. Outras causas do seu envellecemento son o sol, a idade, o tabaco ou a tensión. O dermatólogo Miguel Aizpún recoñece que o sol é o factor que máis favorece a formación de engurras, pero insiste en que non hai que descoidarse no inverno: “existe a falsa crenza de que durante os meses de frío a pel non necesita tantos coidados porque hai menos sol, pero é moi importante protexerse ben, sobre todo sempre que se practique calquera tipo de actividade ao aire libre”.

O portavoz da Academia aconsella a utilización ao longo de todo o ano dunha crema hidratante que leve protección solar incorporada paira coidar e previr a pel ante calquera axente externo. Na súa opinión, é suficiente cun índice de protección número 15 ó 20 paira peles normais, ou maior se a pel é moi sensible. “A maioría das hidratantes que se ofertan no mercado da industria farmacéutica xa o incorporan, pero se venden moitas outras que non inclúen protección”. A este respecto, José Luís Díaz insiste na importancia de usar cremas con filtros solares foto estables, é dicir, que duran máis tempo na pel porque na maioría dos protectores o efecto desaparece ao cabo de hora e media polo desgaste do sol e a luz, de forma que se non se renova cada certo tempo a pel volve estar desprotexida.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións