Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Atención sanitaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Como se eliminan os residuos de hospitais?

Os centros hospitalarios xeran multitude de refugallos que precisan una eliminación específica paira garantir una saúde laboral e pública correctas

  • Autor: Por

  • Data de publicación: Xoves, 25deSetembrode2008

Desde residuos urbanos, aos que estamos habituados, até biosanitarios, citostáticos, químicos e radioactivos, entre outros, forman parte da gran cantidade de lixo que todos os días producen os centros sanitarios. Estes clasifícanse e eliminan por procedementos especiais, previstos por distintas normativas, paira garantir a seguridade no medio hospitalario e da poboación.

Tipos de residuos nos hospitais

/imgs/2008/09/residuos-hospital1.jpg

Os hospitais son grandes organizacións que producen distintos tipos de residuos. A lexislación española (a Lei 10/1998 de 21 de abril de residuos, o Real Decreto 833/1988 de 20 de xullo, sobre residuos tóxicos e perigosos, entre outras normas, decretos e regulamentos estatais) e as normativas das comunidades autónomas clasifícanos dentro de distintas categorías e regulan a súa recollida e eliminación por distintos procedementos.

Así, nun hospital os residuos xerais ou sólidos urbanos pertencen á categoría I; os de clase II son os biosanitarios asimilables a urbanos; os de clase III, os biosanitarios especiais; os de clase IV, os cadáveres e restos humanos de entidade suficiente; os de clase V, os residuos químicos; os de clase VIN, os citotóxicos; os de clase VII, os residuos radioactivos; e, en último lugar, figuran as verteduras industriais. Pero, como se elimina cada un destes tipos de residuos?

Residuos urbanos

Dentro da categoría de residuos sólidos urbanos ou da clase I, atópanse materiais tan diversos como o aceite doméstico, os colchóns, as latas, o papel, o vidro, o cartón, o plástico, mobiliario, cascallos, latas, madeira, restos de poda (xardinaría) e de comida, e residuos electrónicos que se consideran perigosos, como os tóners e os tubos fluorescentes que precisan un tratamento especial. Só parte destes residuos son reciclables. Xéranse en servizos de administración e en consultas dos hospitais, as salas de espera, a cociña, a cafetaría, o comedor, os almacéns, vestiarios, despachos e puntos de mantemento, entre outros.

Entre os residuos biosanitarios especiais atópanse as agullas, as follas de bisturí e os instrumentos cortantes e punzantesXunto a eses residuos urbanos, tamén hai outros, os biosanitarios ou da clase II que non supoñen ningún perigo e que, por tanto, reciben o mesmo tratamento que os urbanos e elimínanse como estes. Entre eles atópanse algúns tan característicos dun centro hospitalario como vendajes, gasas, sondas, luvas, apósitos, tubuladuras, filtros de diáleses, bolsas de sangue baleiras, equipos de goteos, bolsas de ouriños e distintas clases de material que estea en contacto cos pacientes (salvo os residuos da clase III).

Estes residuos xéranse en salas de curas, de espertar, de exploración, en servizos de hemodiálisis, laboratorios, unidades de hospitalización e coidados intensivos, maternidade e consultas externas, entre outras. A retirada dos residuos urbanos efectúase de acordo á lei de lixo urbano de cada Concello. Os hospitais encárganse de segregar estes restos e, paira eliminalos, caben dúas posibilidades. Una é contratar a unha empresa autorizada que, a través de unidades de limpeza, retire os residuos sólidos urbanos e léveos a depósitos finais, onde se atopa un compactador de lixo, e de aí ao vertedoiro.

E a outra é que sexa o propio Concello de cada municipio o que, de acordo á Lei de lixo urbano, responsabilícese de transportalos ao vertedoiro e que empresas autorizadas encárguense de levar os residuos segregables ao compactador correspondente, é dicir, o papel a un compactador de papel (e o mesmo co cartón, o plástico, o vidro, etcétera), segundo informa David Cogolludo, xefe de Servizo de Asuntos Xerais do Hospital Severo Ochoa, de Leganés (Madrid).

Residuos biosanitarios

Os residuos biosanitarios especiais -clase III- son os patolóxicos, contaxiosos ou infecciosos, é dicir, que poden producir contagios de patoloxías producidas polo virus da inmunodeficiencia humana (VIH) ou o virus da hepatite C (VHC), entre outros. Entre eles atópanse as agullas, as follas de bisturí e os instrumentos cortantes e punzantes. Normalmente proceden de curas que se realizan a enfermos infecciosos, os laboratorios e servizos especiais, anatomía patolóxica, unidades de coidados intensivos, quirófanos, urxencias e maternidade.

Estes residuos non se poden xestionar como os residuos biosanitarios asimilables a urbanos, debido ao perigo que entrañan paira a saúde laboral e pública e o medio ambiente, segundo o establecido pola Lei 10/1998. E deposítanse, de acordo ao que establece o Real Decreto 833/1998, en recipientes especiais. Os encargados de facelo son os profesionais sanitarios, que os van segregando e gardando en colectores especiais homologados: os negros son paira residuos biosanitarios, os azuis paira citotóxicos e os amarelos paira instrumentos punzantes e cortantes.

Despois, os diferentes recipientes deposítanse noutros colectores de maior tamaño que se tapan e o persoal de limpeza trasládaos a un depósito final. En non máis de 72 horas recólleos una empresa autorizada que os leva ás instalacións pertinentes e aplícalles o tratamento que corresponda, é dicir, os biosanitarios se esterilizan, compáctanse e tíranse ao lixo orgánico e os citotóxicos incinéranse, relata Cogolludo.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións