Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Confirman que a pridopidina podería mellorar o movemento en enfermos con Huntington

O fármaco neutraliza os efectos derivados do exceso ou a falta de dopamina nas áreas do cerebro que controlan esta función

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 09 de Novembro de 2011

A pridopidina, un fármaco desenvolvido por NeuroSearch e rexistrado como “Huntexil”, podería mellorar diversos tipos de síntomas motores asociados á enfermidade de Huntington, segundo confirma un novo estudo desenvolvido por Investigación en Rede de Enfermidades Neurodegenerativas (CIBERNED), organismo dependente do Ministerio de Ciencia e Innovación a través do Instituto de Saúde Carlos III (ISCIII). Este estudo, publicado na revista “Lancelot Neurology”, recolle as conclusións da fase III do ensaio MermaiHD, liderado polo doutor Xusto García de Yébenes, neurólogo do Hospital Ramón e Cajal de Madrid e investigador do CIBERNED.

O medicamento está considerado como un estabilizador dopaminérgico, xa que neutraliza os efectos derivados do exceso ou a falta de dopamina nas áreas do cerebro que controlan o movemento e a coordinación, sen mostrar efectos secundarios. Podería así mellorar a akinesia, a distonía ou os trastornos de motilidad ocular, sen mostrar efectos secundarios. “Este medicamento, considerado como un agonista parcial, neutraliza os efectos derivados do exceso ou a falta de dopamina nas áreas do cerebro que controlan o movemento e a coordinación. Ata agora, ningún outro composto conseguira este espectro de síntomas”, sinalan.

A fase III do ensaio centrouse en avaliar o potencial e a seguridade de pridopidina como un posible tratamento alternativo dos síntomas motores da enfermidade de Huntington. Para iso, participaron no estudo 437 pacientes de oito países da Unión Europea (UE), dos que uns 60 foron españois. Durante 26 semanas a estes voluntarios fornecéuselles 90 miligramos (mg) diarios do medicamento, 45 mg ao día ou placebo. Os efectos do medicamento avaliáronse cunha escala motora modificada (mMS) deseñada para medir 10 síntomas relacionados cos movementos voluntarios, incluídos en diferentes escalas internacionais de medida como a UHDRS (Unified Huntington’s Disease Rating Scale) e a TMS (Total Motor Score). Ademais de ambas as escalas, tamén se analizou a función cognitiva dos pacientes, o comportamento, a depresión e a ansiedade.

Tras seis meses de tratamento, os pacientes que tomaron a dose máis alta de pridopidina mostraron unha pequena diminución na escala mMS respecto dos voluntarios que tomaron placebo, o que indicaba algunha melloría do movemento voluntario. No entanto, o máis significativo foi a mellora achegada polo tratamento en toda a función motora, como movemento da man, marcha e equilibrio, ao comparar os resultados obtidos polos pacientes aos que se lles forneceu a dose máis alta fronte aos que tomaron placebo, segundo a escala UHDRS-TMS. Ademais, o ensaio tamén demostrou que no caso dos pacientes que tomaron doses maiores de pridopidina, que acudiron a todas as visitas do estudo e que completaron máis do 70% do tratamento farmacolóxico, mostraron beneficios significativos.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións