Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Atención sanitaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Consentimento informado

O consentimento informado outorga ao paciente o dereito a decidir libremente sobre o seu tratamento

  • Autor: Por

  • Data de publicación: Mércores, 01deNovembrode2006

Unha intervención dentro do ámbito sanitario só pode realizarse se a persoa afectada ha dado o seu libre consentimento. Se o afectado non está capacitado paira tomar decisións, a Lei obriga a obter o consentimento dos seus familiares ou persoas vinculadas. Pero existen diversas excepcións nas que a saúde pública está por encima do dereito individual. Ademais, non é una opción inalterable; en calquera momento pode modificarse se así se cre conveniente. Aínda que este documento exclúe ao profesional médico de responsabilidade por consecuencias previsibles, non o redime por neglixencia ou imprudencia nas súas obrigacións.

Requisitos do consentimento informado

/imgs/2006/10/sentencias1.jpg

Cando una persoa convértese en paciente ten o dereito a decidir si quere ou non someterse a determinados procesos diagnósticos ou terapéuticos relacionados coa súa enfermidade, e mesmo decidir sobre o prognóstico e a finalidade docente e investigadora concernentes á súa saúde. Así o ampara a Lei Xeral de Sanidade. Por consentimento informado enténdese a aceptación asinada polo enfermo ou familiares de determinadas actuacións médicas despois de ter a suficiente información sobre a súa conveniencia, vantaxes, riscos e alternativas. Este documento carece de valor sen a información previa pertinente.

A información debe ser comprensible paira quen a recibe e completa, incluíndo obxectivos, beneficios e riscosO consentimento informado debe reunir polo menos tres requisitos fundamentais. A voluntariedad do individuo permítelle decidir libremente e sen coacción se quere someterse a un estudo ou tratamento. Este carácter voluntario incúmprese cando se solicita desde a autoridade ou non se brinda o tempo necesario para que o paciente ou os seus familiares poidan reflexionar e tomar una decisión. Ademais deberíase brindar a posibilidade de contar co asesoramento dunha persoa experta na materia. A función da información é proporcionar os datos adecuados e necesarios a quen debe tomar una elección para que poida facelo sen rumbos. O tipo de información debe ser comprensible e completa, e debe incluír os obxectivos, os beneficios, os riscos reais ou potenciais que se poidan derivar e a opción claramente especificada de rexeitar o tratamento ou estudo en calquera momento sen que por iso aféctelle noutros tratamentos.

Joana Gabriele Muñiz, investigadora da Fundación Biblioteca Josep Laporte de Barcelona e responsable de webpacientes, explica que «aínda que é un tema recorrente, a remisión positiva aos dereitos do paciente no contexto do sistema sanitario español continúa sendo una materia pendente o relativo ao coñecemento, comprensión e correcta interpretación de tales dereitos».A información terapéutica

Una información clara e adecuada é fundamental para que se estableza una relación médico-paciente de calidade e para que o paciente recoñeza e acepte a súa enfermidade e poida adecuarse á situación patolóxica que padece. Está demostrado que una boa información médica contribúe a un mellor seguimento da terapia e reforza a colaboración do paciente en todo o proceso, mellorando a calidade asistencial. Indalecio Morán, médico intensivista do Hospital da Santa Creu i Sant Pau de Barcelona, opina que a información clara e concisa evita problemas posteriores de entendemento. «É una parte primordial da atención médica e ás veces non se lle presta a importancia debida», engade o especialista.

Na Lei de autonomía do paciente de 2002 se explicita que a información ha de ser completa, verbal e escrita e, sobre todo, mediante termos comprensibles, tanto paira o propio paciente como paira os seus familiares e persoas vinculadas. Este proceso informativo é, principalmente, un proceso verbal e continuado, que se debe prestar en todas e cada una das actuacións asistenciais. A información terapéutica debe incluír diagnóstico, prognóstico e alternativas de tratamento, así como os seus riscos e consecuencias. Tamén inclúe a formulación do dereito á información epidemiolóxica debido á importancia que tomou a saúde pública.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións