Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Da alerxia infantil á crónica

É necesario detectar estas patoloxías a idades temperás paira evitar que o mal se converta en crónico

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 14deFebreirode2002

A prevalencia das enfermidades alérxicas ha aumentado nos últimos anos. Os estudos na materia tratan de esclarecer que factores poden ser os responsables deste incremento e de que forma pódese intervir precozmente, co fin de previr sensibilizacións. Este feito adquire una gran importancia na idade pediátrica, na que as sensibilizacións temperás a alimentos, ou posteriormente a alérgenos inhalantes, como poidan ser o ácaro do po, os epitelios de animais domésticos, etcétera…, son responsables dos síntomas. A intervención precoz e detección de nenos de risco atópico (alérxico) permitirían iniciar un tratamento etiológico ou causal, que evitaría a cronificación da enfermidade.

Entre as enfermidades alérxicas máis frecuentes na idade pediátrica, e tendo en conta o órgano de choque (pel, mucosa nasal, conjuntival ou respiratoria), destacan a dermatitis atópica, a rinitis alérxica, a conjuntivitis e a asma bronquial.

Outras patoloxías menos frecuentes son: urticaria, angioedema, gastritis eosinofílica e a máxima expresión da reacción alérxica, como é o shock anafiláctico. Se temos en conta o alérgeno, é dicir, a sustancia á que o neno é alérxico, teremos una alerxia alimentaria, medicamentosa ou a inhalantes. Calquera tipo de sensibilización pode desencadear una ou outra patoloxía, e o mesmo paciente pode estar sensibilizado a un ou máis alérgenos.

Dermatitis atópica

É esta una das manifestacións máis temperás de enfermidade alérxica e pode aparecer nos primeiros meses de vida. O 60% dos pacientes iníciana no primeiro ano e, destes, o 75% nos primeiros seis meses de vida. A prevalencia actual está entre un 8%-12%.

Caracterízase pola presenza de lesións cutáneas con intenso picor e de fácil sobreinfección polo rascado. Sábese que no 80% dos casos hai antecedentes familiares de enfermidade alérxica e no 85% dos nenos pódese atopar aumento da inmunoglobulina E (característica do paciente alérxico), así como probas alérxicas positivas fronte a alérgenos. Ademais deste mecanismo inmunológico, desempeñan un papel importante outros factores, como as infeccións ou os ácidos grasos insaturados.

Entre os alérgenos máis frecuentes en lactantes atópanse os alimentos, correspondendo ao 40% dos nenos con dermatitis atópica; os máis habituais son o leite, o ovo e o peixe. En nenos maiorciños e adolescentes, pódese atopar sensibilización a outros alérgenos, como ocorre co ácaro do po, que pode sensibilizar ben por contacto ou por inhalación. O 50% dos nenos con dermatitis atópica van desenvolver outra enfermidade alérxica respiratoria como a asma bronquial ou a rinitis, e o seu diagnóstico precoz permítenos intervir con medidas de prevención.

Existe a crenza de que os estudos alérxicos non se poden realizar até pasados os tres anos. É un erro, porque o especialista conta con técnicas suficientes como paira diagnosticar a sensibilización a calquera idade. No entanto, hai que ser cauto na interpretación dos resultados.

Asma infantil

A asma bronquial é a enfermidade crónica máis frecuente na infancia; a súa prevalencia é dun 10% e, no 50% dos casos, iníciase antes dos tres anos. O problema fundamental radica no diagnóstico, xa que nos primeiros anos de vida hai cadros como as infeccións virales respiratorias que cursan con síntomas moi parecidos á asma bronquial (hiperreactividad bronquial).

Nestes casos hai que facer o diagnóstico tendo en conta se estamos ante un neno de risco atópico ou non, xa que de nós dependerá o futuro da enfermidade dese neno. Sábese, no entanto, que a sensibilización alérxica é a causa máis común de asma na infancia.

A asma é una inflamación crónica das vías aéreas, que se caracteriza por unha obstrución bronquial reversible. Outra característica é a resposta esaxerada da vía aérea, coñecida como hiperreactividad bronquial, fronte a estímulos específicos (alérgenos) ou inespecíficos (exercicio, infeccións ou irritantes). O diagnóstico de asma realízase en primeiro lugar coa historia clínica, que nos pon de manifesto os síntomas da hiperreactividad bronquial, así como dos posibles desencadenamentos.

Rinitis alérxica. Conjuntivitis

A rinitis alérxica, do mesmo xeito que a asma, é una enfermidade infantil frecuente e a súa prevalencia vai en aumento. Na infancia, durante meses ou anos, pode preceder á aparición da asma; incluso os síntomas poden preceder á aparición dunha crise de asma.

Os máis comúns son picor de nariz, obstrución nasal, varios estornudos seguidos e secreción nasal acuosa. Se se acompaña de conjuntivitis, teremos picor de ollos, enrojecimiento e lagrimeo. Como a patoloxía máis frecuente nos procesos obstructivos nasais é a alergológica, o diagnóstico debe cumprir tres fins: comprobar a existencia de rinitis, demostrar se o cadro clínico ten un carácter alérxico e, en terceiro lugar, estudar cal é o alérgeno que o causa.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións