Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Problemas de saúde

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Dano cerebral adquirido

Os afectados reclaman programas específicos de rehabilitación e reinserción social que lles axuden a recuperar capacidades

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 23deFebreirode2006

Iniciar a tempo una rehabilitación multidisciplinar aumenta as posibilidades de recuperación dunha lesión cerebral. Con todo, a creación dunha rede específica de recursos sanitarios e de reinserción social paira as persoas con secuelas severas por traumatismos cranio-encefálicos ou ictus -principais causas do dano cerebral adquirido- é aínda una materia pendente en España. É un feito obxectivo que denuncian reiteradamente familiares e afectados. O propósito dos reducidos equipos de rehabilitación integral existentes é conseguir dar autonomía ás vidas destes pacientes. Pero aínda co mellor dos prognósticos, o problema continúa una vez que reciben a alta médica. Por iso é polo que, ademais dunha atención sanitaria profesional, fáganse necesarias medidas de integración social paira estas persoas. Desde o Ministerio de Asuntos Sociais anúnciase a futura Lei de Dependencia como a reposta ás súas demandas.

Todos estamos expostos

Una persoa afectada por dano cerebral adquirido (DCA) pode acceder fisicamente a un autobús, pero una vez dentro é posible que non lembre a dirección á que se dirixe. Con este exemplo ilustra Valeriano García, Director Xerente da Federación Española de Dano Cerebral (FEDACE), algunhas das secuelas desta enfermidade.

O tamén chamado dano cerebral sobrevindo (DCS) provén dunha lesión que “acontece una vez que tivo lugar o desenvolvemento do cerebro”, explica Montserrat Bernabeu, xefa da Unidade de Dano Cerebral do Institut Guttmann. Entre as causas máis habituais do dano cerebral adquirido figuran os traumatismos cranio-encefálicos (TCE) e accidéntelos cerebro-vasculares (ACV) ou ictus, ademais dos tumores cerebrais, encefalitis e outras, que contribúen en menor medida á súa incidencia.

/imgs/2006/10/cerebro1.jpg

Respecto dos afectados, os mozos son o grupo máis susceptibles de sufrir DCS por mor dun golpe na cabeza tan forte que altere a conciencia ou produza una fractura cranial, porque son máis propensos a ter caídas e golpes en xogos e deportes, e adoitan ser máis imprudentes conducindo. A doutora Bernabeu asegura ademais que o DCA está a aumentar principalmente polo actual estilo de vida e os avances do sistema sanitario, que cada vez é capaz de manter vivas a persoas en situacións que fai tan só uns poucos anos eran impensables. Non obstante as secuelas que produce esta lesión súbita no cerebro poden ser múltiples e mesmo graves.

Entre as lesións distínguense as de carácter físico -as que afectan o movemento, á fala, ao tragar…- e as psíquico e sensoriais. Son alteracións cognitivas que interferen na atención, a memoria, a capacidade de programación de tarefas e trastornos no plano emocional. “Non é una lesión puramente física nin puramente psíquica”. Isto fai que os afectados sexan situados en “terreo de ninguén”, apuntan desde a federación que agrupa a pacientes e familiares.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións