Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Problemas de saúde

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Dano cerebral adquirido

Os afectados reclaman programas específicos de rehabilitación e reinserción social que lles axuden a recuperar capacidades

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 23deFebreirode2006

Iniciar a tempo una rehabilitación multidisciplinar aumenta as posibilidades de recuperación dunha lesión cerebral. Con todo, a creación dunha rede específica de recursos sanitarios e de reinserción social paira as persoas con secuelas severas por traumatismos cranio-encefálicos ou ictus -principais causas do dano cerebral adquirido- é aínda una materia pendente en España. É un feito obxectivo que denuncian reiteradamente familiares e afectados. O propósito dos reducidos equipos de rehabilitación integral existentes é conseguir dar autonomía ás vidas destes pacientes. Pero aínda co mellor dos prognósticos, o problema continúa una vez que reciben a alta médica. Por iso é polo que, ademais dunha atención sanitaria profesional, fáganse necesarias medidas de integración social paira estas persoas. Desde o Ministerio de Asuntos Sociais anúnciase a futura Lei de Dependencia como a reposta ás súas demandas.

Aprender a vivir outra vez

Os tratamentos son efectivos. Pero as alteracións son de tal complexidade que precisan de equipos de rehabilitación multidisciplinares. Nestes longos programas interveñen médicos rehabilitadores, traumatólogos, logopedas, fisioterapeutas, terapeutas ocupacionais, neuropsicólogos, asistentes sociais etc. Só así se pode axudar á persoa afectada por un DCA a recuperar as súas funcións, potenciar as súas capacidades, adaptarse ás súas limitacións e integrarse socialmente, é dicir, alcanzar a máxima autonomía posible.

FEDACE subliña a dificultade que existe paira valorar secuelas intelectuais como o déficit de atención e os trastornos conductuales persistentes na maioría dos casos, e engade “outra causa de invisibilidad”: o illamento social da persoa afectada e a súa contorna, “produto da inexistencia de recursos paira a rehabilitación e a reinserción social”. Teñen vida sen calidade de vida. “O DCA cambia radicalmente a dinámica do afectado e de toda a súa familia, que se ve obrigada a ‘cargar’ co problema e organízase mellor ou peor, segundo a relación que exista entre todos. Desde logo, é una patoloxía suficientemente importante e numerosa para que estivese dotada con máis medios”, convén Montserrat Bernabeu.

A secretaria de Estado de Asuntos Sociais, Amparo Valcarce, é consciente -tal e como recoñeceu a CONSUMER EROSKI– do escaso desenvolvemento da rede pública e das grandes diferenzas existentes dunhas a outras comunidades autónomas. “A coordinación sociosanitaria é imprescindible”, declara, mentres anuncia que a posta en marcha da Lei de Dependencia , o 1 de xaneiro de 2007, corrixirá estas carencias e reducirá o impacto que una lesión destas características provoca en pacientes que se converten en persoas dependentes dos seus familiares.

Respecto das axudas paira estes enfermos e os seus familiares, as previsións do Goberno son dedicar 12.638 millóns de euros desde 2007 até 2015 á atención das persoas dependentes, así como habilitar máis residencias, tratamentos profesionais e centros de día e de noite paira os afectados polo dano cerebral adquirido.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións