Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Deporte en equipo, un beneficio para todos

Un estudo recente confirma que os pais poden sacar proveito das vantaxes que a práctica deportiva achega aos fillos
Por Núria Llavina Rubio 7 de Setembro de 2009
Img entrenamiento
Imagen: Brierley

O deporte en equipo non só beneficia aos nenos, senón tamén aos pais. Un novo estudo constata que uns e outros practican as mesmas condutas no campo que nas bancadas. Por este motivo, adestradores e proxenitores deben ser conscientes do labor socializadora que exercen sobre o menor.

Os pais que consideran o deporte como parte da experiencia educacional dos fillos poden beneficiarse da súa aprendizaxe, de acordo cun estudo da Universidade de Purdue, en Indiana (EE.UU.). O exercicio organizado e en equipo achega vantaxes aos máis pequenos: actividade física, autoconfianza, amizade, concentración, perseveranza, disciplina… Pero os investigadores aseguran que isto pode afectar na mesma medida aos pais. A revista “Journal of Sport and Exercise Psychology” publicou estas conclusións.

No traballo, realizado con varias familias con fillos que practicaban deporte, os científicos analizaron o modo en que este cambia a vida. Acharon que, mentres os nenos amplían o seu círculo de amizades e aprenden a traballar en equipo, os pais levan a cabo o mesmo comportamento desde as bancadas (cos outros proxenitores). Tamén mellora a comunicación entre os pais, en referencia á organización loxística da práctica deportiva (compartir viaxes) e as habilidades para xestionar o tempo de forma eficiente. Mentres algúns aseguraron manter as amizades despois de que o seu fillo abandonase o deporte, outros manifestaron unha perda emocional importante tras non facelo.

Unha cantidade significativa de pais mostrouse orgulloso dos seus fillos. Mesmo referiron motivación por aprender o deporte que estes practicaban e algúns se expuxeron iniciarse na práctica.

Predicar co exemplo

As formas de conduta dos nenos non son casuais, responden a cuestións que pais e adestradores móstranlles en cada momento

En casos extremos, os beneficios que achega o deporte de equipo poden volverse en contra de pais e fillos. Ocorre cando os proxenitores se implican demasiado e toman (e transmiten) decisións que corresponden ao adestrador. A pesar de que a maioría dos pais non se axustan a este estereotipo, convén coñecer que certas actitudes poden alterar o traballo planificado do adestrador.

O concepto de figura significativa é primordial nos nenos. Cando se practica un deporte, xérase un triángulo que inclúe en cada vértice aos personaxes implicados na súa práctica: o propio neno, o adestrador e os pais. Estes dous últimos grupos deben ser conscientes do labor socializadora que exerce cada un no neno. Os pais educan e os adestradores ensinan e forman a través do movemento. En todo momento, estas figuras significativas son avaliadas polo inconsciente do neno, que interioriza as súas pautas de comportamento como valores correctos. As formas de conduta e as reaccións dos menores non son, por tanto, casuais. Responden as actitudes que o contorna lles mostra. De aí a necesidade de que os pais recoñezan cal é o seu papel dentro do escenario deportivo.

No estudo, varios pais declararon que os seus fillos “lles rifaron” por berrar forte desde as bancadas. Esta actitude fixo reflexionar á maioría, que mellorou o seu comportamento. Un dos pais, mesmo, destacou unha autoevaluación ao comprobar como lle miraban os demais pais tras a observación do seu fillo.

Algo de que falar

Alan Smith, profesor de saúde e kinesiología na Universidade de Purdue (EE.UU.), asegura que non é en absoluto extraordinario que os pais conecten ben entre eles, aínda que lle sorprende a intensidade desta conexión. “A maioría ven a si mesmos completamente diferentes tras a práctica dos seus fillos nun deporte”, afirma. “Este actúa como plataforma na relación entre pais e fillos, e algúns aseguran que lles deu por fin algo de que falar”.

Un artigo da pediatra Tammy C. Tempfer, da Universidade de Buffalo (Nova York, EE.UU.), presentado na 26ª Conferencia anual da National Association of Pediatric Nurse Practitioners (NAPNP), ofrece recomendacións aos pais para que o deporte sexa beneficioso para os fillos:

  • Animarlles á práctica deportiva, pero sen presionarlles. Hai que deixar que escollan eles mesmos a actividade e permitirlles abandonar en calquera momento.
  • Falar co fillo para entender que espera do deporte e axudarlle a cumprir os seus obxectivos, que han de ser realistas.
  • Marcar límites de participación. Determinar se o neno está preparado, nun plano físico e emocional, para xogar en cada momento.
  • Asegurarse de que o adestrador está cualificado para guiar de forma correcta aos nenos na súa práctica deportiva.
  • Manter a vitoria en perspectiva e conseguir que o fillo senta o mesmo.
  • Axudar aos menores a entender o valor da aprendizaxe a través do deporte, así como a responsabilidade cara aos compañeiros e o adestrador, e a disciplina nos momentos necesarios.
  • Non entrometerse no traballo do preparador e comunicarse con el sobre as enfermidades ou condicións médicas dos fillos para asegurar unha práctica deportiva segura.
ACTITUDES NEGATIVAS HABITUAIS

Img ninasO mesmo artigo da National Association of Pediatric Nurse Practitioners presta atención ás actitudes negativas paternas que poden contribuír a finalizar a práctica deportiva. En ocasións, os pais non respectan a área que deben ocupar durante os partidos. En lugar de manterse nas bancadas, entran no terreo de xogo e invaden a zona do adestrador. Aconséllanlle, mesmo, a el e aos fillos como desenvolverse no campo. Esta actitude xera confusión no neno, que non sabe a quen debe obedecer.

A falta de respecto ao público e ao adestrador do outro equipo é outra unha actitude negativa. O menor pode sentir vergoña pola reacción dos seus pais ou seguir este modelo de conduta. Por último, o artigo insta a animar ao equipo do fillo, mostrar interese e entusiasmo, controlar as emocións, falar co adestrador cando este o pida e agradecerlle, de cando en vez, a forma na que levou a cabo o evento deportivo.