Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Prevención

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Deporte en tempos de pandemia: individual ou en grupo?

Practicar deporte sempre é beneficioso, xa sexa individual ou colectivo. Pero coa crise da covid-19, a decisión xa non é só cal facer, senón como, cando e onde realizalo.

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Sábado, 26deSetembrode2020
deporte equipo Imaxe: taoonex

O curso escolar condicionado pola pandemia xa comezou de forma máis ou menos presencial. As clases de Educación Física cambiaron para tentar evitar os contagios por covid-19. E ata o calendario do deporte escolar ha sufrido modificacións para non expandir o coronavirus. Ademais, a maioría dos ximnasios en toda España xa abriron as súas portas adaptados ás novas circunstancias. Practicar deporte ao aire libre de maneira segura nestes tempos é posible. Pero, entre deporte individual ou colectivo, cal elixir nestes momentos? Contámosche os beneficios de cada tipo de actividade e como realizalos de forma segura. 

Está demostrado. Tanto para nenos ou mozos en desenvolvemento como para adultos, realizar algún tipo de exercicio físico completa e garante unha vida saudable. Non só a nivel metabólico, respiratorio e cardiovascular, senón tamén desde o punto de vista anímico e social, segundo a guía do deporte da Sociedade Española de Medicamento do Deporte (SEMED-FEMEDE). A actividade física constante tamén podería reducir o risco de desenvolver enfermidades graves como diabetes, cancro de mama e de colon. Pola contra, o sedentarismo ocupa o cuarto lugar entre os principais factores de risco de mortalidade a nivel mundial, de acordo á Organización Mundial da Saúde (OMS).

Psicoloxicamente, tanto o deporte individual como en grupo xeran un impacto diferente nas persoas, recoñece Brenda Torres, psicóloga e fisioterapeuta da Universidade Nacional Autónoma de México. “Non é o mesmo exercitarche en soidade que facelo en compañía, xa que ao estar en contacto con outros individuos xeras sentimentos de autoconfianza; o deporte tamén se converte nunha actividade recreativa”, comenta.

Con todo, coa crise da covid-19, a decisión xa non é só que deporte facer, senón como, cando e onde practicalo. Moitas disciplinas e actividades físicas recreativas dependen do contacto humano. Ante este panorama, onde a convivencia próxima facilita a propagación do virus, os colexios, ximnasios e academias particulares traballan en protocolos para manter a distancia social.

Os deportes máis seguros en tempos de pandemia

deporte individual
Imaxe: ollivves

Actividades individuais como atletismo (carreira individual, saltos e lanzamentos), os deportes de raqueta (tenis, pádel e bádminton, sobre todo), ximnasia, natación, saltar a corda e baile son os exercicios máis fiables para realizar estes días. Con todo, o reto máis grande é sempre manter a distancia persoal (mínimo de dous metros) e adaptar todas as normas dos xogos para brindar garantías de seguridade aos alumnos e pais. Así o explica Víctor Pérez Samaniego, catedrático da Universidade de Valencia (UV) e integrante do grupo de Investigación Actividade Física, Educación e Sociedade (AFES).

Este grupo de investigación, precisamente, deseñou unha serie de pautas que pretenden guiar aos profesores de Educación Física e ao alumnado a continuar exercitándose da maneira máis adecuada en tempos de pandemia, nun país onde preto do 40 % dos nenos de entre tres e oito anos teñen obesidade ou sobrepeso, segundo os últimos datos do ‘Estudo Nutricional da Poboación Española’ (ENPE) publicado pola Sociedade Española de Cardiología (SEC). Iso si, son consellos xerais que deberían adaptarse a cada centro educativo, porque todos contan con espazos e realidades distintas, aclara Pérez Samaniego. As recomendacións desagréganse nos seguintes puntos:

➡️ Para os deportistas:

  • Levar un kit de uso persoal de educación fisíca, xabón de mans e/ou xel hidroalcohólico, roupa de recambio e botella de auga.
  • Desinfección, antes e ao finalizar a sesión, en mans e zapatillas.
  • Acceso graduado ao vestiario, fomento das rutinas de limpeza persoal e ventilación natural da aula.

➡️ Para os responsables das instalacións:

  • Desinfección do material, evitar devolvelo ao almacén sen sanitizar, implicar ao alumnado (de maior idade) na limpeza e evitar o uso do equipo en clases consecutivas.
  • Distancia interpersoal: distribuír o espazo de traballo e acordar horarios para evitar coincidencias nas aulas de Educación Física.
  • O uso de pictogramas e carteis para lembrar as medidas de hixiene e protección.
  • Seguridade emocional: fortalecer un ambiente de seguridade e evitar crear alarma innecesaria.

Deportes con máis contacto físico, con máis risco

Deportes de equipo como o fútbol, baloncesto, voleibol e disciplinas de combate (judo –habitual nos colexios– karate, taekwondo e boxeo) son os que levan máis risco de contaxio. Nestas actividades hai unha serie de regras máis estritas, porque son especialidades nas que se necesita a un adversario obrigatoriamente. “Cando non é posible que o deportista se someta a unha PCR é primordial que utilice a máscara durante toda a sesión, por moi incómodo que sexa”, asegura Pérez Samaniego. “Se non, ponse en perigo o filtro de seguridade, e iso é algo que non se pode consentir porque nada é máis importante que a seguridade; esa sería a principal desvantaxe”, comenta.

deporte individual
Imaxe: markuzsm

Os deportes de alto impacto (que requiren máis esforzo e resistencia) poderíanse ver afectados o uso obrigatorio da máscara, non porque representen un problema para a saúde (osixenación), como xa o demostrou un informe da Sociedade Española de Medicamento do Deporte, senón porque o emprego prolongado de tapabocas pode representar unha incomodidade para o deportista, vaticina Luís Alberto Fernández Reeonda, profesor de Educación Física no Colexio Manuela Rial Mouzo, en Cee (A Coruña). “Un adulto sabe que ten que utilizar a máscara á hora de facer deporte aínda que resulte molesto, pero dificilmente un neno entenderao; ademais, se a máscara móllase coa suor perde a súa eficacia”, estima este docente, quen tamén é adestrador nacional de voleibol.

Como facelos máis seguros? Entre os protocolos que este profesor implementou, destacan o uso de conos para delimitar a distancia entre cada alumno e priorizar as actividades ao aire libre. Para este profesor é importante que non se cancelen os deportes en equipo (sempre que non sexan de competición), xa que considera que melloran as relacións sociais e créanse amizades, pero sempre adaptando as normas do xogo á nova situación. É o caso do fútbol, onde o xogador non se poderá achegar ao seu adversario, polo que a súa práctica periga en moitas categorías de base. A regra —difícil de cumprir— consistirá en que só se lle poderá quitar o balón se é cortando un pase a uns metros de distancia. “Se se ten menos contacto co balón, en teoría o risco de contaxio é menor”, asegura.

Outra cousa diferente sucede nos deportes individuais, como os de raqueta, que requiren dun utensilio en cuxo uso se utilizan as mans. No caso do bádminton, por exemplo, no colexio Manuela Rial desinfectarán as raquetas en cada uso e pedirase que cada neno utilice luvas de maneira obrigatoria, o cal minimiza o risco de contaxio entre alumnos e o persoal educativo.

Estas medidas tamén son unha boa forma de tranquilizar aos pais, que cada día se desvelan pola saúde dos seus fillos. Ademais, Fernández Reeonda cre que ao darlle relevancia aos deportes individuais concédeselle oportunidade ás actividades lúdicas menos practicadas nas aulas como as relacionadas coa expresión corporal, o ritmo e a coordinación. Este tipo de exercicios fomentan a seguridade e a autoestima entre os nenos.

E nos ximnasios?

Desde que a OMS aceptou en xullo de 2020 que nas contornas pechadas propíciase o contaxio, xa que as partículas que conteñen o virus concéntranse con maior facilidade en lugares reducidos e sen ventilación, os ximnasios teñen un gran desafío: brindar as maiores medidas de seguridade e distanciamento social aos seus clientes. Por iso, case todos os centros de fitness de España están a seguir unha normativa similar para evitar focos de infección:

  • Reducir o aforamento.
  • Uso obrigatorio de máscaras.
  • Acceso a material desinfectante tanto persoal como para as máquinas.
  • Boa ventilación.

Con todo, unha das desvantaxes máis notables é a case inexistente atención personalizada. Lugo Fernández, adestrador en diversos ximnasios de Madrid, asegura que os clientes prefiren utilizar só as máquinas por un tempo reducido, ter o mínimo contacto posible cos demais e regresar a casa. “Isto podería xerar lesións corporais xa que non contan cunha supervisión adecuada”, comenta.

As duchas, as saunas e os spas utilízanse moi pouco, incluso algúns ximnasios han deshabilitado eses servizos. No entanto, os prezos económicos e a flexibilidade de horario son os puntos a favor dos ximnasios. “A clave está en respectar as medidas de distanciamento social entre os asistentes, notificar ao persoal cando se desocupe unha máquina para proceder á súa inmediata limpeza e pedir asesoría personalizada respectando o espazo de seguridade”, conclúe Fernández.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións