Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Problemas de saúde

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Diagnóstico de tumores cerebrais

Os avances en cirurxía, radioterapia e quimioterapia contribuíron a aumentar a supervivencia en casos de tumor cerebral

Img gente calle Imaxe: jl.cernadas

En España, os tumores primarios do sistema nervioso central representan un 2% do total dos casos de cancro no adulto e ata case un 15% nos menores de 15 anos. A pesar de ter unha baixa prevalencia, adoitan afectar en plena idade laboral e perturban de forma importante a vida do paciente. Ante un diagnóstico de tumor cerebral, quedan no tinteiro moitas preguntas que se deben facer na consulta achega do tratamento, a rehabilitación e a reincorporación ao traballo. No entanto, son as cuestións que máis preocupan aos afectados.

Img gente calle art
Imaxe: jl.cernadas

Cada ano detéctanse en España uns 3.000 novos casos de tumores cerebrais, segundo a Sociedade Española de Neurología (SEN). Esta cifra supón o 2% do total de casos de cancro que se diagnostican en adultos. Nos nenos, esta proporción é dun 15% a un 20%. A recentemente creada Asociación de Afectados por Tumores Cerebrais en España (ASATE) publicou un documento exhaustivo, titulado “Tumor cerebral, as 15 cuestións máis frecuentes”. Con iso tenta resolver as dúbidas que non sempre xorden na consulta, relacionadas sobre todo co tratamento.

O tratamento dos tumores cerebrais

O tratamento actual realízase mediante a combinación de tres ferramentas: cirurxía, radioterapia e quimioterapia. Estas dependen do tamaño, o tipo, a velocidade de crecemento e o estado xeral de saúde do paciente. Os datos sinalan que os neurocirurxiáns teñen cada vez máis éxito no seu extirpación e iso permite curar ao paciente, sexa o tumor benigno ou non, así como aumentar a eficacia dos tratamentos coadyuvantes (radioterapia, quimioterapia, etc.).

Na actualidade, os avances nesta área, xunto cos rexistrados nas técnicas de neuroimagen, axudan a curar algúns deles e a prolongar a supervivencia dos pacientes. Tamén se prevé que a investigación actual en novas familias de fármacos, como as terapias biolóxicas, achegar bos resultados en breve.

Visión borrosa, vómitos ou náuseas e dificultade para tragar ou falar son algúns dos síntomas asociados aos tumores cerebrais

Outra preocupación dos pacientes é a necesidade de tomar fármacos antiepilépticos se a tumoración afecta a zonas especialmente sensibles (como o lóbulo temporal) ou tras a agresión da cirurxía. Ademais, a miúdo se desarollan síntomas colaterais, como a astenia (cansazo) ou a depresión. No entanto, ante estes síntomas, débese comentar co especialista para que instaure o tratamento adecuado. Outro efecto indesexable son as embolias venosas, nas veas ou nos pulmóns, cuxas sinais son hinchazón dalgunha perna, dor ou calor e dificultade respiratoria, respectivamente.

Os tumores cerebrais

Os tumores cerebrais desenvólvense a calquera idade. Na infancia, a incidencia crece entre os 5 e os 14 anos, e nos adultos, a partir dos 45. Os máis frecuentes na idade infantil son os meduloblastomas e nos adultos, os gliomas. Pola súa variedade, os síntomas son moi diversos: dor de cabeza, visión borrosa, vómitos ou náuseas, cambios no estado de ánimo, problemas de equilibrio, debilidade muscular, crise convulsivas ou dificultade para tragar ou falar. Debido á especialización de cada área do cerebro, segundo onde se localice a doenza, estarán afectadas determinadas funcións.

Baixo o termo “tumor cerebral” englóbanse máis de 120 tipos segundo a súa localización, o tecido involucrado ou se é benigno ou maligno. O glioma é o máis habitual en adultos e no seu estado máis grave (glioblastoma multiforme) aínda é incurable. A SEN declara que, aínda que os avances en cirurxía, radioterapia e quimioterapia contribuíron a aumentar as taxas de supervivencia e curación, nalgúns casos, como o glioblastoma, os resultados seguen sen ser óptimos.

O obxectivo das investigacións actuais é mellorar os coñecementos sobre os mecanismos de proliferación tumoral, é dicir, os que implican que unha célula sa multiplíquese de forma infinita e convértase nunha neoplasia maligna. Isto permitiría identificar fármacos que puidesen cortar este proceso inicial de maneira efectiva, sobre todo para as formas máis agresivas, como o glioblastoma. En España, un dos centros que traballa nesta liña é o Instituto de Oncoloxía do Hospital Vall d’Hebron de Barcelona (VHIO). O laboratorio de expresión génica e cancro, liderado por Joan Seoane, publicou en 2009, na revista “Cancer Cell”, o descubrimento dun xene (LIF) implicado na proliferación de células nai tumorales precursoras do glioma.

AFECTADOS POR TUMORES CEREBRAIS

Unha entidade de recente creación, a Asociación Española de Afectados por Tumores Cerebrais (ASATE), aproveitou a Semana Internacional dos Tumores Cerebrais para facer a súa primeira aparición pública. A entidade nace co obxectivo de apoiar e asesorar aos afectados, cunha reivindicación principal: o acceso equitativo e igualitario aos diferentes tratamentos e avances neurooncológicos en todas as zonas do territorio nacional.

ASATE tamén busca ampliar a información sobre estes tipos de cancros, ademais de potenciar a investigación e favorecer as relacións entre sociedades e colectivos profesionais implicados xa que, segundo esta entidade, a pesar de que España conta cunha capacidade terapéutica moi boa, falla na coordinación entre profesionais (neurocirugía, oncoloxía médica e oncoloxía radioterápica). Por último, e como fan asociacións afíns, quere converterse nun foro de apoio aos pacientes. Este soporte faise fundamental cando o paciente terminou o tratamento e necesita acceder a servizos de rehabilitación, programas de apoio psicolóxico, axudas sociais e reintegrarse á vida laboral.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións