Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Investigación médica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Do xenoma ao metagenoma

Descifrar os códigos xenéticos das bacterias do noso organismo achegaría novas claves no coñecemento de enfermidades como a obesidade

  • Autor: Por

  • Data de publicación: Domingo, 27deXullode2008
Img floraintestinal Imaxe: NIAID

A secuenciación do Xenoma Humano, completado en abril de 2003, abriu a porta a outro proxecto, se cabe, aínda máis ambicioso: a secuenciación do metagenoma, é dicir, de todos os xenes dos microorganismos que alberga o corpo humano. A maior parte desas bacterias (entre un 90% e un 95%) atópanse no tracto dixestivo e o resto (o 5%) en pel e mucosas. Una das aspiracións da comunidade científica é explicar cales son as súas funcións.

Metagenoma e microbioma

/imgs/2008/07/laboratorio1.jpg

Cada individuo ten até 10 veces máis bacterias que células propias -que conteñen, á súa vez, todos os xenes que o individuo herdou dos seus proxenitores-, de modo que una persoa viva ten 10 billóns de células e, con elas, viven 100 billóns de microorganismos -que son seres vivos asociados e que teñen os seus propios xenes. “O metagenoma son os xenes das bacterias que viven connosco dun modo íntimo”, explica Francisco Guarner, xefe de sección no Servizo de Aparello Dixestivo do Hospital Universitario do Vall dHebrón, de Barcelona.

O microbioma é outro modo de falar do metagenoma. “O microbioma é o conxunto de xenes dos microbios que conviven co ser humano, mentres que o metagenoma son os xenes que traballan paira o ser humano, pero que non son xenes humanos”, engade Guarner. En realidade, ambos os conceptos poderían utilizarse como sinónimos, aínda que entre os dous media un pequeno matiz semántico.

A gran dúbida que tentan resolver a comunidade científica céntrase en coñecer que están a facer estas bacterias no noso organismoEn experimentos con animais mamíferos (ratas ou ratos) hase visto que hai individuos capaces de sobrevivir sen bacterias. Estes animais nacen en condicións estériles, por cesárea; viven nun ámbito estéril e reciben a comida estéril, de modo que non teñen contacto coas bacterias. Grazas a estes experimentos comprobouse que os animais que viven sós -sen bacterias- son de menor tamaño, a pesar de que necesitan consumir máis comida (aproveitan menos o que comen). Pero, sobre todo, chama a atención que non desenvolven tanto o seu sistema inmune, de forma que teñen poucos linfocitos e niveis baixos de inmunoglobulinas.

Estes resultados permitiron comprender que as bacterias conviven co ser humano “de modo xeneroso; sabemos que interveñen no desenvolvemento corporal, que menos cantidade de comida aproveitámola máis e que inflúen no sistema inmune”, afirma Guarner. Pero, a pesar destes coñecementos xerais, non é fácil determinar que fai cada xene e cada bacteria.

Que buscan os científicos?

O obxectivo dos científicos é pescudar que fai exactamente cada xene deses 100 billóns de bacterias do organismo. Actualmente, descoñécense entre o 60% e o 80% das bacterias que conviven co ser humano, os seus “nomes e apelidos”. A causa deste descoñecemento é que non se poden cultivar e reproducir no laboratorio paira estudalas. Aínda que o interese científico actual non se centra tanto en efectuar un censo desas bacterias, senón en coñecer que están a facer no noso organismo. Esta é a gran dúbida que se pretende resolver.

Por iso, a formulación das investigacións consiste en secuenciar os seus xenes, é dicir, saber en que orde atópanse as bases de aminoácidos que conforman os xenes e, una vez secuenciados, buscar en bases de datos científicas a que proteínas corresponde. Posto que cada xene codifica unha proteína e cada proteína ten una función, esta é a forma en que os investigadores pretenden pescudar cales son as funcións das bacterias que conviven co ser humano. Paira conseguilo, deberase realizar un traballo bioinformático moi complexo.

O esforzo de secuenciación que esixirá este proxecto do microbioma é maior que o do proxecto Xenoma Humano. “Nese caso pensouse que habería entre 50.000 e 100.000 xenes aínda que, finalmente, hase visto que o ser humano reúne menos de 30.000. Pero, no caso dos xenes de todos os microbios humanos, a estimación é que haberá catro millóns”, conta Guarner.

Desde o proxecto Xenoma Humano, a tecnoloxía dispoñible paira secuenciar o metagenoma experimentou notables melloras e disponse de equipos e sistemas moito máis potentes capaces de realizar una secuenciación automática do material xenético.

Paxinación dentro deste contido

  •  Non hai ningunha páxina anterior
  • Estás na páxina: [Pág. 1 de 2]
  • Ir á páxina seguinte: Proxecto MetaHIT »

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións