Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Atención sanitaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Doazón de corpos paira a investigación

O culto á morte impide que esta práctica sexa máis estendida

Doar o corpo paira a investigación e docencia nas facultades de medicamento non só é un enorme acto de xenerosidade e altruísmo. Tamén é una gran contribución á ciencia e a formación dos futuros médicos. A solidariedade dos españois polo menos nese sentido non se cuestiona, aínda que predomina a doazón de órganos. O culto á morte nalgunhas rexións, segundo explican os expertos, impide que esta práctica sexa máis estendida. Os pasos a seguir paira facerse doante son rápidos e sinxelos. Nalgunhas universidades esíxese a presenza do doante paira cumprimentar o carné e noutras basta con responder un formulario por correo.

Maior doazón de órganos que de corpos

A finais do século 19 e principios do 20 a Lei de Policía Mortuoria obrigaba ao traslado dos cadáveres dos indixentes ás facultades de medicamento. Si non se producía un enterro de beneficencia, os corpos sen vida de moitas persoas que non eran reclamadas ían parar aos departamentos de anatomía das universidades. Co paso dos anos, con todo, esta práctica desapareceu e a doazón de corpos converteuse nun acto meramente voluntario e altruísta.

En España, segundo explica o doutor Fermín Vello, director do Departamento de Anatomía e Embriología Humana da Universidade Complutense en Madrid, a doazón de órganos está moito máis estendida que a de corpos. España, insiste, “é mellor doante de órganos que de cadáveres”. Iso débese a que nalgunhas zonas do país aínda persiste un certo culto á morte que dalgunha maneira rexeita a posibilidade de doar o cadáver para que sexa estudado e para que sirva de práctica na aprendizaxe do medicamento.

Iso nótase nalgunhas zonas máis que noutras: as rexións menos proclives á doazón de cadáveres son Valladolid, Salamanca e moitas zonas do mediterráneo. Pola contra, nas grandes cidades a reticencia é mínima. Barcelona, por exemplo, é a cidade onde máis corpos recíbense, seguida de Madrid. Aínda que as Universidades do País Vasco, Cantabria e Navarra son consideradas punteiras a nivel mundial.

As cifras varían dunha zona a outra. Desde dous ou tres corpos doados ao ano en facultades de medicamento de cidades como Salamanca ou Valladolid, até os 70 ou 80 que se poden recibir anualmente na Universidade Autónoma de Barcelona, segundo comenta o doutor Fermín Vello. Na facultade de medicamento da Universidade Complutense existen dous departamentos que traballan con cadáveres paira a docencia. Ao ano recíbese en cada un deles unha media de 18 ó 20 corpos. Na Universidade do País Vasco a cifra fíxase entre 10 e 12 cadáveres anuais. Tanto na Complutense como na Universidade do País Vasco existen máis de mil doantes inscritos.

Na actualidade hai preto de una vintena de facultades de medicamento en todo o país que reciben doantes. Polo xeral, as campañas de sensibilización sobre este asunto son máis ben esporádicas, pero cada día, segundo explican profesores consultados, crece máis o número de doazóns. Na Universidade do País Vasco, asegura Francisco Doñate, director do Departamento de Neurociencias da Facultade de Medicina desa institución, as campañas son constantes. Tanto, que inclusive algúns membros do corpo de profesores e persoal de servizos fixéronse doantes.

O doutor Doñate é un deles. E como anécdota conta que nalgunha ocasión recibiu a noticia do falecemento dun amigo que traballaba na Universidade e que era doante. “É una situación un pouco problemática. Eu comía con esta persoa case todos os días e uníanos una gran amizade”. Ante tan desafortunada situación a familia decidiu, entón, cremar o corpo, pero os restos permanecen no recinto que a Universidade creou paira os doantes. “Supoño que no meu caso preferirán trasladarme a outra universidade ou tamén me cremarán. Co corpo dunha persoa descoñecida podo traballar co seu corpo, pero si é alguén próximo négome”, sinala o catedrático Doñate.

Como vantaxes da doazón de corpos os catedráticos Doñate e Vello sinalan a posibilidade de formar mellores profesionais. “Os corpos son materiais preciosos que están fóra do alcance dos homes, pois ninguén pode pagar por un cadáver. Estes son fundamentais paira os médicos do mañá”, afirma Doñate. “Doar un corpo a longo prazo ten a mesma consideración que doar un ril ou un fígado. Un cirurxián en formación poderá ensaiar novas técnicas se practica cun corpo”, engade o profesor Fermín Vello.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións