Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Investigación médica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Doazóns de órganos

A falta de información impide 400 doazóns e 1000 transplantes nun ano

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 29deAgostode2002

España se jacta de ser o país con maior número de doazóns de órganos tanto en números absolutos como relativos do mundo. Esta cifra é real e no período de tempo comprendido entre xuño de 2001 e xuño de 2002 o número de doazóns incrementáronse nun 10%. A taxa interanual, segundo datos da Organización Nacional de Transplantes (ONT), sitúase no 33,7 doantes por millón de poboación e a de transplantes aumenta un 3,5% de media. Con todo aínda existe un dato significativo e negativo: a taxa de negativas á doazón é do 23,4%, sobre o total das entrevistas familiares de solicitude de doazón real. Si en 2001 estas negativas non se produciron, falariamos de 400 doazóns multiorgánicas e 1000 transplantes máis. Paira as asociacións de pacientes como ALCER, estas negativas poderían reducirse con campañas informativas que explicasen que é un transplante e o que pode significar paira miles de persoas enfermas.

Negativa aos transplantes

Os motivos que levan aos parentes a negarse á doazón dun órgano completan una lista con varios problemas. Segundo a coordinación de transplantes do Hospital Xeral Universitario de Alacante, o principal motivo por parte dos parentes dun falecido baséase en que este se manifestou en vida en contra dos transplantes. Outras razóns que aducen son os condicionantes persoais dos parentes, ou pequenas vinganzas por non ser tratados correctamente no centro sanitario.

Paira os coordinadores de transplantes resulta especialmente difícil explicar a unha persoa a morte encefálica. Esta falta de comprensión por parte dos parentes impídelles entender que a morte cerebral corresponde ao fin da vida, pero que os órganos e os tecidos, debidamente oxigenados, poden seguir funcionando noutra persoa. As negativas ás doazóns tamén están relacionadas co propio descoñecemento dos desexos do falecido. Este feito carrexa una responsabilidade que os familiares non queren asumir. Por último, tamén hai negativas baseadas en motivos relixiosos. Con todo, desde os centros de coordinación de transplantes sábese e ponse en coñecemento das familias que todas as relixións, excepto o budismo e o sintoísmo son favorables á doazón de órganos.

Paira José Antonio García Romeu, presidente de ALCER, moitas das negativas nas doazóns prodúcense pola falta de información que a sociedade, en xeral, ten da doazón. Paira este transplantado de ril, que está a espera doutra intervención, desde a administración sanitaria debería fomentarse a imaxe positiva da doazón de órganos como una acción “que permite alargar a vida de moitos semellantes”. A información parécelle a clave paira diminuír o número de negativas anuais e considera que “a través de testemuños reais todo o mundo sensibilízase respecto do problema. Pero na sociedade occidental tememos falar da morte e non prevemos acontecementos funestos”. Isto fai que paira todos os responsables e coordinadores de transplantes sexa de vital importancia o que as persoas “manifesten en vida o seu desexo de ser doante. Deste xeito non haberá problemas no momento dun falecemento súbito”. Pero paira esta manifestación, segundo José Antonio García é importante que se desenvolvan campañas informativas”. O presidente de ALCER opina que tamén existen certos receos ás doazóns e ao posible “tráfico de órganos entre algunhas persoas e movidos por rumores procedentes doutros países. Esta é una evidencia que en países de dubidosa honradez pode darse, pero en España, tanto a ONT, como os coordinadores dos centros realizan una labor transparente e limpo, polo que ninguén debe desconfiar do sistema de doazóns en España”.

O momento máis duro: solicitude de doazón

Paira os responsables dos centros de coordinación de transplantes o momento máis delicado é aquel en o que deben solicitar aos familiares a doazón de órganos. Segundo os especialistas encargados desta tarefa no Hospital Xeral Universitario de Alacante, o principal obxectivo dun coordinador é “reconfortar aos familiares e crear o equilibrio emocional necesario que favoreza a adopción dunha decisión madura e razoada sobre a doazón dos órganos”. Xeralmente a petición da doazón realízase tras unha morte súbita polo que é importante “dispensar axuda e alivio emocional”.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións