Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Atención sanitaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Emilio Alba, oncólogo no Hospital Clínico Universitario Virxe da Vitoria e presidente da Sociedade Española de Oncoloxía Médica

Os novos tratamentos serán menos tóxicos e evitarán a aparición de tumores

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 01deDecembrode2009

Emilio Alba é xefe do servizo de Oncoloxía Médica do Hospital Clínico Universitario Virxe da Vitoria e, desde o pasado 23 de outubro, presidente da Sociedade Española de Oncoloxía Médica (SEOM). No seu último congreso en Barcelona, esta organización reuniu a 150 relatores e 1.000 asistentes que analizaron máis de 450 estudos en materia de tratamento, prognóstico, investigación, diagnóstico e prevención do cancro, que afianzan a tendencia cara a unha oncoloxía máis molecular e personalizada.

Que novidades discutíronse neste congreso?

As novidades que máis chamaron a nosa atención foron as relativas aos tratamentos de cancro de pulmón, mama e colon, pero tamén nos fixamos nas características especiais que o cancro de pulmón empeza a mostrar en mulleres, os avances en cancro hereditario e a reincorporación ao mundo laboral dos pacientes despois do tratamento.

O cancro ten aínda un prognóstico funesto?

Segundo estimacións da Sociedade Española de Oncoloxía Médica, na actualidade, máis de 1,5 millóns de persoas en España superaron un cancro, é dicir, curáronse. Sabemos que un de cada tres homes e unha de cada catro mulleres diagnosticaranse de cancro ao longo da súa vida e, cada ano, a taxa de incidencia aumenta. Pero tamén diminúe o índice de mortalidade, o cal reflicte a eficacia dos avances en tratamento e diagnóstico precoz.

En definitiva: falécese máis tarde, pero cada vez se enferma máis.

O envellecemento da poboación e a supervivencia cada vez maior dos enfermos de cancro supuxeron un aumento significativo do número de pacientes. Con todo, asistimos a unha das épocas máis produtivas no desenvolvemento de novos fármacos e tratamentos que destacan por aspectos moi importantes como a farmacogenómica. Este concepto permítenos identificar factores predictivos de resposta, marcadores biolóxicos e novos mecanismos de acción que ao final deben conseguir terapias máis individualizadas e eficaces.

Que achegarán os novos tratamentos?

“Os novos tratamentos permitirannos tratar de modo personalizado a cada paciente, de acordo ás súas características xenéticas e aos seus tumores”Evitarán a aparición de tumores, diminuirá a toxicidade dos tratamentos actuais e, da man da bioloxía molecular, permitirannos tratar de modo distinto e personalizado a cada paciente, de acordo ás características xenéticas dos individuos e dos seus tumores. É moi importante aumentar a detección en estadios iniciais, tanto mediante programas de prevención primaria como secundaria. Desde a SEOM imos seguir nesta liña. No tratamento do cancro os avances son continuados, pero eses progresos de pouco serven se os médicos non actualizamos coñecementos a partir da formación continuada.

As investigacións son caras e, en época de crise, os recursos escasos.

Unha investigación clínica independente é crucial para o sistema público de saúde e, en definitiva, para os pacientes. Os oncólogos médicos necesitamos facer máis ensaios clínicos relacionados co diagnóstico e tratamento do cancro; ensaios que repercutan en beneficio dos pacientes e de toda a sociedade.

Que lugar ocupa a investigación en España?

Tanto a investigación clínica como a básica gozan dunha excelente calidade en España. Nos últimos anos demostrouse que os estudos clínicos realizados en centros do noso país influíron nos tratamentos que se realizan non só aquí, senón en todo o mundo. A investigación básica ha experimentado un amplo desenvolvemento na última década: creáronse centros de investigación especializados en cancro e redes temáticas.

Un dos cancros de prognóstico máis escuro é o de pulmón. Hai boas noticias neste apartado?

Un estudo español ha demostrado que os pacientes con cancro de pulmón non microcítico (CPNM), cunha mutación do xene EGFR, poderán recibir tratamento oral no canto de quimioterapia convencional, cun incremento de supervivencia importante en estadios avanzados de cancro. Outro estudo, tamén español, confirma que o cancro de pulmón rexistra características diferenciais en mulleres.

Mellores ou peores que nos homes?

Mellores. É unha base de datos prospectiva, epidemiolóxica e multicéntrica que recolle datos demográficos, hábitos, características clínicas e tratamentos de mulleres con cancro de pulmón diagnosticadas en 36 hospitais en todo o territorio español. O 74% das mulleres rexistradas tiña histología de adenocarcinoma, o 43% non fumaba, o 42% contaba cunha historia familiar de cancro (un terzo, de cancro de pulmón), cunha supervivencia mediana para carcinoma non microcítico avanzado de 17 meses, que confirma un mellor prognóstico.

Non tan grave, pero máis común, o cancro colorrectal ha achegado datos xenéticos.

Así é. Expertos de cancro hereditario demostraron por primeira vez que hai mutacións fundadoras no xene MLH1 en familias españolas cun tipo de cancro colorrectal, o hereditario non polipósico (CCHNP). Coñecer a mutación responsable permite saber que membros da familia herdárona e, por tanto, establecer medidas individualizadas de diagnóstico precoz.

200.000 PACIENTES EN 2010

Segundo estimacións da Sociedade Española de Oncoloxía Médica, en 2010 en España diagnosticaranse máis de 200.000 persoas de cancro, unha cifra que supón un problema de saúde prioritario. O estudo “A atención multidisciplinar en oncoloxía: unha paradigma de calidade”, realizado por esta sociedade científica en colaboración coa industria farmacéutica (MSD), afirma que é necesario potenciar os comités multidisciplinares de tumores, de forma que un equipo multidisciplinar e guiados por un médico de referencia valore os pacientes con cancro.

En España, subliña Emilio Alba, son necesarios 1.200 especialistas de oncoloxía médica, “e esta cifra non se alcanzará ata 2013”. O presidente da SEOM engade que o cancro ten repercusións físicas, emocionais e sociais, e todas elas deben atenderse como corresponde. O estudo mencionado recomenda establecer un circuíto de acceso común dos pacientes e un protocolo asistencial que reduza a variabilidade e fomente que un equipo multidisciplinar considere ao paciente oncolóxico sempre de forma conxunta desde o inicio do proceso diagnóstico-terapéutico.

Albert Jovell, en representación dos pacientes e das súas asociacións, explicou no congreso de Barcelona que os hospitais deberían ter en conta na súa organización as necesidades dos pacientes, e “non só dos profesionais sanitarios e dos xestores. Desta forma, no caso concreto da oncoloxía, onde participan distintas especialidades do medicamento que levan a cabo múltiples e diversas actividades diagnósticas e terapéuticas, sería moi importante que os afectados puidesen contar coa figura dun oncólogo-titor”. Jovell explica que os pacientes españois confían nos seus oncólogos, aínda que se fai imprescindible a figura dun oncólogo-titor que coordine toda a atención sanitaria que se recibe como consecuencia da enfermidade e que sexa o centro de comunicación co paciente e os familiares.


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións