Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

En 2003 realizáronse máis de 2.000 transplantes de ril en España, o 3% de doantes vivos

A técnica laparoscópica paira extraer o órgano de doantes vivos fixo que o seu número se triplicase no tres últimos anos

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 07deXuñode2004

Segundo os últimos datos da Organización Nacional de Transplantes (ONT) os hospitais españois realizaron 2.131 transplantes de ril en 2003. A pesar de ser un dato positivo a ONT lamentou que tan só o 3% destes corresponderon a un doante vivo.

Paira o presidente da Asociación Española de Urología (AEU), Óscar Leiva, a escaseza de órganos procedentes de doantes vivos no noso país débese, entre outras razóns, ao programa “tan activo” que existe actualmente de doazón de cadáver. Na mesma liña, o experto aclarou que desde fai una década o perfil do doante cambiou, pois se “antes respondía ao dunha persoa nova falecida en accidente, agora trátase de doantes cadáver con máis de 60 anos”.

De todos os xeitos, Leiva tamén admitiu que “desde que se utiliza a técnica laparoscópica paira extraer o órgano, o transplante de ril de doante vivo está experimentado una tendencia á alza e triplicouse no tres últimos anos”.

Así mesmo, o doutor engadiu que os transplantes de ril son os máis frecuentes en España, cunha taxa de supervivencia do paciente ao ano de recibir o órgano ao redor dun 95 ó 100%, mentres que a supervivencia do enxerto rolda un 90% ao cabo de tres anos de haberse practicado a operación, e un 75% pasados 10 anos.

Doutra banda, nos últimos anos, en España rexistrouse “certo equilibrio” entre o número de doantes e o número de receptores. Así mesmo, os centros hospitalarios do noso país rexistran os maiores índices de transplantes dobres.

En canto ao perfil do doante ideal, Leiva explica que este correspondería a unha persoa con idade comprendida entre os 10 e os 50 anos, falecida por un traumatismo cranioencefálico e sen antecedentes de enfermidade vascular. No caso do receptor, as mellores condicións danse en nenos cun peso inferior a 30 quilogramos, adolescentes e adultos até os 50 anos, porque “a partir desa idade os riscos aumentan”, aseverou este especialista.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións