Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Especialistas propoñen unha vixilancia activa sobre as aves vivas ou de caza para evitar a gripe aviaria

Recomendan tamén controlar se se detecta un índice anormal de mortalidade nalgunha especie

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 07deSetembrode2005

A Comisión Europea reuniuse onte con expertos en veterinaria, virología e ornitoloxía para reforzar e mellorar os programas de vixilancia da gripe aviaria, á luz dos riscos potenciais de extensión do virus altamente patógeno H5N1 procedente de áreas infectadas de Asia.

Na reunión, os expertos propuxeron manter unha vixilancia activa sobre as aves vivas ou de caza. Así, expuxeron identificar as especies que presentan alto risco, baseándose para iso na orixe e as rutas migratorias; o número de aves que hai na UE, e se estiveron en contacto con aves de curral. Os expertos inclúen entre as especies de alto risco algúns tipos de patos, gansos e gaivotas, aínda que a lista é provisional.

Destacaron tamén a conveniencia de identificar os lugares de risco, como aqueles en os que hai un alto número de aves migratorias de diferentes especies, os que están preto de granxas familiares e as localidades situadas ao longo das rutas migratorias. Ademais, propuxeron facer unha mostraxe tendo en conta as pautas migratorias, que pode ser variable en función dos Estados membros.

Os expertos recomendaron tamén levar a cabo unha vixilancia pasiva no que se refire a as aves mortas, para detectar se se está producindo un anormal índice de mortalidade nas especies que forman parte da mencionada lista ou outras que estiveron en contacto con elas. Nese sentido, considerarase un factor adicional a ter en conta, o feito de que se rexistre un alto índice de mortalidade en varias especies e no mesmo sitio.

En canto aos procedementos de análises, cren que se debe facer unha mostraxe para illar o virus e realizar unha análise molecular en laboratorios con garantías de calidade contrastadas e que usen métodos recoñecidos polo Laboratorio de Referencia para a Gripe Aviaria.

Por último, débese reforzar a colaboración e a coordinación entre as autoridades veterinarias, os epidemiólogos, laboratorios especializados e institucións ornitolóxicas da UE. “A Comisión e os Estados membros deben explorar todos os medios para alcanzar este obxectivo, con especial énfase en pór en contacto aos expertos para crear unha rede de vixilancia europea”, concluíron os especialistas.

Opinión de SÉ/BirdLife

A organización ecoloxista SÉ/BirdLife informa de que, aínda que as rutas migratorias das aves que chegan a España para invernar ou de paso cara a terras máis meridionais non pasan xeralmente polas zonas afectadas pola gripe aviaria, algunhas especies, en moi escaso número, si arriban ao territorio peninsular.

Por iso, SÉ/BirdLife considera conveniente estudar algunhas medidas de precaución a pesar de que considera que os riscos (na situación actual) son moi baixos.

En calquera caso, desde unha perspectiva española, e no que a aves silvestres refírese, débese facer fincapé na necesidade de realizar controis sanitarios moi estritos en calquera importación de aves silvestres das rexións afectadas. Posiblemente a mellor medida sexa suspender este tipo de comercio que poida proceder das rexións afectadas de Asia.

Principio de precaución

Da experiencia que se deriva deste brote de gripe aviaria débese extraer a conclusión preliminar de que unha medida de cautela importante é evitar no posible que as aves acuáticas de curral mestúrense con aves acuáticas migradoras. Para iso, debe sempre aplicarse o principio de precaución para evitar que posibles afeccións de diverso tipo que poidan afectar as aves de granxa, poida chegar a transmitirse ás aves silvestres co risco engadido de que estas, nas súas migracións, poidan levar un problema local e puntual a outras rexións do mundo.

Algunhas especies de aves acuáticas migradoras que invernan en España poden chegar de rexións remotas da tundra de Siberia, tales como a barnacla carinegra ou o ánsar campestre, as dúas en moi escaso número. No caso do Ánsar Campestre, os seus lugares de invernada en España reducíronse ata practicamente desaparecer como invernante, posiblemente por causas máis relacionadas co cambio climático, xa que as súas poboacións reprodutoras mantéñense en bo estado de conservación.

Dependendo da severidade do inverno, hai anos en que a chegada destas aves pode ser moito máis numerosa. Algunhas outras especies realizan migracións de longa distancia (desde o norte de Siberia) e chegan en pequenos números nos pasos migratorios cara a África ou de regreso aos lugares de cría, como o correlimos zarapitín, un limícola bastante escaso no noso territorio durante as migracións. Todas estas aves habitan áreas remotas e xeralmente despobladas, polo que a posibilidade de que poidan chegar a ser portadoras de enfermidades contaxiadas polas aves de granxa é moi baixa. A iso súmase a gran escaseza coa que chegan ao noso territorio. Hai que ter en conta ademais que a migración é unha actividade moi custosa para as aves e soamente as que presentan un bo estado de saúde poden abordar desprazamentos de miles de quilómetros.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións