Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Problemas de saúde

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Estafilococos: máis xeneralizados e resistentes

Pese ao arsenal antibiótico deseñado contra estes microorganismos, son responsables das enfermidades infecciosas máis prevalentes

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Domingo, 23deAgostode2009

Microbiólogos de todo o país congregáronse en xuño en Sevilla, con motivo da XIII Reunión da Sociedade Española de Enfermidades Infecciosas e Microbiología Clínica (SEIMC). No evento, alertaron sobre o vigor que adquiriron en todo o territorio os “Staphylococcus aureus” resistentes á meticilina (SARM) e, agora, co fin de revisar os principais problemas patogénicos, epidemiolóxicos, clínicos, terapéuticos e de prevención das infeccións provocadas por SARM, os expertos editaron un libro de consulta e un documento de consenso sobre o tratamento de bacteriemias e endocarditis orixinadas por esta causa.

Unha bacteria insidiosa

O Estudo de Prevalencia de Infeccións Nosocomiales en Hospitais Españois, EPINE, afirma que a bacteria “S. aureus” ocupa o terceiro lugar en orde de frecuencia entre os microorganismos illados en episodios de bacteriemia (presenza de bacterias viables en sangue).

Os pacientes con síntomas deben cubrirse a boca ao toser ou estornudar, lavarse as mans e usar máscara

É unha das principais responsables das enfermidades infecciosas máis prevalentes no ser humano. Nas últimas décadas, ademais, o índice de morbimortalidad por esta causa bateu marcas, a pesar do arsenal antibiótico con indicación específica deseñado para freala. É un microorganismo que ocasiona enfermidade a través de diferentes mecanismos patogénicos. É protagonista tanto de infeccións adquiridas na comunidade, como nos centros hospitalarios.

As infeccións producidas por SARM incrementáronse de forma notable. Unha publicación recente do Center for Diseases Control (CDC) de Atlanta calculou que en 2005, en EE.UU., un total de 94.360 infeccións debéronse a SARM. En España, os datos apuntan que preto dun 40% de todas as enfermidades por Staphylococcus “aureus” están producidas polo mesmo motivo. As máis graves adoitan orixinarse nos mesmos hospitais e expoñen un tratamento difícil. Con todo, nos últimos anos observáronse cada vez máis casos provocados por estas bacterias resistentes en poboación sa e sen contacto previo coa contorna sanitaria.

A razón dun libro

Posto que a infección ocasionada por estafilococos é un dos grandes problemas sanitarios, cun bo número de aspectos que só están resoltos en parte, Albert Pahissa, xefe do Servizo de Enfermidades Infecciosas do Hospital Vall d’Hebron de Barcelona coordinou a edición dun libro no que se efectúa unha revisión profunda dos principais problemas patogénicos, epidemiolóxicos, clínicos, terapéuticos e de prevención das infeccións provocadas por Staphylococcus “aureus”.

“Consideramos interesante incluír un capítulo que faga referencia aos diferentes modelos animais para poder estudar ‘in vivo’ as principais síndromes clínicas provocados por esta bacteria”, apunta o experto. A obra céntrase no problema actual que representa esta infección e achega aos profesionais sanitarios unha ferramenta útil para desempeñar o seu traballo diario.

Catéteres no punto de mira

Os expertos denuncian que o incremento na incidencia de bacteriemia e endocarditis por SARM obedece ao uso crecente de catéteres (pequeno tubo que se introduce nun conduto ou vaso sanguíneo) e á maior realización de manipulacións vasculares. Os antibióticos glucopéptidos foron os fármacos de referencia para o tratamento destas infeccións, pero a súa actividade non é do todo satisfactoria, sobre todo, fronte a cepas con sensibilidade reducida á vancomicina. A aparición doutras sustancias, como linezolid e daptomicina, e a comercialización de novos compostos como dalvabancina, ceftobiprole ou telavancina, poden cambiar as expectativas neste campo.

Un documento de consenso adoptado pola SEIMC pretende combater o problema “cunha serie de recomendacións para mellorar o tratamento da bacteriemia e a endocarditis por SARM, a partir das últimas evidencias científicas publicadas”, comenta Francisco Gudiol, xefe do Servizo de Enfermidades Infecciosas do Hospital de Bellvitge (Barcelona). O documento analiza de maneira específica a actuación fronte a tres situacións clínicas tan comúns como a bacteriemia de catéter, a bacteriemia persistente e a endocarditis infecciosa por SARM.

O texto completouse de acordo ás normativas de elaboración dos documentos de consenso SEIMC. Os expertos son socios da Sociedade e as súas recomendacións se graduaron segundo os niveis de evidencia obtidos. “Ademais, os autores e os coordinadores acordaron o contido e as conclusións”, sinala Gudiol.

ESTRATEXIAS

Img guantes2
Para abordar a prevención das infeccións por “Staphylococcus aureus”, especifica a SEIMC, é necesario aplicar unha serie de medidas e recomendacións de prevención como a hixiene de mans despois de contactar con fluídos corporais (sangue, secreciones, excreciones e elementos contaminados), antes e despois de atender a cada paciente e sempre que se usen luvas.

Estes son imprescindibles cando se toquen mucosas e pel alterada. Ademais, bátaa e a máscara son moi útiles ante o risco de salpicaduras, difusión de sangue, fluídos ou secreciones, e convén limpar e desinfectar de forma rutineira as superficies, en especial, as que se atopan en áreas de atención ao paciente e que son tocadas con frecuencia.

As agullas usadas son un elemento de risco. Non convén pór de novo o capuchón, nin rompelas ou manexalas coas mans. Hai que empregar dispositivos de bioseguridad, cando estean dispoñibles, e utilizar colectores específicos. Outra recomendación relacionada cos pacientes é o seu ingreso nunha habitación individual se teñen risco elevado de transmisión, facilidade para contaminar o ambiente, dificultade para manter unha hixiene apropiada ou risco incrementado de adquirir infeccións. Por último, hai que recomendar aos pacientes sintomáticos que se cubran a boca cada vez que tosan ou estornuden, laven as súas mans tras o contacto coas secreciones respiratorias, usen máscara cirúrxica e manteñan unha separación mínima dun metro con outra persoa.

EPINE

O EPINE (Estudo de Prevalencia de Infeccións Nosocomiales en Hospitais Españois) ratifica que a bacteria “S. aureus” ocupa o terceiro lugar en orde de frecuencia entre os microorganismos illados en episodios de bacteriemia e confirmouse un aumento progresivo das cepas resistentes á meticilina (SARM) nestes pacientes. “É posible que o problema se incremente, como sucede en EE.UU., onde novas cepas de SARM comunitarias infectaron a pacientes hospitalizados, cun cambio de dirección no fluxo tradicional, desde a comunidade ao hospital e non á inversa, como ocorre con outros microorganismos”, explica Gudiol.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións