Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Atención sanitaria

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Estes son os motivos polos que si debes ir a urxencias (máis aló do coronavirus)

O medo a contraer a COVID-19 provocou que moitas persoas non acudan a urxencias por outras causas, aínda con síntomas claros de afeccións graves polas que si hai que ir

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Domingo, 26 de Abril de 2020

Desde que comezou a crise pola COVID-19, segundo a Sociedade Española de Cardiología, “as angioplastias primarias pasaron de 429 semanais (antes da epidemia) a 258 (durante unha semana de epidemia)”. É dicir, reduciuse nun 40 % o número de tratamentos referir# a unha das afeccións coronarias máis habituais no noso país: o infarto de miocardio. Isto significa que os cidadáns padecen menos do corazón que hai só uns meses? En absoluto. O que sucede é que moitos, como outros pacientes, tiveron máis medo a ir a urxencias e arriscarse ao contaxio do coronavirus que á posible doenza que estaban a sufrir. Pero nalgúns casos non hai nin un minuto que perder: as nosas vidas corren perigo. Contámosche en cales.

O mesmo que lles ocorreu aos pacientes cardíacos pasoulles a outras persoas con cadros clínicos como apendicitis, problemas neurológicos e nefríticos ou afeccións oncolóxicas. E os máis pequenos da casa tampouco escaparon a este temor, saltándose os pais mesmo o seu calendario de vacinas con tal de non levalos a un centro sanitario. Con todo, de atender a tempo moitas enfermidades depende que se resolvan con final feliz. Cando é imprescindible chamar ao 112 ou recorrer ás urxencias hospitalarias?

Se sentes dor, ardor ou presión no peito

Segundo indica a Fundación Española do Corazón, o síntoma habitual dun infarto de miocardio é “dor tipo peso na zona do esternón que non se modifica cos movementos nin coa respiración, bastante intenso e, en ocasións, irrádiase cara a mandíbula, pescozo e costas, brazo esquerdo e, nalgúns casos, brazo dereito”. Con todo, non é o único sinal: “Tamén se pode asociar a suor fría e mareo. Outras veces maniféstase con dor na parte alta do abdome, dificultade para respirar, ganas de vomitar e perda de coñecemento”.

En caso de presentar estes síntomas, a Sociedade Española de Cardiología recomenda chamar urxentemente ao 112 para comprobar, a través dun electrocardiograma, se se trata dun ataque ao corazón e activar o chamado Código Infarto: “É clave que a poboación saiba que os servizos de cardiología seguen preparados para atender aos pacientes, a pesar do coronavirus”.

Se se paraliza un lado do corpo, falas incoherentemente ou tes intensa dor de cabeza

Eses síntomas poden evidenciar que se está sufrindo un ictus ou infarto cerebral, tal como indica a Sociedade Española de Neurología. Pero segundo esta non son os únicos: o ictus pode provocar un trastorno da linguaxe, que se manifesta na incapacidade de falar de forma coherente ou de entender o que din os demais; perda brusca da visión, que adoita afectar ao carón o campo visual, coma se vísemos a televisión e a metade apagásese; ou unha dor de cabeza repentino e dunha intensidade que poucos sentiron antes.

Unha das comprobacións que fan os médicos para saber se están ante un trastorno de circulación cerebral é levantar as mans do paciente e soltalas ao mesmo tempo; se só una delas cae, hai motivos para sospeitar. Outra proba definitiva é pedir ao paciente que sorría: se só pode levantar unha parte da comisura dos beizos, é momento de chamar ás urxencias do 112. Porque o tres primeiras horas dun infarto cerebral resultan cruciais.

Se sofres unha hemorraxia

Sabemos que o sangue sempre resulta alarmante, pero non en todos os casos é motivo para ir a urxencias, xa que as hemorraxias poden variar desde algo leve ata algo moi grave, dependendo de moitos factores: por exemplo, a cantidade de sangue perdido, a velocidade á que se perde ou a procedencia do sangrado. Si debemos considerar a súa importancia cando falamos de vómitos e esputos con sangue, sangrados rectales ou xinecolóxicos (moita atención ás embarazadas) ou a hemorraxias causadas por unha ferida en calquera zona do corpo. Outros signos e síntomas de alarma cando alguén sofre unha hemorraxia? Segundo informa Cruz Vermella, hai que activar tamén as alarmas cando quen está a sangrar ten “sensación de mareo, debilidade ou inestabilidade; diminución do nivel de consciencia, palidez e sudoración fría, dificultade para respirar, abdome duro ou pulso rápido”.

Se sentes dor brusca e intensa desde a rexión lumbar cara á pube

Pode tratarse dun cólico nefrítico, segundo informa a Sociedade Española de Medicamento Interno. Esta doenza está causada pola obstrución por unha pedra formada nos ouriños e que bloquea o fluxo desta desde o ril cara á vejiga. “Ás veces a dor parece como un latexado. E pode acompañarse de dor ao ouriñar, necesidade de ouriñar con frecuencia, ás veces de forma imperiosa”, comenta.

Ante estes síntomas, hai que acudir a urxencias, xa que será preciso realizar unha radiografía de abdome, analizar os ouriños para ver se hai cristais nela e quizá outras probas diagnósticas como unha urografía intravenosa, unha ecografía ou un TAC. “Ademais, para que non se dane o ril, pode ser preciso unha sonda uretral ou colocada no ril”, explica.

Se es un paciente oncolóxico

Hai moitos tipos de cancro , estadios da enfermidade e tratamentos que poden dar lugar a unha baixada de defensas dos pacientes. Esta pandemia e o medo que orixina entre os enfermos oncolóxicos fan que moitos deles sentan reticentes a acudir ao hospital a recibir quimio e radioterapia e, mesmo, por unha emerxencia doutro tipo. “Ante calquera dúbida concreta do seu caso ou tratamento, o paciente debe consultar co seu médico, que é quen coñece o seu historial clínico e a situación da súa enfermidade nese preciso instante”, aconsellan na Asociación Española Contra o Cancro.

E, se se trata dalgunha outra patoloxía, o máis acertado sería chamar ao 112 identificándose en todo momento como paciente oncolóxico e indicando o tratamento que teñen prescrito. Un dato máis: todas as unidades de oncoloxía (cirurxía incluída) permanecen abertas en todos os hospitais.

Se sofres unha fractura traumatológica

Calquera golpe ou contusión non significa necesariamente sufrir unha fractura. Agora ben, hai sinais que poderían facer saltar as nosas alarmas, como a imposibilidade para movernos tras ese accidente, unha inflamación excesiva ou unha deformación na zona afectada.

Neses casos, hai que recorrer a urxencias para que nos fagan un diagnóstico radiológico acertado para evitar males maiores. Segundo a Sociedade Española de Cirurxía Ortopédica e Traumatología, debemos considerar “unha cita urxente aquela cuxa demora pode producir secuelas permanentes no paciente”, e nesa urxencia inclúe “as fracturas, o control de operacións recentes, os yesos ou a patoloxía oncolóxica non controlada”.

En canto á comunicación de resultados de probas diagnósticas que non inflúan na evolución da enfermidade, así como controis anuais de cirurxías ortopédicas, poderán realizarse por vía telemática sen necesidade de acudir á consulta. No caso de que a consulta en remoto non poida realizarse, “a cita pasará a considerarse urxente”.

Se te mareas ou perdes o coñecemento

Segundo explica a Revista Española de Cardiología, nun desmaio ou síncope prodúcese unha perda total de conciencia de forma transitoria, con recuperación espontánea e sen secuelas posteriores. E ocorre por unha diminución temporal do fluxo sanguíneo cerebral, aínda que as causas para que isto ocorra poden ser diversas. O síncope máis común orixínase por algúns tipos de emocións ou situacións, como tensións, ansiedade, exceso de calor… Ese mareo tamén pode producirse por un cambio postural: por exemplo, ao levantarse da cama ou o sofá de forma brusca. Unha crise epiléptica, unha alteración do metabolismo como as baixadas de azucre ou unha intoxicación son, así mesmo, causas frecuentes.

Todas elas, por máis que chamen moito a atención, adoitan ser algo transitorio e sen maiores consecuencias. Con todo, posto que a perda de coñecemento ou o síncope pode asociarse a outras patoloxías neurológicas ou cardíacas, “sempre que se sufra é aconsellable acudir a un centro de saúde ou a urxencias hospitalarias para recibir unha valoración médica”.

E cando levamos aos nenos a urxencias?

Tendo en conta que os máis pequenos non son capaces de expresar claramente o que lles sucede, os adultos deberán tomar boa nota dos sinais que presentan. Tal como indica a Sociedade Española de Urxencias de Pediatría (SEUP), estes son síntomas que deben ter en conta para levalos de inmediato a urxencias:

  • Se a pel presenta mala coloración (palidez, pel moteada, coloración azul ou grisácea).
  • Se se produce aparición súbita de manchas, hinchazón de beizos ou pálpebras (sospeita de alerxia) con dificultade para respirar, vómitos ou mareo.
  • No caso de que teñan dificultade para respirar (márcanselles as costelas, respiran moi rápido, hai pausas na respiración ou esta presenta unha especie de asubío).
  • Se o neno ten vómitos ou salivación constante.
  • En cuestión gastrointestinal, tamén hai que acudir a urxencias se se trata dun bebé menor dun mes que rexeita tomas de lactación.
  • Se o neno presenta vómitos persistentes ou diarrea abundante e frecuente durante máis de 24 horas, se ouriña pouco; ten dor de barriga forte e continuo; e, por suposto, se se tragou algún tipo de obxecto, sobre todo pilas ou imáns.

Os pais deben prestar tamén moita atención ao comportamento dos pequenos pacientes, segundo a SEUP, considerando unha emerxencia “que non respondan a estímulos, que presenten irritabilidad ou somnolencia excesivas, que teñan convulsións ou movementos anormais ou que se mostren mareados ou con perda de forza”.

Por suposto, os accidentes son motivo para chamar ao 112: sobre todo, “se hai ferida profunda con sangrado abundante que non cede tras aplicar presión durante 10 minutos e que precise sutura; se se produce unha fractura aberta (vese o óso); se se dá un golpe na cabeza con perda de coñecemento; ou se inxere produtos tóxicos ou medicamentos”.

Unha razón máis para activar as alarmas e ir a urxencias, a febre: nos bebés menores de tres meses, se a temperatura alcanza ou supera os 38 ºC; e en nenos máis maiores, os 40,5 ºC.

Vacinas: algunhas tamén son urxentes

Ante a actual situación de estado de alarma debido á COVID-19, e tendo en conta a recomendación xeral das autoridades sanitarias de evitar saídas innecesarias do domicilio e as visitas aos centros sanitarios, que vacinas non pode saltarse a poboación?

  • Se de nenos falamos, Francisco Álvarez, coordinador do Comité Asesor de Vacinas da Asociación Española de Pediatría (AEP), sostén que deben manterse “as vacinas dos menores de 15 meses xa sexan financiadas ou non financiadas como as do rotavirus, meningococo B e meningococos ACWY; con especial atención ás vacinas dos 2 e 4 meses e á tripla vírica”.
  • Pola súa banda, segundo o Ministerio de Sanidade, considérase tamén prioritaria “a vacinación de mulleres embarazadas, así como a vacinación en poboacións con risco elevado, especialmente persoas en tratamento con Eculizumab e trasplantados (valorarase o risco-beneficio de acudir ao centro sanitario específico priorizando as medidas de illamento físico)”. Tampouco se pode saltar “a vacinación en brotes epidémicos e post exposición non demorable”.
  • O resto de vacinas incluídas no calendario, tanto na etapa infantil como na adulta e en maiores, “poden posporse ata que se recupere a actividade normal. No escenario actual, un atraso do resto das vacinacións non suporá problemas e poderá renovarse en canto recupérese a actividade sanitaria habitual”.
  • O Ministerio de Sanidade dita que as vacinas se administrarán sempre que os centros de vacinación teñan capacidade e poidan cumprir coas medidas de seguridade oportunas. “Para asegurarse diso, as persoas contactarán por teléfono cos centros de saúde ou asistenciais que determinase cada comunidade autónoma como centros de vacinación operativos, para solicitar cita e, desta maneira, manter o distanciamento físico recomendado”, apunta.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións