Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Europa autoriza un tratamento contra a sida que ten menos risco cardiovascular

O inhibidor da proteasa atazanavir non altera o metabolismo de lípidos nin glicosa

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 07deXullode2008

O maior risco de enfermidades cardiovasculares das persoas co VIH, o virus causante da sida, é un dos grandes desafíos da investigación sobre a enfermidade. O perigo derívase tanto da propia sida e o seu tratamento, que tenden a elevar os triglicéridos e baixar o colesterol HDL ou “bo”, como do estilo de vida pouco saudable (tabaco, comidas con demasiadas graxas e pouco exercicio).

Ante esta situación, os expertos reclaman un manexo médico máis rigoroso deses factores de risco e a colaboración máis estreita de distintas especialidades para logralo. Un primeiro paso deuno xa a Comisión Europea ao autorizar como tratamento inicial un medicamento antirretroviral xa utilizado desde 2004 como terapia “de rescate” (o inhibidor da proteasa atazanavir).

Esta terapia, dunha soa toma diaria, ofrece dúas vantaxes no seu perfil de efectos secundarios. Por unha banda, apenas produce as molestas diarreas asociadas a moitos fármacos e, por outra, non altera o metabolismo de lípidos nin glicosa, o que se traduce en menos “risco cardiovascular”, afirma José María Gatell, investigador do Hospital Clínico de Barcelona.

Estudo comparativo

A nova indicación de atazanavir foi aprobada tras un amplo estudo comparativo con lopinavir, inhibidor da proteasa (IP) de dúas tomas ao día que xa se usaba frecuentemente como tratamento inicial.

Os datos do estudo CASTLE ás 48 semanas mostraron unha eficacia similar de atazanavir e lopinavir (78%-76%) para reducir a cantidade de virus a niveis indetectables. Tamén foron parecidas as taxas de resposta (74%-72%) cando tal carga viral era alta. O primeiro foi algo mellor (78%-63%) en pacientes con poucas células inmunitarias CD4, aínda que ambos lograron elevar o seu número de partida en máis de 200.

En canto a efectos secundarios, atazanavir ofreceu mellores datos sobre diarrea (2%, fronte ao 11% de lopinavir) e náuseas (4-8%), e sobre todo no capítulo de riscos cardiovasculares, xa que rexistrou aumentos moi inferiores do colesterol total (+12% fronte a +24%), triglicéridos (+13% fronte a +51%) e colesterol “malo”.

Ás 48 semanas, atazanavir conseguira que apenas o 7% dos seus pacientes alcanzase a barreira 240 do colesterol, mentres no grupo tratado con lopinavir chegaba ao 18%.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións