Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Prevención

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Eva Ferrer Vidal-Barraquer, especialista en Medicamento do Deporte

As persoas que empezan a correr adoitan adoptar hábitos saudables

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 21deMaiode2013

O popular personaxe cinematográfico Forrest Gump se calzó un bo día unhas zapatillas deportivas e púxose a correr sen parar. Atrás deixaba paisaxes, cidades e estradas, mentres unha pléyade de corredores uníase a el. O mesmo ocorre na actualidade: o que antes se chamaba jogging, ou correr en español, e que agora se puxo de moda denominar running, é un deporte que cada vez goza de máis seguidores. Carreiras populares, solidarias, medias maratóns ou maratóns de afeccionados fixeron visible un deporte ao alcance de case todo o mundo que queira practicalo. Pero, que distingue a estes corredores do resto das persoas que practican deporte? Por que correr resulta beneficioso para a saúde mental e corporal? Por que non hai que lanzarse a iso sen unha preparación física previa e sen o equipo deportivo adecuado? Diferéncianse en algo as corredoras dos corredores? A todas estas preguntas responde nesta entrevista Eva Ferrer Vidal-Barraquer, especialista en Medicamento do Deporte e autora de ‘Cambia de Vida. Ponche a correr’ (editorial Oniro) para corredores ou aspirantes a selo.

O seu libro titúlase ‘Cambia de vida. Ponche a correr’. Por que correr cambia a vida?

Porque as persoas que se pon a correr adoitan adoptar hábitos saudables. Cando unha persoa llo expón, é porque quere cambiar algún aspecto e é habitual que estea relacionado coa súa saúde.

A que nivel da saúde actúa o running?

A varios. Desde o punto de vista preventivo, a carreira, como actividade aeróbica, axuda ao sistema cardiovascular, fortaléceo e manteno moito máis en forma. Ademais, este deporte como terapia tamén pode ser útil para persoas que xa teñen problemas de saúde. Este exercicio ten esa función dual.

En que sentido?

É capaz de controlar as cifras da presión arterial, tanto para previr a hipertensión no futuro coma se xa se sofre a enfermidade. As persoas diabéticas que corren conseguen controlar mellor as cifras de glicosa en sangue (glucemia) e mantela por baixo de niveis patolóxicos e, evidentemente, correr axuda a manter o peso. Estas son algunhas das razóns polas que quizais moita xente empece nesta disciplina deportiva, sobre todo agora e nesta época, para perder peso. Coa carreira realízase un traballo aeróbico, de forma que se queima a graxa acumulada no corpo. Ademais, tamén é unha disciplina beneficiosa desde o punto de vista psicolóxico.

Que diferenza ao corredor da persoa que practica outro deporte?

“Os homes conseguen mellores tempos nas carreiras curtas e as mulleres son mellores corredoras de fondo”A persoa convertida nun runner caracterízase por porse uns obxectivos e retos; correr pode axudar a superar os obstáculos que se presentan na vida. Serve tamén para liberar a tensión e, como método de liberación, tamén axuda no traballo. Outro aspecto interesante é que é un exercicio que se pode practicar en grupo ou de maneira individual. Hai persoas que teñen a capacidade de facelo soas e outras que prefiren ir acompañadas. Poida que, en determinados momentos, prefírase facelo só para comprobar a súa propia capacidade, e, outras veces, en grupo para compartir ese tempo, é unha motivación máis para ver ata onde é capaz de seguir a ese grupo. Ademais, é un deporte que se pode practicar en moitos espazos: nas rúas da cidade, nun parque, na praia, etc. E a capacidade de cambiar de espazo e de adaptarse a nivel mental tamén é importante.

Se nos centramos na carreira, que diferenza a mulleres e homes?

A grandes liñas, a anatomía é a base da diferenza. A da muller está adaptada para o embarazo, a pelvis feminina está máis abaixo e, por tanto, o punto de gravidade e de equilibrio é moi diferente ao do home. Este aspecto caracteriza a biomecánica de correr, a como se dá a zancada. Tamén é moi importante a relación entre os pés e o calzado. As mulleres teñen os pés máis pequenos e estreitos e o calzado debe estar adaptado a esa particularidade.

Pero, en que inflúen as diferenzas anatómicas na carreira? Tanto as mulleres como homes poden ser bos corredores?

Si, o que ocorre é que a muller non ten tanta forza explosiva como o home e, por tanto, non ten a mesma capacidade nas carreiras curtas. A pesar de que depende da persoa, das súas características e do adestramento que siga, por norma xeral as mulleres aguantan máis nas carreiras longas, son mellores corredoras de fondo. E os homes conseguen mellores tempos nas carreiras curtas, de 100 metros, porque teñen máis explosividad.

Cando hai que realizarse as revisións médicas? Antes de empezar a correr?

“O aspirante debe facerse unha revisión completa antes de empezar a correr”O aspirante debe facerse unha revisión completa, a modo da ITV do coche, antes de empezar a correr. É importante que saiba se ten unha lesión, se o seu corazón latexa de maneira adecuada, se respira ben, se ten problemas de costas ou demasiado peso. Na revisión faranlle unha valoración cardiovascular e cardiorrespiratoria, para comprobar se o seu corazón e o seu sistema cardiovascular están adaptados para a carreira. Quen se estrea nesta disciplina deportiva, antes de comezar, debe facerse un exame estándar (non fai falta que sexa exhaustivo) para ver como se atopa nese momento. En función do estado de saúde, recomendaráselle que empezo por un determinado adestramento especial para o inicio e, máis adiante, ao seis meses ou ao ano, poderáselle expor outro tipo de exercicio máis adecuado.

Que probas médicas comprende a revisión dun corredor?

A máis típica é unha proba de esforzo. No entanto, o médico tamén lle fará preguntas sobre os seus antecedentes familiares e de saúde ou se toma medicación. Tamén comprobará se ten lesións, problemas anatómicos, etc. Correr debe ser un deporte seguro.

Vostede como especialista, que recomenda? Empezar a andar a paso vivo antes de porse á carreira?

Depende das necesidades de cada un. En xeral, esta é unha boa elección. Camiñar a paso lixeiro ou “andar correndo” é adecuado para todo o mundo. É unha moi boa opción para alguén que foi sedentario desde hai anos. A progresión é fundamental: hai que empezar, aos poucos, para evitar lesións ou calquera trastorno de saúde, e progresar aos poucos, para correr de forma segura. Querer ir demasiado rápido para evolucionar non ten sentido, se non se pasou por etapas anteriores. Aínda que, insisto, todo depende do estado de saúde da persoa. Ademais, non todo o mundo é capaz de correr. Pódese empezar a camiñar rápido e ver que sucede. Hai persoas que din “eu só camiño rápido”, o que non supón ningún problema; pode ser un primeiro paso ou non, ou seguir así sempre, segundo as necesidades de cada un.

Poden correr as embarazadas e os anciáns?

“Se unha corredora é unha embarazada sa, pode seguir correndo aínda que con certas modificacións”É certo que non hai que xeneralizar as recomendacións porque hai grupos de poboación para quen non son adecuadas. De feito, respecto destes grupos, os expertos non se pon de acordo. Hai que ter en conta que un embarazo é un proceso vital, e non unha enfermidade, e se unha corredora é unha embarazada sa (sen problemas de saúde engadidos que fagan que sexa un embarazo de risco), non hai problema para que durante a xestación sígao facendo, aínda que con certas modificacións. A medida que avancen os trimestres, terá que adaptar a súa forma de correr e, cando se aproxime o momento de dar a luz, terá que optar por andar rápido. Consígnaa nesta circunstancia é ‘non deixes de moverche, porque non poidas correr‘.

Coas persoas maiores, que ocorre?

Coa xente maior sucede o mesmo. Se uno xa é corredor desde hai 30 anos, non hai razón para que non poida seguir séndoo aos 75 anos, aínda que debe ir adaptándose. É probable que o seu organismo non aguante tanto, pero pode seguir facéndoo. Un aspecto que as mulleres deben ter en conta é que, coa menopausa, diminúe a calcificación ósea, os ósos vólvense máis fráxiles e ése máis propenso a lesionarse. Isto non significa que por correr lesionaranse, con todo, hai que telo en conta. As mulleres menopáusicas son un exemplo da necesidade de realizar unha batería de actividades complementarias á carreira: o cros training.

Como debe ser a nutrición do corredor?

O runner debe exporse se come ben, se segue unha boa alimentación de base, antes de empezar a correr e, se non é así, modificala. A dieta debe ser equilibrada, saudable e incluír hidratación. Non hai que esquecer que a dieta é comer e tamén beber.

Hai algunha mensaxe final que queira remarcar?

Se os nenos ven aos seus proxenitores correr, tenderán a imitalos. Practicar deporte, como o running, en familia é primordial. As actividades conxuntas estreitan os lazos. Ademais é bo aproveitar esta actividade tanto para reservarse un tempo para un mesmo como para os demais integrantes da familia.

Cros training, un adestramento cruzado complementario

O cros training ou adestramento cruzado é realizar un conxunto de actividades físicas, en especial beneficiosas para algún grupo da poboación, como o das mulleres con osteoporoses . Este adestramento cruzado consiste en “non centrarse só en correr, senón en reforzar tamén grupos musculares, como os que se atopan de cintura para arriba”, explica Eva Ferrer.

Entre esas actividades complementarias á carreira figuran nadar, ioga ou marcha nórdica.”É importante que a persoa que corre mentalícese que hai que traballar outros grupos musculares. Isto tamén inclúe as táboas de estiramento , nas que os músculos, articulacións e cartílagos implicados ao correr, descansan”, informa Ferrer.


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións