Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Evitar os embarazos múltiples na reprodución asistida

Una técnica permitirá implantar un só embrión con garantías de que chegará a desenvolverse
Por Malen Ruiz 2 de Xuño de 2008
Img lab

A análise do ADN dos embriones producidos en laboratorio permitirá mellorar os resultados das técnicas de reprodución “in vitro” e evitará os embarazos múltiples non desexados, nin polas parellas que teñen que recorrer a estas técnicas paira conseguir ser pais nin por médicos que as tratan. De paso se soslaya o risco que supoñen, tanto paira a nai como paira os mesmos fetos.

A técnica de fertilización “in vitro” implica estimular a ovulación na muller paira obter un número elevado de óvulos, que despois se fecundan no laboratorio co esperma do home. Dos embriones obtidos tras cinco días da fecundación, adóitanse seleccionar varios paira a súa implantación no útero materno, co obxecto de que polo menos un se desenvolva até o final. Nunha porcentaxe significativa, esta selección dá lugar a embarazos múltiples, algo que os especialistas en reprodución asistida estudan paira evitar no posible, dado que aumentan os riscos tanto paira a nai como paira os futuros fillos, especialmente si salguen adiante máis de dous fetos.

Só un embrión

Paira tentar dispor de criterios obxectivos paira seleccionar os embriones está a recorrerse a analizar o seu ADN antes da implantación e o do ADN dos nenos sans nados a partir destes embriones. Así se coñece cales destes embriones chegaron a termo e estúdanse características xenéticas que resultan favorables paira a súa implantación. No caso ideal futuro, bastaría seleccionar un embrión con estas características, cun alto grao de seguridade de que chegaría a desenvolverse, explican os especialistas australianos e gregos que realizaron o primeiro estudo deste tipo.

Até agora recórrese a métodos de selección “pouco refinados” dos embriones que se van a implantar, como a súa forma (características morfológicas) cando se observan baixo o microscopio. Ademais, tampouco se sabe cal deles tivo éxito. “A pegada xenética é a forma definitiva e básica de identificación biolóxica, pero até agora non se utilizou paira identificar o embrión de orixe dos nenos nados a partir da fertilización ‘in vitro’ e tampouco se utilizou paira estudos de expresión dos xenes”, explicou David Cram, da Universidade de Monash (Australia), que dirixiu o estudo.

A extracción de células dun embrión de cinco días paira a análise xenética non é prexudicial paira a súa implantación e desenvolvemento

“Desenvolvemos una nova estratexia que combina o estudo das células do embrión antes da súa implantación (blastocisto), a pegada xenética e a análise xenética paira identificar os blastocistos viables entre os implantados nas pacientes. O noso obxectivo final é determinar cales son os xenes que expresan estes embriones viables”, informa Cram.Os casos estudados son tratados na clínica de reprodución asistida do hospital Genesis Atenas, na capital grega.

Buscando a pegada xenética

Cando os embriones obtidos da fertilización “in vitro” tiñan cinco días extraéronse varias células deles e analizáronse xeneticamente. Logo implantáronse un ou máis embriones en cada una das pacientes e dos nenos nados fíxose tamén a pegada xenética. Con estes datos púidose saber cales foron os embriones viables, e analizáronse as súas características xenéticas. O traballo aínda non terminou, pero como explican os científicos na revista “Human Reproduction”, onde presentan os seus resultados, xa se identificaron algúns xenes comúns a estes embriones viables.

Son xenes relacionados coa adhesión e a comunicación celular, os procesos metabólicos nas células e a resposta aos estímulos, que coinciden con algúns que se sabe son importantes paira conseguir a implantación dun embrión no útero. Agora trátase de refinar este coñecemento, de forma que se dispoña ao final dun test predictivo da viabilidade do embrión a partir de moi poucas das súas células. Os autores do estudo demostraron que a extracción de até 20 das células dun embrión de cinco días paira poder coñecer a súa pegada xenética non prexudica ás posibilidades de que este se implante e desenvólvase até o final dando lugar a un neno san.

“A posibilidade de utilizar criterios obxectivos e mensurables en lugar de observacións subxectivas, como é a morfología, debe mellorar a predición e dar a confianza suficiente aos médicos paira inclinarse pola transferencia dun só embrión a todas as pacientes sen que isto dea lugar a unha diminución da taxa de embarazos”, defende Gayle Jones, codirectora do estudo realizado en Australia sobre casos gregos.

Trinta anos

A pesar de que as técnicas de fertilización “in vitro” teñen xa 30 anos de existencia, o número de embarazos a termo conseguidos respecto ao número de intentos -a taxa de éxito- segue sendo baixa, de ao redor dun 30% de media en todo o mundo, aínda que nalgunhas clínicas especializadas é substancialmente máis elevada. O feito de que un embrión obtido de forma natural mediante o acto sexual non se chegue a implantar e desenvolver no útero é un fenómeno natural que se dá continuamente nas mulleres sen que estas sexan conscientes, na maioría dos casos.

O desenvolvemento da reprodución asistida ha sacado á luz do laboratorio o que antes era imposible de observar porque pasaba no interior do útero. Sábese agora que algúns casos de fracaso débense ás condicións no útero, pero noutros moitos casos é a viabilidade do propio embrión a que determina que se desenvolva ou non, como se viu cando se tenta implantar máis dun embrión e só se consegue que se estableza un.

O SEXO DO BEBÉ

Img feto

Na mesma liña de análise celular, expertos españois desenvolveron una proba non invasiva que permite coñecer o sexo do feto desde a sétima ou oitava semana de xestación a partir de una mostra de sangue da nai. Son unhas dez semanas antes de que se poida coñecer este dato de forma fiable mediante a ecografía. A proba, que puxeron a punto a empresa Laboratorios Lorgen e o Hospital Virxe das Neves de Granada, baséase na detección da pequena porcentaxe de ADN fetal libre que está presente no sangue da nai. A análise xenética de fragmentos dos cromosomas sexuais do ADN fetal indica si é neno ou nena. O laboratorio ofrece facer a proba a partir de una mostra de sangue da nai que lle sexa enviada e comunicar en poucos días o resultado. Tamén lembra que esta análise pode servir paira detectar enfermidades ligadas ao cromosoma X, como a distrofía de Duchenne ou a hemofilia.