Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Atención sanitaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Ferran García-Bragado, coordinador do Grupo de Traballo de Tromboembolismo da Sociedade Española de Medicamento Interno

Os novos fármacos anticoagulantes adminístranse en doses fixas e non se necesitan análises para axustalas

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 12deAbrilde2011

O padecimiento dunha embolia pulmonar por parte da tenista Serena Williams espertou o interese mediático por este grave problema de saúde, que afecta cada ano a un 1% da poboación. En España, rexístranse 59.000 ingresos anuais no hospital por este motivo. As súas causas son a inmovilización, as cirurxías e os traumatismos, uns factores de risco que se poden previr. Para iso, unha profilaxis baseada na administración de fármacos destrúe o coágulo culpable desta patoloxía. Recentemente, desenvolvéronse novos medicamentos para tratala, con vantaxes respecto dos clásicos e que poderían desprazalos, segundo explica nesta entrevista Ferran García-Bragado, internista do Hospital Universitario Josep Trueta, de Xirona, e coordinador do Grupo de Traballo de Tromboembolismo da Sociedade Española de Medicamento Interno (SEMI).

Que é a embolia pulmonar?

É a obstrución dun tramo da circulación pulmonar por un coágulo que se desprende, de maneira habitual, do sistema venoso das pernas.

Cales son cáusalas desencadenamentos?

As principais son a inmovilización, as intervencións cirúrxicas e os traumatismos. Un 25% dos casos son idiopáticos, é dicir, débense a factores de riscos descoñecidos.

Hai pouco coñeceuse o caso da tenista Serena Williams. Por que unha persoa sa, nova e deportista padece unha embolia pulmonar?

“As situacións de risco que poden desencadear unha embolia pulmonar son a inmovilización, a cirurxía e os traumatismos”É un feito inhabitual que unha persoa destas características sufra unha embolia pulmonar. Ademais, a súa frecuencia é escasa entre a poboación nova. É máis común en poboación envellecida e as posibilidades de padecela aumentan co paso dos anos.

Como se explica que suceda nunha persoa deportista?

Nestes casos, habería que fixarse en que non haxa un factor intrínseco, é dicir, dun mesmo. As persoas que toman anticonceptivos orais teñen un factor de risco engadido de embolia pulmonar. Tamén ante afectados mozos hai que estudar que non teñan predisposición xenética ou adquirida á trombosis venosa profunda ou á embolia pulmonar.

Cal é a frecuencia deste problema en España?

Na poboación española non se levaron a cabo estudos, como si se fixo noutros países. Nestes, detectouse que a frecuencia na poboación é de 100 casos por 100.000 habitantes e ano. Isto significa que afecta ao 1% da poboación, aínda que esta porcentaxe refírese tanto á embolia pulmonar como á trombosis venosa profunda que, en realidade, son a mesma enfermidade.

Pódese previr esta patoloxía?

“Tomar anticonceptivos orais é un factor de risco de embolia pulmonar”As situacións de risco son as intervencións cirúrxicas, traumáticas ou a inmovilización, pero hai dispoñibles medidas farmacolóxicas de eficacia demostrada para previla.

Refírese a a aspirina ou ao Sintrom®?

Non, refírome a a heparina de baixo peso molecular que se aplica mediante unha picada, como fondarinux. Hai pouco desenvolvéronse novos medicamentos por vía oral, que xa se probaron: o rivaroxabán e o dabigatrán.

E xa se utilizan?

Xa se aprobaron por parte das autoridades sanitarias españolas como profilácticos, en concreto, destinados a pacientes que se someten a unha intervención para colocarlles unha prótese de xeonllo ou de cadeira.

Estes novos anticoagulantes substituirán aos clásicos?

“Os novos anticoagulantes adminístranse por vía oral”As previsións apuntan a que estes novos tratamentos despracen aos clásicos, aos poucos, polas vantaxes que teñen fronte ás heparinas, debido á súa fácil administración. O seu formato de comprimido axuda ademais na toma.

Pensa que desconxestionarán o sistema sanitario?

Si. Agora, en caso de embolia pulmonar ou de enfermidades importantes, como arritmias cardíacas, prescríbese Sintrom®, que require un control do nivel de anticoagulación para axustar as doses, cada catro ou cinco semanas. En cambio, estes novos fármacos adminístranse en doses fixas e non requiren de análises nin provocan tantas urxencias por sangrado, xa que o seu efecto é predicible.

Que mensaxe lanzaría á poboación?

O máis importante é que as persoas coñezan as situacións de risco que poden desencadeala: inmovilización, cirurxía e traumatismos. Aínda é necesario facer máis profilaxis en enfermos a quen aínda se lles administra. Nos últimos anos, o escenario mellorou moito, pero aínda así, queda moito por facer para concienciar á poboación de cales son os factores de risco desta enfermidade.

RIETE, As PISTAS DUN GRAN REXISTRO

En España, cada ano contabilízanse ao redor de 59.000 ingresos hospitalarios por embolia pulmonar. O impulso do rexistro RIETE (acrónimo de Rexistro Informatizado de Pacientes con Enfermidade Tromboembólica) achegou novas pistas sobre as causas desta patoloxía. RIETE, creado e mantido polo profesor Manuel Monreal, elaborouse durante o últimos dez anos, co apoio técnico de GH Medical. “O principal valor é a súa base de datos, que conta con máis de 35.000 pacientes validados, o que significa que foron obxecto dun seguimento de tres meses de tratamento”, explica Ferran García-Bragado. “Así é como este rexistro contribuíu de forma notable a mellorar o coñecemento desta enfermidade e xerou 50 publicacións”, engade.

Segundo David Jiménez, experto do Hospital Ramón e Cajal, de Madrid, a clave radica en que achega información sobre diversos aspectos da embolia pulmonar (a súa epidemiología, diagnóstico, tratamento e prognóstico) a partir dese seguimento de pacientes reais e que constitúe unha información moi valiosa que non se pode extraer dos ensaios clínicos que se realizan. Ademais, este traballo nacional ha gañado proxección e xa se converteu no maior rexistro internacional de biomedicina, a través da participación de centros de Francia, Italia, República Checa, Israel, Exipto, Brasil, Arxentina e outros países.


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións