Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Problemas de saúde

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Fibromialxia

As probas médicas non certifican a enfermidade

A Sociedade Española de Reumatoloxía asegura que case o 2,5% da poboación española sofre de fibromialxia. A Organización Mundial da Saúde define esta doenza como un “reumatismo non especializado”, pero o sufrimento das enfermos – mulleres de mediana idade na súa maioría- vai máis aló: dor xeneralizada, cansazo e depresión danse a man nunha patoloxía paira a que non hai cura, só tratamentos que tentan aliviar o malestar. Debido a que as probas médicas non conseguen certificar a dor que provoca esta enfermidade, resulta moi complicado obter una baixa laboral paira quen a padecen. Esta é a súa principal loita; paira conseguir a Invalidez Permanente os afectados deben de interpor una demanda nos Xulgados do Social e gañar o correspondente xuízo.

Incapacidade temporal e invalidez permanente

A doenza pode chegar a incapacitar a quen a padece paira desenvolver una actividade laboral, e paira levar una vida normal.

  • Incapacidade Temporal

    “Canto máis teño que sufrir para que me dean a invalidez!” Isto é o que pensan moitas das persoas afectadas. A lei recoñece que “en calquera caso de enfermidade, sempre que se conte cun período mínimo de cotización de 180 días dentro dos 5 anos anteriores ao momento da solicitude, poderase solicitar o que se chama una baixa por incapacidade temporal”.

    A duración máxima da baixa é de 12 meses prorrogables por 6 máis cando se presuma que durante este tempo váiselle a dar a alta médica, dada a melloría do paciente. Un feito pouco probable nos casos de fibromialxia. Á hora de cursar as baixas temporais non adoita haber problema e entre o 35% e o 40% dos enfermos recorren a ela nalgunha ocasión. Cando os afectados solicitan una Incapacidade Temporal non son conscientes de que padecen fibromialxia.

    Aínda que é una enfermidade que día a día se coñece máis, é bastante habitual que o médico de cabeceira derive ao enfermo ao traumatólogo ou ao internista, quen efectuarán as probas de descartes necesarias até chegar ao diagnóstico. “Desta maneira, os primeiros resultados médicos dunha persoa que padece de fibromialxia poden ser dor de ósos, reuma….calquera síntoma menos fibromialxia, que é o nome que en menos ocasións utilizan os especialistas”, aseguran os enfermos.

  • Incapacidade Permante

    O desenlace da fibromialxia non ten por que conducir sempre a unha Incapacidade Permanente, pero en aproximadamente un 20% dos casos é evidente que non se vai a producir a curación. Nestas ocasións, hai que elaborar una proposta de Invalidez Permanente que xulgarán os Equipos de Valoración de Incapacidades, dependentes da Dirección Provincial do INSS (Instituto Nacional de Seguridade Social).

    Ante eles, o enfermo enumera os síntomas que padece, pero non logra constatalos nas probas complementarias de diagnóstico, porque todas as analíticas e parámetros complementarios arroxan resultados practicamente normais.

    O recoñecemento médico valora sobre todo a mobilidade articular, a marcha e diferentes manobras de contido articular, pero non entra a xulgar o aspecto doloroso, que é precisamente o principal síntoma da enfermidade. Por tanto, nos informes clínicos os médicos non poden máis que redactar o que o enfermo di sentir, pero non queda confirmado. Sendo así, o normal é que a proposta sexa denegada, aínda que nos últimos tempos hai una maior sensibilidade respecto desta cuestión.

    Una vez rexeitada esta solicitude, débese interpor una Reclamación Previa á Vía Xurisdiccional Social contra o ditame do Equipo de Valoración de Incapacidades. Aínda que o INSS desestímea, é un paso indispensable paira ir a xuízo.

    Tras a desestimación, hai outros 30 días paira presentar una demanda nos Xulgados do Social. O traballador enfróntase contra o INSS, e debe probar ante o xuíz a inexactitud do informe que desestimaba a súa solicitude de incapacidade. Paira iso, pode valerse de peritos e médicos privados.

    O propio enfermo pode acometer o seu defensa, pero o máis recomendable é que contrate os servizos dun avogado ou un graduado social. En España, os Colexios de Avogados non permiten a “quota litis”, é dicir, que o letrado vexa remunerada o seu labor no caso de que gañe o xuízo cun tanto por cento do resultado do preito. Así, os avogados cobran polo seu labor os honorarios que teñan establecidos. Tamén hai avogados de oficio que poden facerse cargo da causa.

    Dentro dos seis meses seguintes ao veredicto do xuíz, se a solicitude é desestimada, pódese recorrer ao Tribunal Superior de Xustiza de cada comunidade autónoma. Os trámites pódense volver iniciar tantas veces como se queira.

Paxinación dentro deste contido

  • Ir á páxina anterior: « Síntomas
  • Estás na páxina: [Pág. 3 de 3]

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións