Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Psicoloxía e saúde mental

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Fototerapia

O tratamento con luz artificial axuda a combater a depresión mediante lámpadas fluorescentes que simulan a luz do sol

A depresión pode estar relacionada co descenso das horas de luz. Estacións como o outono ou o inverno, nas que as noites son máis longas e os días máis curtos, favorecen un estado de ánimo baixo, como consecuencia dunha maior produción de melatonina ou hormona do soño. Esta enfermidade, denominada Trastorno Afectivo Estacional e que afecta ao 20% da poboación, pode combaterse con medicamentos antidepresivos, psicoterapia e una técnica, aínda nova en España, chamada fototerapia. O obxectivo é expor ao paciente cada día á acción dunha luz artificial fluorescente, que simula a luminosidade dun día asollado e aumenta a produción de serotonina, a hormona da actividade. O tratamento pode realizarse na consulta do psicólogo ou no propio fogar, posto que estas lámpadas son de venda libre, pero convén contar co asesoramento médico e lembrar que, a pesar dos bos resultados, nada substitúe á luz do sol.

Beneficios

/imgs/2006/10/fototerapia7.jpgNo outono e inverno as horas de luz natural diminúen considerablemente e increméntanse os casos de depresión. Calcúlase que un 20% da poboación experimenta este decaimiento do ánimo, coñecido como Trastorno Afectivo Estacional (TAE), e que afecta dun modo severo a un terzo desa porcentaxe e dunha forma máis leve aos dous terzos restantes. O TAE caracterízase, ademais de pola depresión, por unha gran irritabilidad, perda de enerxía, tensión, cefaleas, aumento do soño, aumento do apetito e, en consecuencia, incremento do peso. Esta patoloxía inflúe nos sistemas endocrino, nervioso e inmune do ser humano e dáse, sobre todo, en mulleres de 20 a 30 anos e en países nórdicos, como Finlandia ou Noruega, con invernos prolongados. Nestes países as taxas de suicidios son máis elevadas.

Psiquiatras e psicólogos, encargados do tratamento destes pacientes, recorren aos antidepresivos e á psicoterapia (terapia de conversación) paira aliviar e curar a enfermidade, pero, desde hai pouco máis de catro anos, utilizan tamén a fototerapia, una técnica que se basea na exposición do paciente a unha luz artificial branca e brillante, que simula a natural e que consegue, segundo o arquitecto xerente de JCC Gabinete de Calidade Ambiental, Carlos M. Requejo, «una poderosa influencia nos neurotransmisores cerebrais que modifica a atención, o humor e o comportamento, altera a saúde humana e afecta o rendemento laboral». «Habitualmente», asegura o experto, durante o inverno pasamos até o 80% do tempo en contornas pechadas debido ao frío e á escaseza de luz «co que nos deprimimos e rehuimos cada vez máis o saír ao exterior».

O obxectivo da fototerapia é facer crer ao organismo que é de día e estimular, por tanto, a produción de neurotransmisores cerebrais como a serotonina (hormona da actividade) e a dopamina (hormona da atención), en detrimento de a melatonina (hormona do soño), que ademais provoca un descenso da temperatura corporal e cuxa produción aumenta coa escuridade.

O obxectivo da fototerapia é facer crer ao organismo que é de día e estimular a produción de neurotransmisores cerebrais asociados cos niveis de atención e actividade Segundo un informe dos expertos en luminoterapia Carlos Sierra, Josep Masbernat e Cristina Camps «a luz ou a escuridade informan o cerebro para que segregue ou deixe de liberar as hormonas responsables do funcionamento do organismo». Una das máis importantes é a melatonina, que se libera entre as nove da noite e as oito da mañá. Por conseguinte, a ausencia de luz pode prolongar a secreción desta hormona, o que diminúe a temperatura corporal e obriga a compensar esta situación coa inxesta de calorías, xa sexan doces ou carbohidratos. «Ao aumentar a melatonina, diminúe a serotonina no cerebro, e coa redución do nivel de leste neurotransmisor chégase á depresión. En persoas predispostas bastan dúas semanas de insuficiencia de luz paira alcanzar este estado depresivo», engade o informe.

Aínda que nada substitúe ao sol, tal e como lembra Requejo, a luminoterapia está difundida e moi popularizada, sobre todo nos países nórdicos, onde a ausencia de luz solar é frecuente e «onde está demostrado que os pacientes depresivos experimentan melloría baixo o influxo das lámpadas», asevera o psicólogo clínico e especialista en fototerapia Xavier Conesa, do Centro Psicolóxico e de Especialidades de Mollet. Paira este, a terapia lumínica «é eficaz» no tratamento da depresión estacional, aínda que apunta que na actualidade tamén se investiga a súa utilidade na enfermidade bipolar, a bulimia ou o jet lag, trastornos que alteran o reloxo interno do corpo. «Trátase de normalizar a produción de neurotransmisores sen recorrer a sustancias químicas, cun tratamento que pode iniciarse no outono e inverno e prolongarse até a chegada da primavera», cando os días comezan a ser máis longos. No entanto, engade, «hai que lembrar que a mellor terapia é gozar da luz natural e de paseos ao aire libre, e tentar practicar exercicio nunha contorna aberta e en contacto coa natureza».

Paxinación dentro deste contido

  •  Non hai ningunha páxina anterior
  • Estás na páxina: [Pág. 1 de 3]
  • Ir á páxina seguinte: Funcionamento »

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións