Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Psicoloxía e saúde mental

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Fototerapia

O tratamento con luz artificial axuda a combater a depresión mediante lámpadas fluorescentes que simulan a luz do sol

A depresión pode estar relacionada co descenso das horas de luz. Estacións como o outono ou o inverno, nas que as noites son máis longas e os días máis curtos, favorecen un estado de ánimo baixo, como consecuencia dunha maior produción de melatonina ou hormona do soño. Esta enfermidade, denominada Trastorno Afectivo Estacional e que afecta ao 20% da poboación, pode combaterse con medicamentos antidepresivos, psicoterapia e una técnica, aínda nova en España, chamada fototerapia. O obxectivo é expor ao paciente cada día á acción dunha luz artificial fluorescente, que simula a luminosidade dun día asollado e aumenta a produción de serotonina, a hormona da actividade. O tratamento pode realizarse na consulta do psicólogo ou no propio fogar, posto que estas lámpadas son de venda libre, pero convén contar co asesoramento médico e lembrar que, a pesar dos bos resultados, nada substitúe á luz do sol.

Funcionamento

/imgs/2006/10/fototerapia5.gifO nivel de luminosidade do sol no verán é de 150.000 lux (unidade de intensidade luminosa) e duns 500 lux no inverno. Por baixo dos 2.000 lux, as persoas máis sensibles experimentan cambios de humor, polo que a fototerapia recorre a lámpadas fluorescentes cunha luminosidade entre 2.500 e 10.000 lux. O máis adecuado é comezar o tratamento con lámpadas de menor intensidade e ir incrementándoa progresivamente, á vez que se aumenta o tempo de exposición. Xavier Conesa explica que as lámpadas empregadas eliminan fatígaa visual porque as lámpadas evitan o parpadeo luminoso. De venda libre, pódense comprar de pé ou tipo flexo e o seu prezo rolda os 400 euros, aínda que o recomendable é que sexa un médico quen determine a necesidade do seu uso e realice as primeiras sesións nunha consulta.

No caso da terapia en consulta, segundo Conesa, a exposición á lámpada realízase á vez que a psicoterapia, «una vez por semana e durante unha sesión dunha hora». «Os resultados son inmediatos», asegura. «O paciente nota o cambio anímico cando salgue da sesión, aínda que esta sensación vaise perdendo co paso dos días, ata que volve exporse a unha sesión de luminoterapia, que lle anima de novo».

Nas sesións domésticas de fototerapia aconséllase realizar o tratamento á primeira hora da mañá cun tempo máximo de exposición dunha hora diariaCando se opta polo uso doméstico destes aparellos, aconséllase realizar o tratamento á primeira hora da mañá, con sesións de 10 a 15 minutos (segundo o grao de enfermidade do paciente) e incrementar este tempo até os 30 ó 45 minutos. Así, progresivamente, pódese chegar a un máximo dunha hora diaria de exposición fronte á lámpada, que emite una luz branca fluorescente moi viva e que está cuberta por unha pantalla que evita a emisión de raios ultravioleta. «Una sesión equivale a permanecer á luz do día durante unha xornada asollada de primavera», sinalan Sierra, Masbernat e Camps.

Durante a exposición, o paciente debe sentar diante da lámpada a uns 35 centímetros, sen mirar directamente á luz e realizar outra actividade, como a lectura, á vez que recibe o tratamento. Conesa describe o tratamento en catro pasos:

  • O organismo capta a luz a través dos fotorreceptores da retina do ollo.
  • O estímulo lumínico xera sinais eléctricos que atravesan o nervio óptico.
  • O sinal viaxa desde a metade do cerebro até o hipotálamo e o núcleo supraquiasmático.
  • O estímulo propicia una serie de cambios químicos: libérase máis cantidade de serotonina (neurotransmisor), que provoca sensación de benestar, e suprímese a secreción de melatonina, hormona encargada de controlar a duración e o ritmo do soño.

A través do nervio óptico, os impulsos lumínicos chegan á glándula pineal e producen a secreción ou a normalización dos neurotransmisores, «o mesmo efecto que produciría a psicofarmacología e que, tamén a longo prazo, produciría o tratamento psicolóxico, porque en realidade os cambios anímicos teñen que ver cos neurotransmisores», apunta Conesa. «O obxectivo é regular os niveis de serotonina», agrega. Paira conseguir este obxectivo hai varios camiños, entre os cales «o máis inmediato e directo» é o uso de antidepresivos, a pesar de que se demostrou que a fototerapia é una ferramenta «moi útil».

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións