Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Hepatólogos españois localizan por primeira vez o virus da hepatite C na pel e na suor

300 millóns de persoas están infectadas con este virus no mundo, un millón en España

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 02deOutubrode2002

Investigadores da Fundación paira o Estudo das Hepatites Virales, dirixidos polo doutor Vicente Carreño, demostraron por primeira vez que o virus C da hepatite pode estar na pel e nas glándulas sudoríparas e ser emitido ao exterior mediante a suor. Este traballo, elaborado en colaboración co Servizo de Dermatoloxía do Hospital Gregorio Marañón de Madrid que dirixe o doutor Pablo Lázaro, publicouse onte na revista médica “Journal Investigative Dermatology”.

O virus C da hepatite illouse por primeira vez en 1989. Desde entón desenvolvéronse diversas técnicas diagnósticas e actualmente sábese que 300 millóns de persoas están infectadas co virus C da hepatite no mundo, e delas un millón localízanse en España.

Este virus produce una inflamación crónica do fígado e o 20% das persoas afectadas poden desenvolver cirrosis hepática ao cabo de vinte anos de evolución da enfermidade. Tamén, o 3% dos pacientes con cirrosis hepática por virus C poden padecer cancro de fígado.

A hepatite C contáxiase por transfusións, xiringas, transmisión vertical de nai a fillo, por vía sexual (raras veces), etc., pero nun 30% dos pacientes descoñécese a vía de contaxio.

Nos estudos elaborados agora polo equipo do doutor Carreño comprobouse que o virus C da hepatite está presente na pel do 69% dos afectados por esta enfermidade. Ademais, constatouse que nas células da pel o virus multiplícase e está activo.

Glándulas sudoriparas

Os investigadores españois han estudado tamén glándulas sudoríparas en pacientes con pel sa e comprobaron que o cento por cento deles presentan o virus C nas células destas glándulas así como na suor, nunha concentración considerable, aínda que unhas dez veces menor á achada no sangue. A porcentaxe de células infectadas polo virus C é máis alto nas células da suor que nas da pel (10% fronte a 6%).

Respecto da posible transmisión da enfermidade a través da suor, o doutor Carreño considera que, en condicións normais de comunicación e relacións de calquera tipo, sempre que a pel estea íntegra, non hai risco de contaxio.

“En circunstancias extremadamente raras, por exemplo, si prodúcese una ferida moi importante e alguén entrase en contacto coa mesma dándose a circunstancia de que existise una situación de hipersudoración, podería producirse un contacto co virus C da suor e o sangue”, engadiu Vicente Carreño.

“Con todo”, apuntou o hepatólogo, “e a pesar diso, as posibilidades de infección serían baixas e non se demostrou que o virus C da suor sexa capaz de infectar”, polo que se pode concluír que a suor non parece xogar un papel relevante na transmisión do virus fronte ás vías xa coñecidas.

50% de hepatite C son curables

Aproximadamente o 50% das hepatites crónicas por virus C pódense curar con tratamento antiviral (interferón pegilado e ribavirina), pero no resto dos pacientes a enfermidade pode avanzar e é necesario desenvolver novos tratamentos. Neste sentido, o descubrimento da presenza de virus C na pel realizado polos investigadores españois podería ser de utilidade.

O doutor Vicente Carreño indicou que o equipo de investigadores que dirixe tratará, a partir de agora, de desenvolver no laboratorio un sistema de cultivo do virus en células de pel, dado que actualmente non se coñecen bos sistemas.

Ademais, segundo o hepatólogo, existen liñas comerciais de células de pel humanas (queratinocitos) que se poden cultivar de forma masiva en laboratorio, o que podería facilitar a elaboración de estudos paira coñecer mellor aspectos da bioloxía do virus C até agora descoñecidos (mecanismo de replicación, forma de lesionar, etc.).

Segundo o doutor Carreño, nestes cultivos poderíanse estudar tratamentos antivirais baseados na terapia génica (ribozimas e sondas anti-sentido) ou noutros fármacos, así como trasplantar os queranocitos infectados polo virus C a modelos de rato inmudeficientes (incapaces de rexeitar as células trasplantadas) que servirían paira probar en vivo as distintas terapias antivirais.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións