Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Prevención

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Hixiene corporal: como asearse de forma adecuada

A calor, suor e secreciones do organismo favorecen a presenza de xermes que poden provocar o desenvolvemento de enfermidades infecciosas, cutáneas e alérxicas

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Domingo, 21 de Marzo de 2010
img_higiene corporal adecuada hd

O aseo diario converteuse nun san costume para eliminar o mal cheiro corporal, evitar infeccións e outros problemas de saúde, pero sempre que se realice de forma adecuada. A hixiene pode ser unha arma de dobre fío, inimiga da saúde se os hábitos de aseo son incorrectos. Neste caso, pode diminuír as defensas do organismo e facelo máis vulnerable fronte a certas enfermidades. Pero, como debe realizarse unha adecuada hixiene? A continuación explícase con detalle como utilizar o xabón e como lavarse cada unha das partes do corpo.

Img higiene corporal adecuada art

Utilizar xabón, pero con mesura

En países latinos como España, onde a miúdo fai calor e se transpira máis, a ducha diaria converteuse nun costume arraigado. Con todo, deben seguirse unhas pautas xa que, aínda que ducharse non é prexudicial, “si o é enjabonarse moito”. “Se unha persoa xa se duchou unha vez, o mesmo día, ao saír do ximnasio ou ao chegar a casa, é suficiente con facelo de novo só con auga”, asegura Àlex Camps, dermatólogo do Centro Médico Teknon, de Barcelona. Sobre todo, é imprescindible non utilizar un xabón agresivo, senón cun PH de acidez moderada.

Tamén é correcto e moi saudable pasarse unha manopla sen xabón, xa que este é un disolvente da graxa e, se se usa con frecuencia, pérdese o manto graso da pel que confire protección. Posto que en xeral a sucidade é mínima, basta con restregarse a pel cunha luva.

Respecto ao aseo do coiro cabeludo, debe ser lixeiro e discreto. Como no caso da ducha, non hai que limpalo de maneira agresiva, basta con enjabonarlo unha vez. Se se ten unha patoloxía ou un problema como a caspa, débese lavar durante polo menos tres minutos. En calquera caso, a hixiene do cabelo depende de diversos factores, como o feito de telo curto ou longo, xa que neste último caso é máis difícil de manipular, secar e peitear.

Lavado as mans para manter baixo control as infeccións

O lavado de mans é fundamental para evitar o contaxio de numerosas infeccións, como o arrefriado común, a conjuntivitis, a gripe común e a gripe A ,así como as infeccións nos hospitais (nosocomiales).

A Organización Mundial da Saúde (OMS), a Axencia Mundial para a Seguridade do Paciente e, en España, a Axencia de Calidade do Sistema Nacional de Saúde estableceron o 5 de maio como o Día Mundial da Hixiene das Mans para concienciar á poboación de todo o mundo sobre a importancia deste simple xesto.

Durante os meses que durou a pandemia de gripe A, as autoridades sanitarias fixeron especial fincapé na importancia de lavar esta parte do corpo para evitar o contaxio da infección, que podía transmitirse cun simple choque de mans ou ao tocar unha superficie sucia.

As persoas maiores deben utilizar de maneira frecuente cremas hidratantes ricas en aceites

Á marxe destas campañas sanitarias, esta medida debería ser un san costume no día a día e repetirse varias veces, polo menos antes de cada comida ou ao manipular alimentos que poderían contaminarse cos microbios que pode portar calquera persoa, despois de tocar a un animal ou obxecto sucio, ao soarse o nariz e tras ir ao lavabo.

Desta forma, elimínanse os microorganismos patógenos e evítase a transmisión a outra persoa. Pero, como se deben lavar as mans para conseguir ambos os propósitos? Non basta con deixar correr a auga fría. Para eliminar os microbios tamén hai que quitarse os aneis (se se teñen), lavarse con auga morna, enjabonarse ben -durante un minuto, segundo as autoridades sanitarias durante a época da gripe A- e secarse de maneira correcta.

Esta medida resultou eficaz nun momento puntual e a súa aplicación depende sempre do tipo de traballo que se desempeña. Unha persoa que traballa en contacto co público, que dá a man con frecuencia ou que explora a alguén -máis se é susceptible de estar enfermo- debe enjabonarse as mans de forma lixeira con frecuencia. É o caso dos profesionais sanitarios e quen dispensan alimentos, sobre todo se están listos para consumir, como o pan. Un taxista, pola súa banda, limítase a conducir e non saúda cun choque de mans aos seus clientes, polo que en principio non debería lavar as mans coa mesma frecuencia.

“A nosa cultura peca de exceso de hixiene. En ocasións, é compulsiva”, indica o dermatólogo. Algunhas persoas lávanse as mans entre 20 e 30 veces ao día, o que lles pode provocar dermatitis. Se ademais utilizan sempre xabón, “pode ser aínda máis irritante”. Convén, despois de lavarse as mans, aplicarse unha crema hidratante adecuada para peles atópicas, enriquecida con aceites omega 3, de borraja ou de oliva.

Uñas e pés sen fungos

As uñas e os pés son dúas zonas vulnerables a infeccións fúngicas (provocadas por fungos). Cando afectan as uñas, denomínanse onicomicosis. Para evitalas, débense manter limpas, cortalas e non mordelas. A maior parte dos problemas de saúde relativos ás uñas débense ás manicuras realizadas de forma incorrecta e ao abuso dos elementos (pau) para retirar as peles do pliegue proximal. “Recortar a cutícula é un erro“, advirte Camps. “Hai que deixar que a uña acabe o seu percorrido”, engade. Tamén hai que aplicar aceites para nutrilas.

A infección fúngica que afecta os pés é a Tinea pedis, tinga ou pé de atleta, que comeza entre o cuarto e quinto dedo. A calor e a humidade á vez, que nos pés tradúcese en suor , xunto co uso de zapatillas deportivas ou calzado que non permite ao pé transpirar, é un caldo de cultivo explosivo para favorecer o desenvolvemento destas infeccións. Para manter unha boa hixiene e evitar estes problemas, é necesario lavar os pés a diario, sobre todo despois de cada actividade deportiva, e incidir de maneira especial nos espazos interdigitales e asegurarse de secalos ben. Ademais, hai que evitar andar sen zapatos, tanto nun ximnasio como en calquera outra situación, como na casa dun amigo ou un familiar.

Xenitais con especial atención

Os xenitais son partes do corpo delicadas. A muller debe lavarse con produtos de hixiene íntima, sen abusar dos xabóns deseñados para este uso. Tampouco hai que obsesionarse coa limpeza, senón asearse de forma razoable. Algunhas mulleres xeran máis secreciones e fermentación pola suor nas zonas das axilas e ínguas, onde se atopan as glándulas sudoríparas.

O home tamén debe utilizar un xabón adecuado para a súa hixiene xenital. Ademais, quen non están operados de fimosis, deben retirar o glande para limpar a área do prepucio con xabón e auga unha vez ao día. É necesario repetir a limpeza dos xenitais -igual que as mulleres- cada vez que se realice o acto sexual.

Persoas maiores e nadadores: coidado especial da pel

Dous grupos que se tenden a esquecer nas recomendacións relativas á hixiene corporal son as persoas maiores e os afeccionados á natación. Os cambios na pel dos maiores propician que se volva seca e desenvólvanse manchas e queratosis seborreicas, unha forma benigna dun tumor cutáneo que causa picor. Ao lavarse, as persoas maiores deben evitar fregarse con xabón, xa que empeora a pel seca. Ademais, necesitan máis crema hidratante, “mellor se é unha emulsión de aceite de onagra, ata o 10%, ou unha emulsión Ou/W (mestura de aceite e auga) estándar”, explica Àlex Camps.

O problema das persoas que practican natación é a auga clorada. O cloro que se utiliza para desinfectar é irritante para a pel e, ademais, elimina o manto lipídico. Para evitalo, antes do baño sería conveniente, sobre todo para os deportistas que prevén pasar dous ou tres horas na piscina, “aplicarse cremas barreira (de protección) para que a auga clorada non exerza un efecto tan contundente”. Ao terminar, recoméndase unha crema hidratante enriquecida con lípidos ou colesterol disoltos, “para devolver á pel o que a auga lle quitou”.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións