Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Hospitais británicos extraeron sen permiso miles de cerebros de persoas falecidas

O Goberno aínda non regulou esta práctica, que continúa sendo legal no país

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Domingo, 11deMaiode2003

A historia dos “órganos roubados” no Reino Unido non é nova nin descoñecida. Polo menos desde hai catro anos vén descubrindo que na maior parte dos hospitais do país reinaba o costume de conservar todo tipo de órganos e mesmo tecidos de persoas que faleceran neles sen consentimento dos pacientes nin das súas familias. Na maior parte dos casos, eses especímenes estaban destinados ás coleccións anatomopatológicas dos hospitais, aínda que algúns centros chegaron a traficar con órganos roubados, mesmo até o punto de chegar a vender os timos de nenos falecidos a empresas farmacéuticas.

Segundo adiantaba onte o “Times”, mañá, luns, farase público o informe elaborado por unha Comisión encargada polo ministro de Sanidade, Alan Milburn, de investigar a denuncia formulada por unha muller a cuxo marido, suicidado en 1987, fóralle retirado o cerebro sen consentimento algún no Hospital Universitario de Manchester. O informe dirá que preto de 24.000 cerebros extraídos sen autorización aínda se atopan nas coleccións de hospitais e facultades de medicamento do Reino Unido.

Por regra xeral, os cerebros pertencían a pacientes con depresións ou enfermidades mentais doutro tipo e o seu destino evidente era o estudo. Pero isto é só a teoría. Como xa se revelou noutras investigacións de leste mesmo tipo, o que sucede con boa parte deses órganos é que acaban esquecidos nalgún faiado ou soto dos hospitais.

As primeiras investigacións oficiais sobre o tema comezaron hai moito tempo e os principais resultados coñecéronse fai xa case tres anos, cando senllas comisións nomeadas polo antecesor do señor Milburn, Frank Dobson, fixéronse públicas. O resultado aproximábase ao alucinante: neste país almacénanse non menos de 104.300 órganos, fetos e partes do corpo, o 88 por cento deles en 25 hospitais que adoitan ter acordos coas universidades locais (tras Liverpool, as coleccións máis importantes están en Oxford, o Imperial College de Londres, Great Ormond Street de Londres e Royal Brompton, tamén na capital).

Das máis de 100.000 partes mencionadas ao principio, 47.000 foron incluídas nas coleccións hospitalarias antes de 1970. Ademais, reuníronse 2.700 fetos prematuros ou inviables. Tamén se recolleron 480.600 mostras de tecidos. Desde 1970 até 1999 uníronselles 51.500 partes máis, así como 2.900 novos fetos.

Con todo, a cifra orixinal debía ser aínda maior, pois nos anos que median desde que se iniciaron as investigacións, polo menos outros 27 centros sanitarios desfixéronse da maior parte das súas coleccións anatomopatológicas, normalmente mediante a incineración. Os informes indican, ademais, que 16.500 mostras son por completo ilegais e poden proceder de autopsias tras as cales os órganos investigados debesen ser devoltos aos seus corpos.

No Alder Hey Hospital de Liverpool, centro sanitario onde comezaron a coñecerse estas prácticas, realizáronse 6.500 intervencións cardíacas en nenos entre 1970 e 1999. A mortalidade, que en 1970 era do 20 por cento, diminuíu a un 3,6 por cento en 1999. No caso dos recentemente nacidos a mortalidade baixou do 75 ao 6 por cento. Aínda que non sexa o único factor, non cabe dúbida de que as coleccións anatomopatológicas do hospital contribuíron a ese significativo avance.

A práctica de retirar órganos sen consentimento non pode ser castigada porque a lei británica non o prohibe de forma expresa. O ministro Milburn prometeu en 2001 que proporía una emenda da Lei de Tecidos Humanos, pero até o momento non se produciu o menor movemento lexislativo. No entanto, o Servizo Nacional de Saúde enviou hai tempo novas normas aos hospitais nas cales se advertía sobre o impropio de proceder ás extraccións sen permiso do paciente ou da súa familia.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións