Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Problemas de saúde

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Insuficiencia renal crónica en España

O 12% da poboación española ten, sen sabelo, enfermidade renal, o que provoca que acuda tarde ao especialista e non reciba o tratamento adecuado

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 01deNovembrode2007

Un estudo realizado pola Sociedade Española de Nefrología revela que un de cada oito españois sofre enfermidade renal de forma silente. E para cando os afectados acoden á consulta, segundo o mesmo informe, o dano renal xa é practicamente irreversible. Este feito provoca taxas de morbimortalidad tan importantes que, segundo os expertos, faise necesario establecer novas estratexias de prevención desde áreas de atención primaria.

No marco do III Seminario Galego de Estudos Renais, celebrado recentemente en Ourense, presentáronse os datos do estudo ‘Epidemiología da Insuficiencia Renal Crónica en España’, EPIRCE, levado a cabo pola Sociedade Española de Nefrología. Do estudo despréndense cifras preocupantes: o 12% da poboación española presenta enfermidade renal oculta e o 40% deles probablemente falecerá por esta causa antes de entrar nun programa de diálese.

Infradiagnósticados

Nestes momentos, o diagnóstico de insuficiencia renal (IR) realízase coa medición dos niveis de creatinina en sangue. A creatinina é un produto de refugallo do metabolismo muscular que habitualmente se produce de forma constante, que se filtra a través dos riles e se excreta polos ouriños. Para medir a creatinina basta cunha sinxela análise de sangue. O problema estriba en que é unha proba pouco específica xa que os seus valores non se elevan ata que non hai dano substancial nas nefronas, unidade estrutural e funcional básica do ril responsable do filtrado do sangue.

No momento en que os valores de creatinina empezan a ser altos, tanto a masa muscular como a función renal han diminuído á metade, co consecuente dano arterial que desemboca, á súa vez, nun dano progresivo. Esta situación provoca un infradiagnóstico, informa nun comunicado Alfonso Otero, xefe do Servizo de Nefrología do Hospital CHOU de Ourense. Por este motivo, ante a posibilidade de fallo renal temperán e para unha mellor valoración débese realizar outra determinación chamada aclaración de creatinina, tamén en sangue.

Cando a función renal alcanza o 50% da súa actividade, as taxas de supervivencia dez anos despois non chegan ao 10%

A cousa complícase porque os pacientes con IR crónica teñen máis probabilidades de sufrir un evento cardiovascular con altos índices de morbimortalidad. Por todo iso, cando a función renal está nun 50% da súa actividade, as taxas de supervivencia dez anos despois non alcanzan o 10%, apuntan os expertos reunidos en Ourense.

Detección precoz imprescindible

No mesmo encontro, Otero instou a mellorar a detección precoz das persoas con esta enfermidade renal silente antes de que sexa demasiado tarde, cando a enfermidade está instaurada e non hai volta atrás e xa só é viable retardar a súa evolución. Ademais, os expertos reclaman en que hai que potenciar, en persoas susceptibles e desde sectores de atención primaria, hábitos de vida saudable, máxime aqueles con peso específico sobre a diabetes, a hipertensión arterial, a hiperlipemia (valores elevados de colesterol e triglicéridos), o hábito tabáquico, o abuso de analxésicos e a obesidade. Todos estes factores modificables xogan un papel importante para restituír a funcionalidade do ril nas fases máis iniciais da enfermidade renal.

Así mesmo, os expertos insisten en que, aínda que a idade dos pacientes non é un factor determinante, o certo é que a partir dos 60 anos a función do ril deteriórase lenta e progresivamente, ao que hai que engadir outros factores vasculares inherentes á idade. Ademais, niso incide que algúns dos fármacos usualmente administrados nesta franxa de idade son potencialmente nefrotóxicos, principalmente antibióticos como os aminoglucósidos, cefalosporinas, penicilinas e anfotericina.

Os datos apuntan que o 6% da poboación adulta de todo o mundo presenta dano renal crónico e que afecta máis o xénero masculino. Determinadas enfermidades hereditarias, antecedentes familiares de enfermidade renal e pertencer a unha poboación afroamericana considéranse factores de risco non modificables.

MÁIS RISCO

Img
Ser afroamericano e portador do VIH comporta un maior risco de desenvolver insuficiencia renal (IR). Esta é a conclusión á que chegan os autores dun estudo publicado recentemente en ‘Journal of the American Society of Nephrology’. De feito, os autores sinalan que o risco é tan elevado como o que provoca a diabetes, causa coñecida de IR. O equipo de investigadores liderado por Andy I. Choi, do Hospital Xeral de San Francisco da Universidade de California (EE.UU.) analizou os datos de máis de dous millóns de pacientes para comparar as taxas de IR en pacientes infectados e con diabetes.

Preto de 15.000 dos participantes eran VIH positivos (0,8%) e o 54% eran afroamericanos. Co obxectivo de avaliar se ser portador do VIH pode determinarse como factor de risco de sufrir IR, a todos eles realizáronselles probas renais ao longo dun ano. Dos datos despréndese que existe un inesperado e inquietante nivel de insuficiencia renal na poboación de orixe afroamericano con VIH.

Un baixo reconto de glóbulos brancos, diabetes, hipertensión arterial ou infección secundaria a virus da hepatite C son outros factores de risco de sufrir IR crónica aos que hai que engadir o feito de pertencer á poboación de orixe afroamericano con altos niveis de VIH en sangue. «Esperamos que estes resultados axuden a considerar a enfermidade renal como unha prioridade na investigación sobre a comunidade de persoas con VIH», declarou Choi nun comunicado.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións