Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Problemas de saúde

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Insuficiencia venosa como causa de úlceras

As úlceras venosas son o tipo de feridas crónicas máis frecuentes nas extremidades inferiores

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 22deFebreirode2007

As úlceras venosas representan entre o 80-90% do total das úlceras de extremidades sendo, aproximadamente, tres veces máis frecuentes en mulleres que en homes. A razón é o maior risco de sufrir trombosis venosas e veas varicosas durante o embarazo. A incidencia das úlceras venosas aumenta a partir dos 65 anos. Ademais de supor unha importante utilización de recursos humanos e materiais, ocasiona un forte impacto social ao causar altas taxas de incapacidade laboral. En España, e segundo datos que se estiman á baixa, entre 250.000 e 300.000 persoas están afectadas por úlceras venosas.

As úlceras venosas supoñen entre o 80% e o 90% das úlceras de perna. Calcúlase que entre un 4% e un 40% da poboación sofre insuficiencia venosa, problemas que poden orixinar feridas desta tipoloxía. Segundo datos do Grupo Nacional para o Estudo e Asesoramento en Úlceras por Presión e Feridas Crónicas, GNEAUPP, as úlceras venosas representan o 69% das úlceras de perna en España.

Causas

Calquera persoa con problemas de circulación, especialmente aquelas con hipertensión, diabéticas, fumadoras ou de idade avanzada e pluripatologías asociadas pode presentar úlceras venosas. Basicamente, o problema radica na ausencia dunha circulación venosa adecuada nas extremidades inferiores que provoca unha acumulación de sangue, coñecida como estasis, cun aumento da presión nas zonas de acumulación.

O sangue, que se vai acumulando de maneira progresiva, pasa ás veas máis superficiais ata saturar as vías alternativas que existen para compensar o circuíto circulatorio (veas ponte) e terminan por provocar unha acumulación de líquidos na zona afectada. Os líquidos adicionais que se acumulan nesta zona dificultan a capacidade do sangue para nutrir as células e eliminar os produtos de refugallo, o que fai que o tecido se volva fráxil, presentando dermatitis. Ademais, o exceso de líquido tamén induce unha incompetencia do tecido linfático. Isto orixina, así mesmo, edema, un dos signos máis habituais das lesións vasculares.

Este trastorno é máis común nos nocellos, que é onde existe menos tecido de sostén. A medida que a pel se adelgaza e se inflama é máis susceptible de sufrir feridas. A pel pode tornarse ocre (polos depósitos de hemosiderina proveniente da hemoglobina acumulada) e posteriormente, grosa, quizais axudada por un rascado excesivo pola presenza de prurito importante. As veas varicosas, a insuficiencia cardíaca congestiva e outras afeccións poden producir unha hinchazón en brazos e pernas, en especial nos pés e os nocellos.

Se a zona perilesional presenta aumento de temperatura, incremento da dor, produce mal cheiro ou máis exudado do habitual, é necesario consultar co profesional de saúde
As úlceras vasculares, habitualmente pouco profundas, adoitan presentar unha evolución moi lenta e frecuentes problemas na pel circundante. É importante saber que, aínda que a úlcera venosa pódese producir en pouco tempo, o tratamento ata conseguir unha total curación, polo xeral, abarca un período longo. Se a causa principal non se trata, neste caso a insuficiencia venosa, máis difícil será conseguir a curación completa da úlcera e a posibilidade de recidiva será maior. De feito, posto que a insuficiencia venosa é para sempre, o paciente necesitará tratamento tamén para sempre.

Unha evolución lenta non se traduce nun tratamento erróneo xa que existen diversos factores que poden entorpecer a súa boa evolución. É por iso que un bo control das patoloxías asociadas favorece a súa cicatrización á vez que evita recidivas.
Consellos para os pacientes

A maneira de evitar no posible a súa aparición é levar un bo control daquelas patoloxías concomitantes. Manter a ralla a hipertensión, conseguir un perfil glicérico adecuado, abandonar o hábito tabáquico e, sobre todo, evitar o sobrepeso (xa que afecta ao mal control das outras patoloxías) son algunhas das recomendacións básicas que indican os expertos. Algunhas das recomendacións hixiénico-dietéticas máis sinxelas son evitar roupa ou medias e calcetíns que aperten así como o uso de zapatos axustados. A realización de exercicio de forma regular como camiñar axuda a estimular o retorno venoso. Durante os períodos de descanso é aconsellable elevar as extremidades inferiores por encima da cadeira, sen cruzalas. Pola contra, non é recomendable pasar demasiado tempo de pé sen andar.

Un dos puntos máis importantes na prevención é un adecuado coidado da pel. A correcta hixiene, de forma diaria, da pel de pernas e pés consiste en usar pouca cantidade de xabón sen restregar, un bo aclarado e un secado meticuloso sen fregar. O pH do xabón ha de ser o máis próximo ao da pel, de 5,5, para evitar resecar a zona en exceso. Polo mesmo motivo, está contraindicado o uso de calquera tipo de alcol na pel, incluído colonias. Coa aplicación de produtos hidratantes hai que ir con sumo coidado debido a que a pel con alteración venosa é altamente sensible e alérxica a algúns dos produtos incluídos como son parabenes, cholorocresol, lanolinas, cetil-cetostearyl-stearyl alcol e gomas, entre outros.

En calquera situación onde se presente unha lesión hai que acudir ao profesional de saúde para que realice unha valoración adecuada. Se se usan apósitos e produtos para favorecer a curación das feridas, os expertos recomendan seguir as indicacións. Realizar as curas nun lugar limpo e ben iluminado, previo e posterior lavado das mans para evitar posibles infeccións cruzadas, lavar a ferida sen restregar e no caso de secala facelo mediante suaves toques cunha gasa estéril, son puntos tan importantes como sinxelos. Os apósitos hai que cambialos segundo a prescrición correspondente. Non debe pasar por alto que tanto a lesión como a pel que a rodea (zona perilesional) pode presentar dor, prurito ou, pola contra, non producir molestia algunha. En presenza de infección na ferida pode aparecer, eventualmente, febre, dor e malestar xeral.

No caso de que a zona perilesional presente rojez, aumento de temperatura local, incremento da dor, mal cheiro, máis taxa de exudado do habitual ou a úlcera non mellora, ou hai febre ou malestar xeral sen motivo aparente, é necesario consultar co profesional médico ou de enfermaría.

AGHO

Img hidratar1
Estudos recentes demostraron a efectividade dos ácidos grasos hiperoxigenados (AGHO) e das emulsiones formuladas a partir deles na prevención de úlceras por presión e, por extensión, na prevención de úlceras vasculares e pé diabético, así como no tratamento dos seus estadios iniciais con pel íntegra. Os AGHO posibilitan unha óptima hidratación da pel, mellorando a súa resistencia fronte á fricción e a presión, aumentando a resistencia da pel, sobre todo a senil, favorecendo o aumento de circulación capilar e mellorando as condicións locais da pel exposta a isquemias prolongadas.

A importancia da utilización de acedos grasos hiperoxigenados xunto a todas as medidas xerais de prevención indicadas polos expertos do GNEAUPP, está demostrada con evidencias científicas que revelan un efecto antiradical e melloran a microcirculación do tecido. Pero igual que sucede coas Superficies Especiais para o Manexo da Presión (SEMP) ou os apósitos, as evidencias dispoñibles non se poden facer extensibles a todos os produtos comercializados que conteñan AGHO na súa composición. Cada un deles posúe unhas características determinadas, polo que a elección dun produto debe estar fundamentada en documentos avalados.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións