Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Atención sanitaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Investigación con células nai

Embrionarias ou adultas? A orixe das células é o principal motivo de controversia

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 12deNovembrode2002

No ano 2025 haberá en todo o mundo 350 millóns de enfermos de diabetes que deberán inxectarse cada día a súa dose de insulina. En España existen actualmente 500.000 enfermos de Alzheimer diagnosticados, pero desde as asociacións de familiares destes enfermos estímase que a cantidade é maior, xa que moitos anciáns nunca reciben un diagnóstico. Estes son só dous importantes colectivos de enfermos que albiscan una mellor calidade de vida grazas á investigación con células nai. Con todo, esta investigación suscita numerosas reticencias éticas e morais en determinados grupos da poboación cando se expón a posibilidade de usar células nai de embriones humanos.

Células nai adultas e embrionarias

As células nai adultas obtéñense de tecidos adultos e atopáronse na medula ósea, a medula espinal, no músculo, a graxa, e mesmo no cerebro. O uso destas células non expón ningún dilema ético, xa que se extraen de persoas adultas e de determinadas parte do seu corpo sen ningún dano nin lesión. Actualmente en España é o único procedemento autorizado e xa se utilizou paira tratamentos a pacientes con infarto (Clínica Universitaria de Navarra e Hospital Clínico de Valladolid). As células nai adultas denomínanse tamén multipotenciales porque poden rexenerar o tecido onde residen (corazón, fígado…). Esta é tamén a súa principal limitación, porque non ofrecen a mesma capacidade que as células embrionarias paira transformarse e reparar todos os órganos danados. Como aspecto positivo, o uso das células nai adultas impedirá que haxa rexeitamento dun órgano transplantado (cando se chegue a esa meta), xa que o órgano provirá do propio paciente a través da extracción das súas células.

O outro tipo de células nai son as embrionarias, células que se atopan na masa celular interna dun embrión nas dúas primeiras semanas (7-14 días). A importancia destas células embrionarias radica no seu carácter pluripotencial, é dicir, teñen a posibilidade de converterse en calquera tipo de célula do corpo, polo que poderían aplicarse ao organismo humano paira crear ou rexenerar todos os órganos ou tecidos. Neste caso, mediante a intervención en laboratorio poderíanse «fabricar» órganos paira transplantes ou producir as sustancias corporais a rexenerar. Pero o uso dos embriones paira esta investigación implica a súa destrución. Con órganos desenvolvidos a partir destas células si cabe a posibilidade de rexeitamento do órgano, xa que non proveñen das propias células do paciente e este debería recibir un tratamento inmunodepresor paira evitar o rexeitamento. Isto é así, segundo explicou o doutor Adolfo Toledano, Patrón da Fundación Alzhemier España e investigador Científico do Instituto Ramón e Cajal (CSIC), porque «o noso organismo ten uns sistemas de defensa que destrúen calquera célula que non é recoñecida como propia e, por tanto, desde o primeiro momento loita por eliminar o que se transplanta ou implanta».

Os embriones utilizados paira investigación non proceden de doazóns explícitas, senón de clínicas de fecundación in vitro nas que o seu destino é incerto. En España calcúlase que existen uns 40.000 embriones conxelados, sobrantes dos procesos de fecundación in vitro. Trátase de embriones con máis de cinco anos de crioconservación, cuxo destino é a destrución, a investigación ou a posible adopción por parte doutros pais. É precisamente esta orixe embrionaria o que provoca as diferenzas ante a súa posible utilización paira investigar.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións