Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Investigadores conseguen a rexeneración de ósos con células nai adultas

Un proxecto promete mellorar a calidade de vida de persoas con problemas óseos vos

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Domingo, 02deMarzode2003

Un grupo de investigadores do Departamento de Bioloxía Celular, Xenética e Fisiología da Universidade de Málaga, liderado polo catedrático José Becerra Ratia, puxo en marcha un innovador programa baseado na rexeneración e reparación de ósos con células nai. O traballo pretende mellorar a calidade de vida daquelas persoas con dificultade de osificación (reparación de ósos), osteoporoses, implantes de próteses de cadeira ou xeonllo, ou ben aquelas situacións nas que esta rexeneración non é posible por motivos de idade.

Este grupo de investigación estuda os factores que impiden ao organismo rexenerar os ósos e tenta detectar os mecanismos que actúan no momento da reparación. Por iso é polo que o obxectivo fundamental sexa conseguir máis células encargadas da rexeneración ósea. “Si una lagartija perde a cola, vólvelle a crecer. Pero nos mamíferos non ocorre así. Si un individuo perde un membro, non o volve a desenvolver”, explica Becerra Ratia.

Os investigadores malagueños utilizan como fonte de estudo as células nai de adultos procedentes da medula ósea, que non teñen capacidade de reproducirse, a diferenza da denominadas “nai”, que si poden logralo, converténdose nunha especie de “comodín” que pode adoptar as características de calquera dos tecidos que forman o corpo humano.

En efecto, estas células “poden converterse nunha fonte ilimitada paira o tratamento de enfermidades dexenerativas como a diabetes ou o Parkinson”, engade o catedrático.

O grupo de investigación constata que, aínda que o home teña capacidade de rexenerar ósos, en moitos casos esta función queda limitada, “sobre todo en persoas de idade avanzada”. Deste xeito, “unha porcentaxe significativa das fracturas que se producen no home presentan dificultades paira ser reparadas, polo que hai que centrarse nestas paira reducir a súa incidencia”, precisa Becerra.

Os científicos puxéronse en marcha paira coñecer cales son os motivos que impiden una correcta reparación de ósos. Paira iso, tomaron células da medula ósea das ratas (animal no que poden atoparse células nai adultas) e cultiváronas no laboratorio, separando todas as células da liña sanguínea e deixando unicamente as responsables da formación de óso.

Mediante técnicas de enxeñaría xenética, modificaron os factores inductores paira mellorar a súa eficacia. “Isto fai que as células se multipliquen, diferénciense e progresen até a diferenciación ósea”, engade o profesor Becerra Ratia.

O seguinte paso foi comprobar que as células creadas no laboratorio podían producir óso, polo que o grupo de investigación introduciunas nunhas cápsulas especiais e colocounas baixo a pel da propia rata.

Despois de catro semanas, atoparon que as células procesadas dentro da cápsula produciran óso. A conclusión é clara: “mediante técnicas de laboratorio quedan illadas da medula ósea as células nai indiferenciadas, multiplicándose e conseguíndose que se convertan en células ostogénicas (produtoras de ósos)”, segundo o experto.

O grupo de investigación exponse agora trasladar os resultados obtidos en animais de laboratorio a casos humanos. “Trataríase de tomar as células nai do propio individuo, sometelas ao proceso descrito e aplicalas á integración de prótese, a fracturas difíciles ou a perdas masivas de óso por accidentes”, puntualiza o coordinador do equipo.

Con todo, José Becerra manifesta que, aínda que as condicións do transplante a humanos son factibles, é necesario “un estudo máis detallado”.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións